Gisteren zijn we naar het Vikingating in Nysäter gegaan. In Nysäter, dat vroeger Gladhem heette, ligt tegenwoordig het vikingcenter met een tentoonstelling over de vikingen. Lang, lang geleden verzamelden de vikingen zich hier één keer peer jaar voor een Vikingating, tegenwoordig is het een jaarlijks evenement in het laatste weekend van juli waar de oude vikingtijden herleven.

Tijdens het Vikingating werd hier op de grafheuvel van koning Sorg recht gesproken. Iedereen kon tijdens het Vikingating onrechtvaardigheden en misdaden naar voren brengen ten overstaande van de hele vikinggemeenschap. De rechter bepaalde uiteindelijk de straf.

De runesteen die een eindje verderop staat vertelt het verhaal van de dode koning Sorg en de wens van het volk aan de godin Hel om hem bij zich te houden zodat hij niet als een spook tussen de levenden rond zou dwalen. De godin Hel heerst over Niflhel, wat volgens de Noordse mythologie het diepste punt van het dodenrijk Niflheim (Nevelrijk) is. Niflheim is koud, donker en grimmig en is het dodenrijk voor diegenen die gestorven zijn van ouderdom, ziekte of vanwege een andere oorzaak. Hier dienen de doden als slaven de godin Hel. Vikingen die op een moedige manier in de strijd sneuvelden gingen naar het Walhalla. De vikingen geloofden dat ze hier elke dag ten strijde konden trekken tegen reuzen, sterven en weer op staan en iedere avond feest hadden.

Toen we aan kwamen rijden hoefden we tot onze verbazing alleen 40 kronen voor een parkeerkaartje te betalen en konden onze auto parkeren op het grote grasveld. Verder geen entree of wat dan ook. In het vikingcenter is binnen een kleine tentoonstelling over de vikingen, maar het was veel leuker om buiten rond te kijken waar de oude tijden tot leven kwamen. Op het terrein liepen “echte” vikingen ronden, stonden tentjes waar sierraden, leer en huiden verkocht werden, werden bogen en pijlen gemaakt en nog veel meer. Diegenen die het leuk vonden konden meedoen aan krachtmetingen om te kijken of ze sterk genoeg waren om een echte viking te worden of mee roeien in het vikingschip Glad.

Het evenement is vandaag, 28 juli, nog van 11.00 tot 16.00.

Krachtmetingen

Vikinggevecht, het ging er nog aardig hard aan toe.

Aandachtig luisteren naar verhalen van een stoere viking.

Vikinghoofdman

Varen met het vikingschip Glad (de zwemvesten zijn niet authentiek)

Mocht je je afvragen waar de hoorns op de vikinghelmen zijn gebleven?
Afgezien van de vikinghelmen in (teken)films hebben er nooit hoorns op die helmen gezeten. Waarschijnlijk droegen de meeste vikingen niet eens een helm van metaal omdat de meesten die meevoeren op de drakenschepen arme boeren waren en zo’n helm niet konden betalen. Overigens zou een uitstekend ding zoals een hoorn ook bijzonder onhandig zijn, de schepen waren smal en je zou zomaar verstrikt kunnen raken in de hoorns van je buurviking. Ook vonden gevechten vaak schouder aan schouder plaats en je tegenstander ging echt niet wachten tot de vikingen hun helmen ontknoopt hadden. Daarnaast houdt een hoorn geen klappen tegen maar zorgt ervoor dat je alleen maar gemakkelijker geraakt kunt worden. Het beeld van vikingen met gehoornde helmen komt voor het eerst voor in de klassieke oudheid. De grieken en Romeinen waren onder de indruk van hun vechtlust. De Griekse historicus Plutarchus schreef dat Kelten en Germanen ten strijde trokken met helmen die versierd waren met hoorns, vleugels of geweien. Archeologische vondsten tonen aan dit juist is maar die vondsten komen uit de 7de eeuw. De Germaanse stammen die toen leefden droegen bij ceremonies versierde hoofddeksels. De vikingen kwam echter meer dan een eeuw later pas naar Europa.