Ook wij zien nog steeds nieuwe dingen

Ons bericht over Hem62 Travel was amper gepubliceerd toen we een berichtje kregen met de tekst “We willen graag met jullie praten.” Wat zouden we doen? We zijn nog maar kort in Zweden en we moeten ook nog het nodige opruimen en inpakken. Je moet het ijzer smeden zolang het heet is, dus spraken we voor die middag af op het strandje bij de Lakenesjön. Het gebeurt ons vaker, we werken zelden met adressen, als iemand een lokatie beschrijft weten we hem meestal gewoon te vinden. Er staan hier weinig wegwijzers en straatnaambordjes moet je zoeken. GPS coördinaten werken maar beperkt omdat je navigatie je dan over onbegaanbare wegen stuurt (daarnaast vind ik het ook wel eng als iemand feilloos de coördinaten van een lokatie weet te noemen).

Na onze lunch reden we richting de Lakenesjön en een uurtje later zaten we bij het strandje op een picknickbank met Evelien en Rene. Een mooiere plek voor “werkoverleg” kun je je bijna niet indenken. We hadden ze al een tijd niet meer gesproken en was goed om even bij te praten. Daarna ging het over onze plannen en de mogelijkheid tot samenwerking. We hadden alle vier het idee, hier komen we samen verder mee. Onderweg naar Stöllet hadden we het over het aanbod aan activiteiten dat Hem62 Travel kan bieden. Het aanbod wordt er mooier van en we kunnen klanten in een grotere regio bedienen. Op de terugweg zijn we nog even gestopt bij een loppis en heeft Suzanne nog een mooie schaal van Nittsjö Keramik gekocht.
Tip: Nittsjö Keramik ligt in Rättvik kommun in Dalarna en is de moeite van het bezoeken waard.

Loppis

De schaal van Nittsjö Keramik.

Toen we thuis waren zijn we gaan opruimen en inpakken. Gelukkig hadden we na het avondeten nog tijd voor een rondje door Värmland. Gewoon om nog even te genieten van dit prachtige stukje Zweden. Ik schrijf wel “stukje Zweden” maar Värmland is half zo groot als Nederland.

“Onze” zwemplek

We kijken altijd rond naar een plek voor een mooie foto. Tijdens ons rondje zagen we een rare bult langs de weg met daaromheen gekapte bomen maar besteedden er verder geen aandacht aan. Een eindje verder stopte ik om een foto te maken van een beekje. Suzanne stapte ook uit om te kijken en haar viel een bordje op dat in het bos stond. Samen gingen we op onderzoek.

Het bleek een skans (bunker) uit de tweede wereldoorlog te zijn. Toen de Duitsers Noorwegen bezetten werden langs de grens verdedigingswerken gebouwd en dit was er een van. Op het kaartje stond een tekening van het geheel en de berg die we eerder zagen bleek er ook bij te horen. Deze weg hebben we al heel vaak gereden en dit was ons nooit opgevallen.

De skans

Het “interieur”

De bult bleek een bunker te zijn.

Daarna reden we verder om door de bergen weer richting Stöllet te rijden met hier en daar een fotostop. Wat er ook gebeurt, dit is wat we willen blijven doen, ontdekken en laten zien wat dit stukje Zweden voor moois te bieden heeft.

Het kerkje van Nyskoga.

Kraanvogels

Bijna thuis.

Onderweg werd het stil in de auto. We keken elkaar aan en dachten hetzelfde, wat een gave, gekke week was dit en wat hebben we plezier gehad.