IMG_0181Gisteren, 1 augustus, waren we boodschappen aan het doen in Malung. Toen we de LIDL uitliepen viel mijn oog op een A4tje waarop stond “1/8 Loppis i Stöllet”. Ik denk “huh, daar hebben we niets van gezien en hebben het verder ook niet aangekondigd zien staan”. Suzanne had er ook niets van vernomen. Dus toen we bijna thuis waren ben ik niet via de 62 naar huis gereden maar door het dorp. En ja hoor, her en der stonden bordjes en bij verscheidene huizen stonden partytenten met tafeltjes etc. Eenmaal thuis hebben we de boodschappen opgeruimd en zijn door Stöllet gaan wandelen op zoek naar de loppissen.

Loppis

Loppis

Het “evenement” is blijkbaar niet geheel onbekend gebleven er reden zelfs een paar auto’s van loppis naar loppis, maar om nu te zeggen dat het druk was?  Naar mijn idee stonden er ook meer bordjes met de tekst “Loppis” dan dat er loppissen en bezoekers waren. Op onze wandeling hebben we niets gevonden wat ons aan stond, maar wel nieuwe weggetjes in Stöllet ontdekt die we nog niet kenden. Verder was het wel leuk om te zien wie waar nu woont. Volgende zomer houden we de aankondiging in de gaten en wie weet doen we mee, ondertussen hebben wij hier ook de nodige loppis verzameld.

Creatief loppis-bordje

Creatief loppis-bordje

Vandaag zijn we een rondje loppis gaan doen. We hebben zo onze “vaste” adressen waarvan we weten dat de “collectie” wat verandert. Verder kijken we onderweg of we nog nieuwe lopissen zien. Onze eerste stop was de grote loppis in Uddeholm oftewel “Varmlands Möbler Antik & Kuriosa”. De vorige keren dat we er waren stond de zaak overvol met spullen en kon je er amper doorheen lopen. Je had het idee dat je in een tv-programma zat met mensen die extreem veel verzamelden. Nu waren er spullen opgeruimd of verkocht, in ieder geval kon je er een heel klein beetje beter doorheen. De kassa stond nog steeds helemaal verstopt achter in de zaak. Vol was het nog steeds. In ieder geval heeft Suzanne weer een vaasje voor haar verzameling gevonden.

DSC00191

Tijd voor de lunch bij Lidbron. Het was te fris om te zwemmen.

Onderweg bij Lidbron zijn we gestopt voor de lunch. Als het warm is, is deze plek drukker maar nu was het te koud om te zwemmen. Nu waren we de enigen en konden in de zon genieten van onze lunch en het uitzicht.

Folketshus Sunnemo

Folketshus Sunnemo

Daarna zijn we doorgereden naar het Folketshus in Sunnemo. In het Folketshus staan lange tafels opgesteld met de spullen. Ieder artikel is netjes geprijsd en voorzien van het nummer van de verkoper. Toen we alles hadden afgespeurd en Suzanne weer wat gevonden had voor haar keramiekverzameling hebben we afgerekend en zijn we weer doorgereden.

De volgende stop op onze route was het IOGT-NTO gebouw in Råda. Hier is net als in het Folketshus in Sunnemo ieder jaar een loppis. Het is hetzelfde idee als in Sunnemo, op lange tafels staan spullen van meerdere verkopers. Je vindt de meest vreemde dingen, remblokken voor een auto, oliespuiten, boeken, kopjes, beeldjes, een bandrecorder, kleding, lingerie etc. Een stel Duitse toeristen had de grootste lol met een BH met metalen studs. Er gaat blijkbaar meer schuil achter de deuren van de leuke zweedse huisjes dan wij vermoeden, aan de andere kant, je moet toch wat in die lange donkere winter. In ieder geval weet iedereen in het dorp wat je te koop hebt aangeboden. Suzanne vond hier een potje van keramiek voor haar collectie. De dames bij de uitgang hadden hun taken gesplitst. Eerst bij de ene mevrouw laten noteren wat je gekocht had en dan bij de andere mevrouw afrekenen.

Daarna zijn we binnendoor richting Sunne en de E45 gereden. Onderweg bedachten we dat we hier een paar geleden ook een leuke loppis gezien hadden. We konden ons alleen niet meer herinneren waar dat was en of dit wel de goede weg was. Totdat we opeens een bekend huis zagen. Dat was de loppis die we bedoelden, het bleek de Bygdegård van Torsberg te zijn. Het was een drukte van belang te zijn in het kleine gebouwtje. Na alles afgespeurd te hebben hebben we echter niets gevonden wat ons aanspraak.

Sunne

Sunne

Daarna zijn we even in Sunne gestopt voor een ijsje en hebben wat rondgekeken. Het was prachtig weer en bij de jachthaventje aan het riviertje dat Övre Fryken met Mellan Fryken met elkaar verbindt was het prima vol te houden.

In de buurt van het jachthaventje in Sunne

In de buurt van het jachthaventje in Sunne

DSC00199

Het jachthaventje in Sunne

Daarna zijn we via de E45 weer richting Stöllet gereden. Aan de E45 zagen we nog wel een paar nieuwe bordjes met loppis en misschien bezoeken we die later nog we een keer. We wilden nog even stoppen bij de rustplaats Tossebergsklätten, vanaf daar heb je een mooi uitzicht op Fryken. We bedachten ons echter dat je vanaf de E45 net voor die rustplaats nog naar links kon en dan naar Tossebergsklätten zelf kon (klätten betekent de bergtop). We waren daar in al die jaren nog nooit geweest dus we besloten die kant op te gaan. Van een afstand konden we de uitzichttoren op de top al zien staan. De weg naar boven was hier en daar heel erg steil en smal met wel heel scherpe bochten, wat verklaart dat we geen campers en caravans op die weg zagen. Eenmaal boven troffen we een uitkijktoren, een servering en een winkeltje met handwerkspullen aan. Het uitzicht vanaf de top was schitterend.

Uitkijktoren

Uitkijktoren

Uitzicht van Tossebergsklätten

Uitzicht van Tossebergsklätten, beneden zie je Fryken.

Uitzicht van Tossebergsklätten

Uitzicht van Tossebergsklätten

Uitzicht van Tossebergsklätten

Uitzicht van Tossebergsklätten, beneden zie Fryken. Övre Fryken is 40km lang en 2km breed.

Vandaag hadden we eigenlijk geen bijzondere plannen. Suzanne en ik wilden in de middag wat loppis gaan kijken en de kinderen vonden het prima om thuis te blijven. Na de lunch zijn we op pad gegaan, we zouden eerst ons papier en plastic wegbrengen naar de containers, dan gaan pinnen en daarna naar loppis.

We stonden bij de containers ons afval op te ruimen toen we werden aangesproken door een Nederlandse meneer. Hij had gezien dat we geen gewone toeristen waren, die laten hun afval immers op de camping, en dat we dus hier bekend zouden moeten zijn. Hij was samen met zijn vrouw aan het kanoën op de Klarälv en had op de terugweg langs de oever een bord gezien met ijsreclame. Hij vroeg ons waar hij in Stöllet een ijsje kon kopen. We vertelden dat op zondag de winkel dicht was en de enige mogelijkheid het tankstation een paar kilometer verderop zou zijn. Dat wist hij, want daar waren ze al langs gevaren en terugvaren zou te lang duren. Na nog wat gepraat te hebben zei hij dat ze dan maar weer verder gingen naar de camping.

Toen we klaar waren met ons afval zijn we naar de pinautomaat gereden. Onderweg hadden we het er nog over en besloten we ze een kop koffie aan te bieden, als we hen nog zouden zien natuurlijk. Toen we weer Stöllet inreden zagen we ze lopen en hebben gevraagd of ze trek hadden in koffie. En voor ze het wisten zaten ze bij ons in de auto en reden we naar ons huis.

Toen we thuis kwamen hebben we ons toch maar even voorgesteld. Wij waren immers met vreemden op stap en zij zaten zomaar bij volslagen vreemden in de auto. Op de veranda hebben we onder het genot van een kop koffie een hele tijd zitten praten. Peter en Monique kwamen uit Beesel (Limburg) en gingen al flink wat jaren op vakantie naar Zweden, Noorwegen en Finland. Ze stonden nu met hun camper op camping Björkebo een eind verderop. Kortom we hadden genoeg gespreksstof, over waar we overal geweest waren, wat er te zien was, etc. Uiteindelijk hebben we hen uitgerust en aangesterkt weer bij hun kano afgezet. Hun kano lag in een hoekje van Stöllet dat wij nog niet kenden, zo hebben we ook nog wat bijgeleerd.

IOGT-NTO Råda

Daarna zijn we nog langs een aantal loppissen gegaan. De loppis aan de weg van Brattfallet naar Bergsäng had wel nieuwe dingen, maar niet iets dat ons aanstond. Ook bij de IOGT-NTO in Råda en het Folkets Hus in Sunnemo vonden we niks. Misschien dat over een tijdje weer een paar andere loppissen langs gaan, we hebben namelijk ook nog een aantal nieuwe bordjes gezien.

Loppis

 

(PS Peter en Monique, we hebben helemaal geen gegevens uitgewisseld. Dus als jullie dit lezen lijkt het ons leuk om een berichtje te ontvangen)

Gisteren hadden we het plan om vandaag de kano te water te laten, maar het weer liet het vandaag afweten. We hadden er geen trek in op een meer te varen en regelmatig een bui over ons heen te krijgen. Toch is het een heel stuk aangenamer dan de ruim 25 graden die we de eerste paar dagen hadden. Liever wat onbestendig en minder warm weer dan strak blauwe lucht en tegen de 30 graden.

Vanmiddag zijn we daarom een rondje loppis gaan doen. Het blijft iedere keer leuk, je komt op plekken waar je normaal niet komt en je treft de meest vreemde dingen aan. In ieder geval hebben we vandaag weer wat dingetjes gevonden: luisterboeken, gewone boeken, een potje en grappige knoopjes.

Loppisfynd Ondertussen kennen we de loppissen in de omgeving redelijk. Er zijn er bij die ieder jaar “vernieuwen” en er zijn er die de schuur aan het eind van de het seizoen dichtdoen er volgend jaar weer open en waar nooit iets nieuws te zien is. Het maakt allemaal niet uit, ik heb het idee dat sommige mensen het gewoon leuk vinden om wat aanloop te hebben en een praatje te kunnen maken.

We hebben ondertussen wel wat “vaste” plekken, de meneer die altijd partytenten in zijn tuin heeft staan op de weg vanaf Brattfallet, het IOGT-NTO gebouw in Råda, de mevrouw die een loppis heeft in haar huis aan de Klarälv, de Deense loppis (wel duur maar heel netjes), de loppis in het Folketshus in Sunnemo en nog een aantal meer.

In Uddeholm is er sinds vorig jaar een nieuwe “storloppis” (grote loppis) bijgekomen in een gebouwtje midden in het dorp. En ze hebben inderdaad enorm veel, maar het staat zo vol met opgestapelde spullen dat je er net tussendoor kunt lopen, je kunt elkaar niet passeren. En als je dan een stoel of zo koopt kun je er de winkel niet mee uit omdat het zo vol staat.

Verder vragen we ons toch wel af wat er met alle onverkochte spullen gebeurt die in de partytenten staan worden ze weggegooid of duiken ze volgend jaar weer op? En hoe komen die mensen toch aan al die spullen?

Loppis blijven we leuk vinden en met enige regelmaat bezoeken we er dan ook een. Een tijdje terug waren we op weg naar Torsby om boodschappen te doen en op het punt waar de E45 naar rechts afbuigt wees een bordje naar links met “Loppis 4km”. Op de terugweg zijn we maar eens gaan kijken waar dat bordje naar toe wees. Uiteindelijk kwamen we bij het gebouwtje van de IOGT-NTO in Vitsand terecht. Direct bij binnenkomst viel ons oog op een wel erg leuk kastje. Omdat we nog verder wilden kijken hebben we het maar even gelaten en zijn we de trap op gegaan naar boven waar de rest van de spullen stond. Toen we weer naar buiten liepen hebben dat kastje nog eens heel goed bekeken. We hadden het maar eens van de kist getild waar het bovenop stond om te zien hoe hoog het nu echt was. Het kastje werd in onze ogen steeds leuker. Uiteindelijk kwam de man die het hele spul boven in de gaten hield ook maar eens naar beneden om te zien wat we aan het doen waren. Hij zag ons bij het kastje en begon een heel verhaal over hoe bijzonder het kastje was en dat hij zelf nog nooit zo’n kastje gezien had. Wij vonden het kastje al leuk en de koop was vlug rond. Bij thuiskomst hebben het kastje schoongemaakt en op zijn plek gezet. Het kastje bleek nog een verrassing te hebben, het blad was uitschuifbaar waardoor het een klein bureautje werd! Wat ons betreft een zeer geslaagde aankoop.

20120720-100556.jpg