Gisteren hoorden we in huis geratel maar konden niet goed plaatsen waar het vandaan kwam en wat het was. Het klonk in ieder geval niet als sneeuw die van het dak aan het schuiven was. Na een tijdje zoeken bleek dat het geluid van buiten kwam. Het was de luftvärme (luchtwarmtepomp) die een ratelend geluid maakte. Dat was niet goed, het apparaat zorgt voor de verwarming van ons huis. Nu staat in de kelder nog wel een oude ketel die het ook doet, dus hebben we een alternatief. We hebben echter geleerd dat je huis verwarmen met een elektrische ketel nogal in de papieren kan lopen. Een defecte luftvärme in de winter komt gewoonweg niet goed uit.

We hebben eerst het apparaat maar eens uitgezet en toen stopte inderdaad het ratelen. Ik heb geprobeerd erheen te lopen maar toen ik de veranda afstapte zakte ik tot halverwege mijn bovenbenen in de sneeuw. Ik ben toen maar de sneeuwschep gaan halen en een pad naar het apparaat gaan graven. Ik had voor mijn gevoel al een aardige laag sneeuw weggegraven en dacht dat de sneeuw die er nu lag wel zo compact was dat ik er op kon staan. Niet dus,  ik zakte nog steeds tot over mijn laarzen weg in de sneeuw. Na een tijdje graven door de sneeuw bereikte ik een stuk waar de sneeuw zo compact was dat ik er op kon staan en bij de luftvärme kon kijken.

Er was een stukje ijs vastgevroren aan de rand rond rondom de ventilator, waar de ventilator iedere keer tegenaan tikte. Nadat ik het ijs verwijderd had liep het apparaat weer als vanouds. De grootste hoeveelheid sneeuw is inmiddels van het dak gevallen. Dus voorlopig zal het wel goed gaan. Als de sneeuw weg is moeten we er misschien toch maar een dakje boven maken.

Vandaag was een thuisdag. Vanmorgen kwamen Jac en Nico op bezoek. Nico woont al jaren in Ekshärad en Jac is op vakantie in Zweden en logeert bij Nico. Jac is een collega van mijn schoonvader, ze geven beiden computerles aan senioren. Wij hadden gezorgd voor koffie en een kanelbulle en zoals gewoonlijk gaat het gesprek over alle facetten van het land. Het was een gezellige ochtend en hoewel Jac voor het eerst in Zweden was denken we dat we hem hier nog veel vaker gaan zien.

Vorige week hadden we een afspraak gemaakt met de sotare en vanmiddag, na één uur, zou hij komen. Zoals gewoonlijk zit je dan te wachten en te wachten en te wachten. Uiteindelijk zijn we maar gewoon gaan opruimen in huis. We zouden wel zien wanneer hij kwam. Even na vier uur kwam een blauwe bestelauto de oprit oprijden, dat moest de sotare zijn. De man die uitstapte zag er ook uit als een sotare, hij was helemaal in het zwart gekleed. Even later kwam hij de veranda op en vroeg of hij aan het juiste adres was. Na eerst binnen de haard bekeken te hebben en alles afgedekt te hebben klom hij met zijn borstel aan een metalen bal het dak op en ging aan het werk. Toen hij boven klaar was heeft hij binnen de haard schoongemaakt en alles netjes opgeruimd. Wat ik zo zag was er nog aardig wat roet en stof naar beneden gekomen. Ondertussen was hij nieuwsgierig naar waar wij vandaan kwamen, waarom er een auto met Noors kenteken op de oprit stond, ik Zweeds sprak en uit Nederland kwam. Ik vroeg hem of hij ooit nog schoon werd want zijn handen zaten onder het roet, hij zij dat hij met vaatwasmiddel voor de vaatwasser weer als nieuw werd. Wij waren de laatste klant voor die dag, hij was al om half zeven begonnen bij de eerste klant.

Mocht je nog niet weten wat een sotare is, het is een schoorsteenveger. Omdat we een open haard hebben moet één keer in de drie jaar de schoorsteen geveegd worden. Heb je een verwarming op olie of hout dan moet dat vaker.

Auto op de oprit

Bestelauto op de oprit

Het gereedschap

Het gereedschap

Vanmorgen hebben we de rest van de achterkant van het huis geschilderd. Dat was is niet het grootste deel maar wel het lastigste stuk. De trap voor de schoorsteenveger zit in de weg, het kelderluik en dan is er nog een stuk boven de veranda wat geschilderd moest worden. Het stuk rondom de brandtap was nog het lastigste te bereiken de trap is verticaal waardoor je er niet tegen kunt leunen. Op het kelderluik konden we prima staan en met het luik open konden we de ladder stabiel op de betonnen trap zetten. Om het ons wat gemakkelijker te maken hadden we de kwast op de bezemsteel gezet waardoor we gemakkelijk bij het allerhoogste punt konden. Het stuk boven de veranda was weer prima te bereiken door op het dakje te klimmen. Uiteindelijk was dan toch de hele achterkant geschilderd en konden we de spullen opruimen.

Klaar!

Klaar!

Alleen was de tijd omgevlogen en we schrokken dat het al twaalf uur was toen we aan het opruimen waren. Om één uur hadden we een afspraak met Mats van Tuab (Torsby Utveckling AB), hij is “turiststrateg” en we wilden met hem praten over onze reisgids en hoe we deze verder konden promoten. Het werd vlug douchen zodat we niet faluröd gevlekt op onze afspraak zouden verschijnen, het zou wel heel Zweeds zijn maar toch. Daarna vlug een cracker, in de auto springen en op weg gaan naar Torsby. We waren keurig op tijd in Torsby.
We ons even gemeld bij de balie en even later kwam Mats aangelopen. Hij was net terug van vakantie en had onze reisgids al bekeken en hoewel hij geen Nederlands kan lezen vond hij het een mooi boek. Op de achtergrond zagen we dat hij ook onze website op zijn PC open had staan. We hebben verteld wie we zijn en wat onze plannen met de gids zijn en Mats kwam meteen met een aantal goede ideeën en tips. Hij wilde de gids verder nog bestuderen en zou hem meenemen naar zijn collega’s. Hij beloofde ons gegevens van een aantal contactpersonen te sturen bij reisorganisaties. We hebben het ook over onze website visitvarmland.nl gehad en hij vertelde dat ze aan de slag gingen met visitvarmland.se en dat we misschien informatie konden uitwisselen. Het was een erg zinvol gesprek en Mats weet van aanpakken. Hoe klein ook, we hebben een ingang bij de toeristenorganisatie voor Värmland!

 

Vandaag is rood, in ons geval faluröd. De achterkant van ons huis, dus niet de kant van de 62 die wij de voorkant noemen, was toe aan een schilderbeurt. Er zijn heel veel leveranciers die de “rödfärg” leveren, alleen de verf uit Falun mag echter Falu Rödfärg heten. De verf wordt sinds 1700 gemaakt in Falun, de typische kleur komt van het pigment dat bij de koperwinning vrijkomt. Sinds 1992 wordt er echter geen koper meer gewonnen maar er ligt nog genoeg om nog zo’n 80 jaar verf te kunnen maken. Afhankelijk van het weer houdt de verf 10 tot 15 jaar. Als je wil weten of het tijd is om te schilderen moet je over het hout wrijven. Zolang de verf niet afgeeft is het goed. Ons huis heeft de typische rode kleur en we wilden er zeker van zijn dat ons huis ook die kleur zou houden en hebben voor Falu Rödfärg gekozen.

Borstelen maar.

Borstelen maar.

Vanmorgen zijn we op tijd op gestaan en zijn begonnen met het afborstelen van de gevel. We wisten dat het stoffig zou gaan worden. Dus mondkapjes op borstels in de hand en borstelen maar tot alle losse verf er af was. Na een paar uur borstelen waar wij rood en zag het huis er niet meer uit.  Over kale plekken en gevlekt daar waar de verf beter gehouden had. Daarna zijn we begonnen met verven. Bij de eerste streken sloeg de schrik toe, de verf leek wel oranje! Hadden we dan toch ergens niet opgelet met de kleur? Maar toen de verf droogde werd het gelukkig gewoon faluröd.

Het verschil is goed te zien.

Het eerste stuk is geverfd, verschil is goed te zien.

Tussendoor zijn we nog even naar Evelien en Rene geweest. Evelien had een reisgids besteld en we zijn die persoonlijk gaan afleveren. We kenden Evelien alleen van de busrit  toen we vorig jaar zijn gaan kanovaren. Vandaag hebben we uitgebreid kennisgemaakt en weer horen we een ander verhaal over waarom mensen naar Zweden verhuizen. We hebben het ook gehad over de plannen die er zijn met Bike Hike Paddle (mocht je de wildernis van Zweden van dichtbij willen ontdekken, neem dan een kijkje op de website). Het moet allemaal nog vorm krijgen maar het wordt erg leuk. Het was gezellig en met tips van Rene over het schilderen reden we terug naar Stöllet om weer aan het werk te gaan.

Het eind van de dag, morgen doen we de rest.

Het eind van de dag, morgen doen we de rest.

Om wat langer door te kunnen schilderen hebben we Daan laten koken. Toen het eten klaar was waren wij ook klaar met het stuk van de gevel dat we geschilderd wilden hebben.  ‘s Avond zijn we  bij Gerda en René op bezoek geweest die met hun camper op camping Björkebo staan. Na een lange dag waren we tegen twaalf uur thuis. We zijn meteen ons bed ingedoken, morgenvroeg gaan we weer aan het werk.

Gisteravond zijn we even bij Hans en Yvonne op bezoek geweest. Gewoon om bij te praten, Yvonne wilde hulp met haar website en wij wilden graag de puppy’s zien.

Al praten ging de avond snel voorbij en ondertussen is ook de laptop van Yvonne weer een stukje sneller geworden. Nu is het niet zo leuk om een foto van een laptop hier te plaatsen, ik denk dat de puppy’s leuker zijn om te kijken. Ook dit worden weer stoere honden die over een tijdje weer een slee door de sneeuw trekken.

Slapen terwijl je broertje (of zusje) over je heen klimt.

Slapen terwijl je broertje (of zusje) over je heen klimt.

De puppy's verschillen in kleur van licht naar heel donker.

De puppy’s verschillen in kleur van licht naar heel donker.

Tanana (de favoriet van Emma)

Tanana (de favoriet van Emma)

Veilig bij moeder Quindy

Veilig bij moeder Quindy