Gisteren zijn naar Njupeskär geweest. Dit is de hoogste waterval van Zweden. In de winter is deze helemaal dichtgevroren; tenminste dat stond op het bordje wat we in de zomer gezien hadden. Dus dat wilden we wel eens zien…
Njupeskär ligt in het natuurpark Fulufjället;  een prachtig bergachtig gebied waar we in de zomer al mooie wandelingen hebben gemaakt. We hadden voor deze keer besloten om de kortste route naar de waterval te nemen over het (in de zomer) prima begaanbare pad.
We kwamen er al snel achter dat het in de winter toch iets anders is. Nadat we de auto geparkeerd hadden gingen we op zoek naar de route en toen we die gevonden hadden gingen we vol goede moed op pad om na twee meter al tot ruim boven onze knieën in de sneeuw te zakken. Na een tijdje getwijfeld te hebben over wel of niet gaan besloten we (vooral op aandringen van Daan) toch even verder te ploeteren om te kijken of het pad beter werd. En gelukkig na 100 meter ontstond er zowaar iets van een pad. En zolang je op dit pad bleef lopen ging het best goed. Maar als je ook één stap ernaast zette dan zakte je weer weg.
Na een klein uur kopen bereikte we de waterval; tenminste we zagen ‘m liggen maar om er te komen moesten we een besneeuwde trap af. Gelukkig wezen mensen ons dat het verderop een stuk makkelijker was. Hier was een soort “ijsglijbaan” en zo kwamen we dus op onze billen aan bij Njupeskär.
Maar de tocht was helemaal de moeite waard (zie foto’s) alles was inderdaad bevroren en de waterval zelf bestond uit twee kleuren ijs; bruin en prachtig doorzichtig blauw.
Na uitgebreid foto’s gemaakt te hebben zijn we via dezelfde weg weer terug gewandeld.

[nggallery id=6]