Gisteren zijn we naar Oslo geweest. De auto hebben we bij de skischans in Holmenkollen geparkeerd en zijn daarna met de metro de stad in gegaan. Op meerdere plekken in Oslo zijn er kerstmarkten, maar de meeste populaire is die bij Spikersuppa. Toen we het metrostation Nationaltheatret uitliepen zagen we het verlichte reuzenrad al. Nadat we uitgebreid een rondje over de kerstmarkt gedaan hadden zijn we verder de stad in gewandeld. Oslo is in de zomer al een mooie stad maar in de winter met sneeuw en vrieskou misschien nog wel mooier.

De kerstmarkt bij Spikersuppa

Noors is niet zo moeilijk, sjokolade begrijpt iedereen wel.

Zoetigheid hoort bij kerst

Gebrande amandelen

Creatieve wafels met ijs

Tunnel van lichtjes

Uitzicht over Oslo

Het Grand Hotel in kerstsfeer

Gezellige verlichte winkelstraten

Wandelen onder de sterren

Een marktje met Sami spulletjes

Gebreide wanten, jassen en mutsen

Op de terugweg stapte bij Midstuen een groep jongeren met sleetjes in. Het waren geen gewone sleetjes en ze hadden ook allemaal hetzelfde model. We kwamen er achter dat in Oslo er een hele grote sleehelling is. De helling begint bij metrostation Frognerseteren en eindigt bij het metrostation Midtstuen. De sleehelling is 2 kilometer lang en als je zonder te stoppen naar beneden gaat dan duurt de rit 8 tot 10 minuten.  Als je beneden bent stap je met je slee in de metro en gaat terug naar het station Frognerseteren en na een kwartier sta je weer boven voor een nieuwe rit. Dat is nog eens iets anders dan je slee terug de berg op slepen. De helling is verlicht dus je kunt ook als het donker is de rit maken. Het huren van een slee voor een dag kost ongeveer €10 tot €15.

Gisteren hadden we een echte vrije dag gepland en zijn we naar Härjedalen gegaan, gewoon even een dag niets doen. Ontspannen en genieten van al het moois dat Zweden te bieden heeft. Härjedalen ligt ten noorden van Dalarna en hoorde vroeger bij Noorwegen. De oppervlakte van de provincie is ongeveer 10.000 vierkante kilometer en het aantal inwoners ligt net onder de 10.000. Härjedalen kent geen steden. De “hoofdplaats” is Sveg met iets meer dan 2500 inwoners. We hadden koffie, koekjes en lunch meegenomen en hebben op de mooiste plekken zitten genieten en voor ons gevoel helemaal niets gedaan. We hebben wel last van beroepsdeformatie: bij iedere mooie plek, dook toch weer de schrijfblok op, werden locaties gemarkeerd en foto’s gemaakt …

Tussen Sälen en Särna

Härjedalen

Sånfjället

Hmmm, we rijden wel een eind door en zoeken dan een plek voor de lunch

Bij Lofsdalen

Hoedestupet, mooie plek, maar de weg ernaartoe was wel een uitdaging

Bijna weer terug bij de auto.

De zon begint te zakken

De picknickbank is ouder dan wij zijn (denken we)

De grote houten beer in Sveg en een gratis Wifi-spot.

Op weg naar huis

 

Een aantal jaren geleden waren voor het eerst in het natuurreservaat Högbergsfältet. We hebben toen een mooie wandeling door het gebied gemaakt, veel geleerd over de vroegere mijnbouw en zijn door een oude mijngang een mijn in gewandeld. De mijngang waar we gebukt doorheen liepen heette Tilas Stoll. In februari van 2016 zijn we er nog een keer geweest en toen zagen we enorme ijspegels. Toen we in december van dat jaar weer wilden gaan kijken was er voor de ingang een metalen hek geplaatst en konden we de gang niet. Thuis hebben we uitgezocht waarom de gang dicht was, er bleek gevaar voor instorting van de mijn te zijn. We wisten niet of de mijn ooit nog open zou gaan. Het Länsstyrelsen Värmland liet weten dat de mijn in 2017 weer open zou gaan, uiteindelijk werd dat september 2018.

Gisteren zijn we naar het Högbergsfältet gegaan waar de mijn en de mijngang Tilas Stoll liggen om te zien of de gang ook echt weer open was. Het was prachtig herfstweer en zelfs als de gang nog dicht zou zijn zouden we in het gebied genieten van de prachtige wandeling. Aangekomen bij de parkeerplaats waren we niet de enigen die van deze mooie herfstdag wilden genieten. In de zon was het zelfs warm en al pratend wandelden we door het natuurreservaat richtig Tilas Stoll. De mijngang was inderdaad weer open en bij het licht van onze telefoons liepen we gebukt door de gang de mijn in. In de mijn zelf had men een metalen vlonder en een soort van gaas aangebracht zodat bezoekers niet door vallende stenen getroffen zouden worden, maar de mijn was er niet minder mooi om. Eenmaal uitgekeken zijn we door de gang weer teruggelopen en hebben onze wandeling door het gebied vervolgd.

Prachtig herfstweer

Ruïne van het machinehuis

Licht aan het eind van de tunnel (Tilas stoll)

En dan sta je in de open mijn

Blik naar boven

De uitgang, in de verte het meer Yngen

Herfstkleuren

Onderweg

Prachtig bladerdak

Nu de gang weer open is gaan we in de winter zeker nog een keer een kijkje nemen. De enorme ijspegels en de bevroren watervalletjes vormen bizarre formaties. Onderstaande foto hebben we gemaakt in februari 2016 en het is verbazingwekkend hoe groot de ijspegels kunnen worden.

De mijn in februari 2016.

Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan Sandgrund in Karlstad, dit voormalige restaurant is sinds 2011 de permanente kunsthal van de Lars Lerin. Daarvoor was het werk van Lars Lerin te zien in Laxholmen in Munkfors.

Het voormalige Sandgrund is nu de kunsthal van Lars Lerin

Lars Lerin is op 2 april 1954 geboren in Munkfors. Hij studeerde aan de Gerlesborg School (1974-1975) en aan de Valand Academie voor Schone Kunsten in Göteborg (1980-1984). Lars Lerin wordt beschouwd als een van de belangrijkste aquarellisten van Scandinavië. Zijn werk wordt tentoongesteld in galerijen en musea in binnen- en buitenland. Naast schilder is Lars Lerin is ook auteur en heeft sinds zijn debuut Utpost (1983) meer dan vijftig boeken geschreven en uitgegeven.

De permanente tentoonstelling in Sandgrund toont verschillende thema’s uit het leven van de kunstenaar. De tentoonstelling bevat onder andere aquarellen en olieverfschilderijen van vele plaatsen in de wereld. Een deel daarvan is gewijd aan Värmland, waar Lars Lerin werd geboren en momenteel leeft.

Sandgrund heeft ook een kamer genaamd The White Room, die is gereserveerd voor een gast exposanten. Elk jaar laten vier verschillende kunstenaars hun werk zien in The White Room. Vandaag was er werk te zien van de fotograaf Manoel Marques Lerin (de partner van Lars Lerin).

Sandgrund ligt aan de Västra Torggatan 28 in Karlstad. Voor ons is dat bij onze favoriete parkeerplek in Karlstad bij het turistbyrå, Värmlandmuseum en bibliotheek op loopafstand van het centrum.



We kregen een tip over Sandgrund en het bezoek was zeker de moeite waard (dank je wel!).

Gisteren zijn we gaan paardrijden bij Our Little Farm in de buurt van Ekshärad.  De vorige keer waren we slechts even op bezoek en hadden kennisgemaakt met Marcia en Dimitri. Deze keer gingen we paardrijden. Nu zagen we Our Little Farm volop in bedrijf. Na even kennisgemaakt te hebben kregen we een paard toegewezen en wandelden we naar de wei om de dieren op te halen.

Moira en Suzanne

Borstelen

Bijna klaar

Daarna konden we wennen aan “ons” paard. Het dier moest eerst geborsteld worden om te voorkomen dat er zand, stof, vliegjes etc. tussen de rug en het zadel kwam te zitten. Toen iedereen klaar was en in het zadel zat kregen we nog een instructie en gingen we op pad.

De tocht was prachtig, soms reden we door dichte bossen, dan hadden we weer een mooi uitzicht op de Klarälv. Onderweg hadden we tijd om te praten en als we stil waren hoorden we niets anders dan de wind in de bomen, vogels en de paardenhoeven.

Weer terug bij Our Little Farm hebben we de dieren afgezadeld en afgesponst. Zelf hadden we comfortabel gezeten maar paarden hadden onder het zadel zichtbaar gezweet. Daarna brachten we de paarden weer terug naar de wei. Als je dan van een afstandje kijkt is het gewoon genieten, prachtige paarden in een mooi landschap.

Na afloop hebben we nog even met Marcia bijgepraat over onze plannen met Hem62 Travel. We zijn net gestart maar onze reisorganisatie staat er. Our Little Farm is het soort bedrijven waar we graag mee samenwerken, kleinschalig, persoonlijke aandacht en kenners van de natuur.

Paardrijden bij Our Little Farm is rijden in western stijl. Deze rijstijl is gebaseerd op rust en eenvoud. Dit is ook de sfeer op de ranch, eenvoudig en ontspannen. Het is niet nodig om ervaring te hebben met paardrijden om een rit te maken bij Our Little Farm. Wat ons betreft een aanrader!

Iedereen van Our Little Farm bedankt voor deze schitterende ervaring!

Als je nog een reisgids over Värmland nodig hebt of een activiteit wilt boeken, laat het even weten. In Stöllet zijn we gemakkelijk te vinden.