Kultur i Tiomilaskogen is een jaarlijks evenement dat altijd van donderdag tot en met zaterdag is in week 30. Op verschillende plaatsen in het bos is dan wat te doen, loppis, kunstenaars die aan het werk zijn, verkoop van huisvlijt, ambachten die getoond worden en er staan kraampjes met van alles en nog wat.

Tiomilaskogen wordt begrensd door de wegen tussen Stöllet, Malung, Vansbro en Hagfors

Tiomilaskogen wordt begrensd door de wegen tussen Stöllet, Malung, Vansbro en Hagfors. Kultur i Tiomilaskogen speelt zich af in het grijze stuk, de rest is vrijwel onbewoond.

Tiomilaskogen is een bos, maar wel een heel groot bos, vrij vertaald betekent “Tiomilaskogen” “Het tienmijlsbos”. Een Zweedse mijl (mil) is 10 kilometer. Het bos heeft een oppervlakte van zo’n 2100 vierkante kilometer. In het bos liggen ongeveer 15 dorpjes en er wonen een ongeveer 200 mensen. Het grootste dorp is Gustavsfors met iets meer dan 100 inwoners. De route Stöllet – Malung – Vansbro – Hagfors – Stöllet is ongeveer 230 kilometer.

Vandaag zijn we een aantal plaatsjes in het bos gaan bezoeken. Onze route ging via Anderviksberg, Tyngsjöberg, Tyngsjö, Uvanå, Fattigskogen, Avradsberg, Östra Näsberg, Lisskogsåsen.

Voor de kleintjes is er een trollenbos.

Voor de kleintjes is er een trollenbos.

Onze eerste stop was Anderviksberg, hier waren een kleine loppis, een bakkerijtje en een hele kleine tentoonstelling. De tentoonstelling ging over hoe men vroeger omging met overlijden en begrafenis. Een paar jaar geleden hadden we al lijkstokken gezien. Hiermee werden de overledenen naar de dichtstbijzijnde weg gebracht waar ze werden opgehaald om begraven te worden. Men droeg de overledenen naar de weg omdat het bos zo dicht en moeilijk toegankelijk is dat er geen paard en wagen kon komen. In het museum leerden we dat als iemand overleed ze de overledene opbaarden in een van de schuren. Ze legden ook dennetakken in die schuur om ervoor te zorgen dat het niet ging “ruiken” en omdat men bijgelovig was en dachten dat de overledene anders weer zou opstaan. Als het tijd was voor de begrafenis stuurde men overlijdensbrieven naar de naasten. Op de dag van de begrafenis konden de genodigden afscheid nemen. Daarna werd de kist naar de kerk gebracht. De kist werd eerst naar de dichtstbijzijnde weg gedragen met de lijkstokken. Op de begrafenis moest iedereen in het zwart gekleed zijn. Diegenen die geen zwarte kleding hadden leenden die van de buren of van de kerk. De lijkstokken werden gebruikt tot aan begin van de 20ste eeuw. Daarna kon men de meeste plaatsen bereiken met paard en wagen.
Nadat we nog een paar heerlijke broden bij de bakker hadden gekocht hebben we onze tocht vervolgd. In Tyngsjöberg troffen we Nederlanders, die messen maakten, loppis hadden en een trollengrot. Na even gepraat te hebben over wat hun hier bracht en waar wij vandaag kwamen zijn we doorgereden naar Tyngsjö. Tyngsjö is het op een na grootste dorp in het bos en heeft ongeveer 30 inwoners. Gustavsfors is het grootste en heeft iets meer dan 100 inwoners.

Thai food mag niet ontbreken. Je komt het in Zweden op de meest vreemde plekken tegen.

Geen gehaktballetjes of kolbullar maar Thai food zoals kleine loempia’s en noedels. Je komt het in Zweden op de meest vreemde plekken tegen.

Het kerkje van Tyngsjö

Het kerkje van Tyngsjö

Tyngsjö

Tyngsjö

Uvanå ligt aan het meer Narens en heeft ongeveer 15 vaste bewoners. De meeste huizen zijn zomerhuisjes van Zweden, Duitsers en Nederlanders.

Uvåna

Uvåna

Raggarbil, grote luidsprekers binnen in en verlaagd.

Raggarbil, grote luidsprekers er in en verlaagd.

Fattigskogen of beter gezegd Fattigskogen Vildmarksby is nu een heel klein vakantiepark. Er staan zes huisjes, zonder elektriciteit en de enige warmtebron is de haard die je zelf mag stoken.

Fattigskogen

Fattigskogen

En terwijl je rondloopt om alles te bekijken ook even van het uitzicht genieten.

En terwijl je rondloopt om alles te bekijken ook even van het uitzicht genieten.

In Avradsberg zijn we nog even gestopt om rond te kijken bij de kraampjes en de loppis. Daarna zij we via Östra Näsberg en Lisskogsåsen weer terug naar huis gereden. Het was al laat in de middag en hier een daar werd al opgeruimd. Ongemerkt ben je zo een dag van plaatsje naar plaatsje door het bos aan het rijden. Hoewel we denken Tiomilaskogen aardig te kennen ontdekten we vandaag weer nieuwe plekken. De drukte in het bos viel overigens reuze mee, bij iedere plaats zie je auto’s maar zodra je verder gaat wordt het weer stil.

We zijn weer eens naar Karlstad geweest en we hebben ons gebruikelijke rondje gedaan Bergvik, Välsviken en het centrum. Niet alles is hier in de buurt te koop en waar je in Nederland bij wijze van spreken een IKEA op iedere straathoek vindt ligt voor ons de dichtstbijzijnde IKEA iets meer dan 130 kilometer verderop. Iedere keer als we door Karlstad lopen zeggen we tegen elkaar dat het een mooie stad is. Vandaag hebben we onder leiding van Daan een wandeling gemaakt langs enkele bezienswaardigheden.

DSC01621

Aan de Älvgatan staan nog oude houten huizen.

Karlstad werd vroeger, in de vikingtijd, Tingvalla genoemd. In 1548 kreeg de stad van Karl de IX stadsrechten en werd de plaats Karlstad genoemd. Karlstad is de centrale plaats voor de gemeente Karlstad, de hoofdstad van de provincie Värmland en universiteitsstad. Karlstad ligt aan de monding van de Klarälv aan de noordkant van het meer Vänern. De Klarälv vertakt bij Karlstad waardoor de stad verdeeld is in een aantal eilanden. Het symbool van de Karlstad is een zon, dit komt van “Sola i Karlstad”. “Sola i Karlstad” heette eigenlijk Eva Lisa Holtz (1739 – 1818) en was de eigenaresse van een oude herberg in de stad. Ze was bekend vanwege haar “zonnige” humeur. Toen men in 2004 het overdekte winkelcentrum Mitt i City ging bouwen ontdekte men restanten van de herberg.  De restanten zijn gewoon weggegooid. Het enige wat overgebleven is, is de zon als symbool. Het centrale deel van Karlstad ligt op Tingvallaön (het Tingvalla eiland). Hier vind je het centrum en de oudste gebouwen van de stad. Na de grote brand in 1865 is het oude deel van Karlstad opnieuw opgebouwd met ongewone brede straten en een groot plein. Het idee was dat de brede straten voorkwamen dat het vuur zich gemakkelijk kon verspreiden.

DSC01626

Stenbro

De stenenbrug Östra bron (Stenbron of Store Bro) verbindt de stadsdelen Norrstrand en Haga. De bouw begon in 1761 en de brug werd ingewijd in 1797 door Gustav IV Adolf. De burg was pas helemaal klaar in 1811. Het is langste stenen boogbrug in Zweden en is 168 meter lang en heeft 12 granieten bogen.

Pråmkanal

Pråmkanal

Ondanks de vele vertakkingen van de Klarälv werd er er toch een kanaal gegraven in Karlstad. Het zogenaamde pråmkanal werd gebouwd tussen 1835 en 1838. De bedoeling was om een betere verbinding te krijgen tussen de Klarälv en het meer Vänern. Via het kanaal werden ijzer, zwavel, kolen, hout en papier van de fabrieken langs de Klarälv vervoerd. Rond 1930 was het hoogtepunt van het transport over het kanaal. In 1957 is gestopt met het vervoer van goederen en werd het kanaal alleen nog maar gebruikt voor privéboten. Het kanaal is 1,8 kilometer lang en ongeveer 15 meter breed. In het kanaal zit één sluis, de Carlarnas sluss genoemd naar koning Karl IX. Nu wordt het kanaal in de zomermaanden ook gebruikt door bootbussen die deel uitmaken van het openbaar vervoersnetwerk in Karlstad.

Sockerslottet

Sockerslottet is de koosnaam van het gebouw dat in 1898–99 is gebouwd in de wijk Ugglan. Jonas Andersson i Trossnäs liet dit bouwen voor het huwelijk van zijn dochter Ida.

Er is nog veel meer te zien in Karlstad maar daarover komt in de toekomst waarschijnlijk wel weer een nieuw verhaal.

Vandaag werd de sluis bij Munkforsen open gezet. Het water wordt normaal omgeleid via de waterkrachtcentrale maar nu kreeg het weer even zijn oude loop. Hierdoor konden we zien met hoeveel kracht het water door de waterval naar beneden kwam. De waterval bij Munkfors is de hoogste natuurlijke waterval in de Klarälv en heeft een verval van 17 meter. Nadat we bij de waterval gekeken hadden zijn we even het museumterrein Gamla Bruket opgelopen om rond te kijken.  Bij Munkfors zat vroeger ijzerindustrie waar nu nog enkele gebouwen van over zijn waaronder een martinoven die gebruikt werd om ijzer te smelten en een klein brandweermuseum.  Tenslotte hebben we ijsje gekocht in het winkeltje, de oude meneer bij de kassa paste goed in het museum, maar we waren klaar voordat ons ijsje gesmolten was. Het is mooi dat dit soort plekken in stand gehouden worden, het is weliswaar gratis maar we stoppen toch altijd geld in de bakjes als bijdrage voor het onderhoud.

De sluis wordt een paar zaterdagen per jaar tussen 12.00 en 16.00 open gezet. Mocht je nog willen gaan kijken, de andere dagen waarop de sluis wordt open gezet dit jaar zijn: 30 juli, 6 augustus en 20 augustus.

DSC01587

Munkforsen

DSC01583

Munkforsen van dichtbij

DSC01402

Munkforsen zonder water (foto mei 2016)

DSC01590

Brandweermuseum

DSC01591

Martinoven

DSC01592

Werktuigmuseum

DSC01410

Brandweermuseum (foto uit mei 2016)

Vanmorgen hadden we om 10 uur afgesproken met Arjen en Liesbeth voor een quadsafari. We hebben eerst even koffie gedronken en bijgepraat met Arjen en Liesbeth. De winkel van Liesbeth, Stilling Glas och Textil, is al een tijdje open maar we hadden hem nog nooit gevuld gezien. Liesbeth maakt hele mooie dingen van glas en textiel. Als je nog iets moois en unieks zoekt voor in huis of als cadeau dan is een bezoek aan haar winkel een aanrader. Toen de koffie op was, werd het tijd om op weg te gaan. Na een korte uitleg over de quads en het rijden daarmee vertrokken we. De rit ging over smalle bospaden, door greppels, brede grusväg en was ronduit schitterend. Paul had weer dezelfde grijns op zijn gezicht als die keer dat we op de sneeuwscooter zaten. Ook Daan mocht even rijden en dat ging hem bewonderenswaardig goed af en ook hij had een brede grijns op zijn gezicht.

Klaar voor vertrek

Klaar voor vertrek.

Weer die grijns die dagen blijft zitten.

Weer die grijns die dagen blijft zitten.

In de verte het meer Letten waar we in de winter met de sneeuwscooter over heen gingen.

In de verte het meer Letten waar we in de winter met de sneeuwscooter over heen gingen.

Koffiepauze

Koffiepauze

DSC01568

Een greppel vormt geen probleem voor een quad.

DSC01569

Daan gaat door de modder.

DSC01570

Paul en Emma door de modder.

DSC01572

Daan genoot zichtbaar toen hij zelf op de quad mocht rijden.

DSC01571

Bruggetje

DSC01573

Arjen was het al niet gelukt om naast het bruggetje door de greppel te komen, Paul mocht het ook proberen.

DSC01575

Ook Paul is met de lier uit de greppel getrokken.

Toen we terugkwamen vielen de modderspatten mee, ik was alleen heel stoffig geworden van het stuk over de grusväg. We zijn een ervaring rijker en hebben genoten van de tocht. Complimenten voor Arjen voor de schitterende tocht door de omgeving en de manier waarop we in alle rust toch erg leuke dingen met een quad konden uithalen! Thuis hebben we nog heel lang nagepraat over de tocht. Er is zelfs een lobby op gang gekomen om eigen quad te kopen. Je weet maar nooit, maar voorlopig gaat dat zeker niet gebeuren.

DSC01580

Rainbow. Dit prachtige kunstwerk van Liesbeth krijgt een mooie plek voor het raam in Stöllet.

Als je een quadsafari wil maken in de bossen en mooie plekken wil zien dan is Quad Safari Zweden een aanrader! Arjen en Liesbeth zorgen voor een warm welkom en nemen de tijd om ook onervaren bestuurders mee te nemen. Als je dan terug bent en de modder en het stof heb je enigszins van je afgeklopt neem dan eens een kijkje in de winkel. Een voorproefje is te vinden op: Stilling Glas och Textil.

 

 

Vanmorgen zijn we naar Båstnäs Bilkyrkogård gegaan. Het plaatsje ligt helemaal in de zuidwesthoek van Värmland ingeklemd tussen meren en de grens met Noorwegen. Zoals gewoonlijk hebben we onderweg proviand ingeslagen voor de lunch en het avondeten. Onderweg stonden er plotseling twee kraanvogels op de weg. De vogels liepen verschrikt weg maar bleven lang genoeg staan voor een paar foto’s. Onderweg zijn we nog een keer gestopt om wat te drinken en voor de lunch. Het blijft genieten, zomer, schitterend weer en vakantietijd en dan heb je nog steeds dat ene mooie plekje helemaal voor je zelf.

Kraanvogels

Kraanvogels

DSC01498

Even tijd om wat te eten.

DSC01495

Gezoem hoort bij de zomer.

Eenmaal in Båstnäs aangekomen troffen we een hele bizarre plek. Bilkyrkogård betekent autokerkhof en dat was het ook echt. De autowrakken die er stonden lagen her en der in het bos of stonden tussen het hoge onkruid. Het was een hele vreemde beleving om over zo’n terrein te lopen en het had ook wel iets spookachtigs. Hoe komen auto’s hier terecht en wie heeft ze zo gestapeld? En waarom? Het is voor ons een raadsel en het bordje van de eigenaar liet daar ook niets over los.

Båstnäs Bilkyrkogård

Båstnäs Bilkyrkogård

De eigenaar spoort de bezoekers aan om zijn bordjes te lezen. Het eerste bordje is nog vriendelijk:

Dit is privéterrein, je mag rondkijken en fotograferen. Als je een portier open maakt doe het dan ook weer netjes dicht en maak niets stuk, zodat de volgende bezoeker dezelfde ervaring heeft als jij.  Als je iets wil kopen bel dan even (zijn telefoonnummer staat ook op het bordje).

Het tweede bordje is minder vriendelijk:

Na meer dan 30 inbraken ben ik er klaar mee! In de gebouwen heb ik vallen geplaatst. Dus als je gewond raakt of dood gaat maakt mij dat niets uit. Denk er aan op deze plek hoort niemand je schreeuwen.

We hebben ons keurig gedragen en niets stuk gemaakt (hoe ga je dat überhaupt zien hier?).

DSC01515

Het kerkhof is een populaire plek voor kunstschilders en fotografen. Dit is eens wat anders dan het schilderen van landschapjes.

DSC01506

Een van de vele achtergelaten auto’s.

DSC01519

Soms staan ze “keurig” in een rij.

DSC01524

Deze boom heeft via de motorkap een weg naar buiten gevonden.

DSC01526

Soms ziet het er spookachting uit.

IMG_2004

Het lijkt wel of de auto’s er gewoon neergegooid zijn.

IMG_2024

Een Volvo met roestschade.

Op de heenweg hadden we al gezien dat je in de buurt kon zwemmen. Toen we uitgekeken waren besloten we dan ook een duik te nemen om even af te koelen. En dan blijkt het “druk”  te zijn, er stonden wel vijf auto’s langs de weg.

Västra Fågelvik.

Västra Fågelvik

Zwemmen bij Västra Fågelvik.

Zwemmen bij Västra Fågelvik.

Zwemmen bij Västra Fågelvik.

Zwemmen bij Västra Fågelvik.

Na het zwemmen was het tijd voor een ijsje aan de waterkant.

Na het zwemmen was het tijd voor een ijsje aan de waterkant.

Het werd tijd om weer verder te gaan. Onderweg zijn we nog een keer gestopt voor een barbecue. Terwijl wij de tafel dekten en de hamburgers, worst en zalm bereidden was het trio druk bezig met dammetjes bouwen. 19, 18 en 15 jaar een beetje spelen aan het water blijft leuk. Uiteindelijk was het half twaalf voordat wij weer de oprit bij Stöllet op draaiden. Het was een schitterende dag!

DSC01546

Een prima plek voor een barbecue.

DSC01545

Er stond een picknicktafel die we netjes gedekt hebben.