Onze luftvärme kunnen we al via SMS bedienen. We kunnen niet alleen de temperatuur instellen maar krijgen ook een SMS terug met de stand van zaken. Zo weten we dan wat de temperatuur binnen is en of er stroomuitval is. Als het heel koud is lukt het de luftvärme niet om het hele huis warm te krijgen, zeker niet als het buiten bijna -30 is. Dit betekent dat als we in de winter thuiskomen het in huis hoogstens een graad of 12 is. Om het toch wat aangenamer te maken willen we graag een kachel extra kunnen aanzetten voordat we er zelf zijn. Via een tip van een collega en na wat zoeken op internet vonden we onderdelen waarmee we zelf een dergelijke schakelmodule die via SMS te bedienen is konden maken. De keus is gevallen op:

GX107 De schakelmodule GX107. Deze module is volledig te programmeren via SMS en is geschikt om 250V/8A te schakelen. Voldoende voor een elektrische kachel.
Omdat de GX107 niet rechtstreeks op het net kan worden aangesloten is er een eenvoudige voeding nodig. Deze voeding levert 12V/250mA, genoeg om de GX107 van spanning te voorzien en de accu op te laden.
Een kleine behuizing om alles in te kunnen bouwen.
Compleet Het geheel in de behuizing

Om de module te kunnen gebruiken moet in de GX107 een SIM-kaart geplaatst worden, een prepaid kaart is voldoende. Beltegoed controleren en opwaarderen kan gewoon via internet, de module hoeft hiervoor niet meer opengemaakt te worden. Via SMS kun je opdrachten sturen, zoals een contact schakelen, de status op vragen etc. etc. Ik heb de module zo in elkaar gezet dat de module rechtstreeks op het stopcontact kan worden aangesloten. Het te schakelen apparaat, in ons geval een kachel, kan gewoon via een stekker op de module worden aangesloten.

De module is bijna af, de draden moeten nog netjes gelegd worden en er moeten nog sleufjes of gaatjes in de behuizing gemaakt worden zodat de elektronica ook warmte kwijt kan. Ik heb nog een temperatuursensor besteld die aangesloten kan worden op de module. Het is dan ook mogelijk om via SMS de temperatuur op te vragen. De kachel om aan te sluiten staat al klaar in Stöllet. Voorlopig zullen we die nog niet nodig hebben maar we nu wel tijd om de module goed te testen.

Vandaag hebben we een sleetocht gemaakt met de husky’s van Highyard Sleddogs. We werden om 10 uur verwacht bij Hans en Yvonne, de eigenaren van Highyard, en na eerst koffie te hebben gedronken gingen we op pad. We zouden eerst een stukje het bos in rijden en dan de honden voor de slee spannen. Toen we de honden uit de kennel haalden om in de aanhanger te zetten werd het een enorm kabaal, de husky’s hadden in de gaten wat er ging gebeuren en begonnen te blaffen en te huilen. Bij de plek waar we vertrokken kregen we een korte instructie want we moesten immers zelf een slee besturen. Het belangrijkste was “wat er ook gebeurt, laat nooit de slee los”.  Bij het inspannen was het minstens zoveel kabaal als bij het vertrek van de kennel. Nadat iedere husky een plek had voor een slee gingen we op pad. De kinderen gingen bij Hans in slee, Yvonne ging zelf niet mee. Het besturen van een slee met husky’s is niet gewoon staan en de honden doen het werk wel, op steile stukken is het nodig dat je mee rent of stept. Bij het afdalen rem je met je voeten of met de rem van slee om te voorkomen dat slee de husky’s inhaalt. Verder moet je de slee door het verplaatsen van je gewicht sturen. Kortom je bent zo druk dat je het vanzelf warm krijgt. Na een tijdje ben je eraan gewend en krijg je de kans om van de schitterende omgeving te genieten.

Aan het eind van rit hebben de kinderen samen met Hans de husky’s eten gegeven en hebben we buiten boven het open vuur stevige Zweedse pannenkoeken met spek gebakken. De kinderen hebben nog even in de sneeuw mogen stoeien met de pups die nog te jong zijn om voor de slee te zetten.

Al met al was het een geweldige ervaring en zeker voor herhaling vatbaar. De site van Highyard is te vinden op Highyard Sleddogs.

IMG_3187We hadden op internet gezien dat er in Karlstad een mooi stadspark inclusief schaatsbaan was en omdat we toch die kant op wilden hadden we de schaatsen van de kinderen ook meegenomen. Het ijsbaantje is niet echt groot maar leuk om even wat rondjes te schaatsen. Voor de beginners zijn er ter vervanging van de stoel, pinguïns met handgrepen neergezet.

Nadat de kinderen genoeg geschaatst hadden zijn we boodschappen gaan doen. Het wordt traditie dat als we naar Karlstad gaan dat we dan ‘s middags eten bij de Max, een Zweedse variant van de McDonalds en Burgerking. De laatste twee kennen ze hier ook en vaak zitten ze alle drie bij elkaar.

Op de terugweg werden we beloond. Drie! elanden stonden dicht langs de weg in de sneeuw. Het blijven prachtige dieren om te zien, hier noemen ze de eland niet voor niets ”skogens konung” oftewel “koning van het bos”. Ondanks het feit dat ze erg groot zijn stonden ze toch tot aan hun buik in de sneeuw. We begrijpen ondertussen echt niet meer waarom er nog parken met elanden en elandsafari’s zijn voor toeristen. De dieren zijn op hun mooist in het wild en we hebben nog nooit veel moeite moeten doen om ze tegen te komen.

We wisten dat we dit keer heel laat in Stöllet aan zouden komen. We hadden de vlucht van 19.15 vanuit Weeze en pas om 21:05 zouden we landen op Skavsta.  Dan nog even op de bagage wachten en de auto ophalen. Het liep tegen tienen toen we op pad gingen met onze gehuurde Kia Picanto. Het koffer alleen al paste maar net in de kofferruimte en dan hadden we nog de nodige handbagage, maar met wat proppen paste alles er net in. Het was een kraakheldere nacht waardoor het niet zo heel erg donker was, verder vroor het stevig (-25).  Uiteindelijk waren we om 2.30 in Stöllet en toen moesten we nog naar binnen zien te komen. Daar waar ik de vorige mijn voeten nog boven de sneeuw kon uittillen om een pas te zetten lukte dat nu niet meer. Er lag zo’n 75cm sneeuw die de laatste meters enorm zwaar maakten, de kou en het gesjouw met rugzakken, tassen en een koffer maakten het er voor ons niet gemakkelijker op. Eenmaal binnen was het daar behoorlijk fris, zo’n 10 graden. Na een rondje door het huis gemaakt te hebben om te zien of alles in orde was en de verwarmingsketel opgestookt te hebben zijn we het bed in gekropen.

Vanmorgen heb ik met de sneeuwschep een pad gegraven naar de weg. Schuiven is er niet meer bij, het is nu echt graven.  Uiteindelijk hebben we een smal pad dat enigszins begaanbaar is.

[nggallery id=14]

Daan had een tijdje terug schaatsen gekregen en wilde ze graag nog even testen. Omdat we gisteren toch naar Ekshärad moesten voor de laatste boodschappen zijn we daar naar de ijshockeybaan gegaan. Op de meren wordt hier vrijwel niet geschaatst omdat er teveel sneeuw op het ijs ligt. Maar bijna ieder dorp heeft een eigen ijshockeybaan waar in de winter op geschaatst kan worden. Na wat onwennige bewegingen en een keer vallen kon hij zich goed redden op het ijs. Zou er een talent in zitten? Toen Daan uitgeschaatst was zijn we boodschappen gaan doen en hebben nog vuurwerk gekocht. Vanavond oliebollen bakken en dan zijn we er helemaal klaar voor.

Gott nytt år till alla