Vandaag zijn we met ons tweetjes naar Karlstad geweest voor een nieuw bed. De kinderen sliepen liever uit en wilden wel thuis blijven. Hierdoor hadden we in ieder geval wat meer ruimte in de auto, voor de zekerheid had ik toch maar de dakdragers meegenomen. Bij de IKEA hadden we vrij vlug gevonden wat we nodig hadden en met passen en meten paste alles ook net in de auto. Dit betekende wel dat Suzanne achterin moest zitten omdat de pakketten nogal lang waren. We hadden weer even het gevoel van de eerste winter in Stöllet, waarin we iedere keer met een volgepropte auto terugkwamen van de IKEA.

Op de heenweg hadden we al gezien dat onderweg een keer moesten tanken. Toen we wegreden bij de IKEA bedachten we dat we ook wel onderweg konden tanken. Volgens de boordcomputer konden we nog zo’n 180 kilometer rijden en helemaal naar huis was ongeveer 130 kilometer. Kortom genoeg om onderweg even te stoppen. Op zich ging dit ook prima, we volgende rustig de 62 naar huis en de afstand die we nog konden rijden liep keurig mee met de afstand die we aflegden. Toch ging het op een bepaald moment sneller dan verwacht, op een gegeven moment konden we volgens de boordcomputer nog maar 80 kilometer rijden. Ik dacht dat we daarmee gemakkelijk Munkfors zouden halen om te tanken. Totdat de boordcomputer geen afstand meer aangaf en Munkfors en het dichtstbijzijnde tankstation, nog 20 kilometer verderop was. Om de vreugde te verhogen klonk er een piepje als waarschuwing dat er nu toch echt getankt moest worden. Munkfors was nog steeds 15 kilometer verderop. Dan maar proberen zo zuinig mogelijk te rijden, cruise control voor een constante snelheid en airco uit. Bij iedere heuvel die we op moesten werd het spannender zouden we de top halen. Ik heb nog overwogen om ballast uit de auto te gooien maar uiteindelijk kwam het tankstation in Munkfors in zicht. Ik vermoed dat we op de laatste benzinedampen Munkfors gehaald hebben. Na getankt te hebben zijn we rustig doorgereden naar Stöllet.

Thuis hebben we eerst onze oude bed naar de kamer van Emma verhuisd, zij wilde wel een groot bed. Zelf vonden wij het wat te wiebelig, als je je omdraaide lag de ander te schudden. Daarna zijn we onze nieuwe bed in elkaar gaan zetten. Emma was ondertussen een heerlijke karameltaart gaan bakken. Toen we het bed eenmaal in elkaar hadden staan was het ruimschoots tijd voor het avondeten. Van de taart genieten we later.

DSC01101

Karameltaart met chocolade en harde bodem

Ingrediënten
Voor de bodem
125 gr roomboter
55 gr suiker
180 gr zelfrijzend bakmeel
1 snufje zout

Voor de vulling
1 blikje gecondenseerde melk
60 gr roomboter
4 el donkerbruine basterdsuiker
1 snufje zout

Voor de bovenkant
250 gr melkchocola
50 gr pure (of witte) chocola

Bereiding
Zet voor de bodem de roomboter kort in de magnetron zodat hij goed zacht is. Mix de roomboter dan met de suiker en zout tot een romig mengsel en voeg dan de bloem in gedeeltes toe. Je krijgt nu een kruimelig deeg. Bekleed de vorm met bakpapier en stort het deeg erin. Duw het met behulp van je handen uit tot een stevige bodem: probeer de randjes een klein beetje opstaand te krijgen. Prik er met een vork wat gaatjes in en bak de bodem in de oven op 180ºC in ongeveer 25 minuten goudbruin en gaar.

Laat de gebakken bodem uit de oven afkoelen tot hij lauwwarm is. Begin dan met het maken van de karamel: smelt de roomboter in een steelpannetje en roer de bruine suiker erdoorheen. Giet dan de inhoud van het blikje gecondenseerde melk erbij en blijf vanaf nu roeren. Eerst zal het boter/suiker-mengsel langzaam worden opgenomen en vervolgens komt de karamel aan de kook. Blijf roeren en zet het vuur lager als de karamel eenmaal kookt. Nu begint de karamel langzaam in te dikken, na ongeveer 10 minuten heeft de karamel de goede dikte voor deze taart (bij het afkoelen wordt hij nog steviger). Giet de hete karamel in de bodem en zet de vorm in de koelkast om de karamel stevig te laten worden. Na een uur is de bovenlaag stevig genoeg om de chocoladelaag te gaan maken.

Smelt de melkchocolade (au bain marie, of in de magnetron). Verdeel deze over de karamellaag van de taart. Smelt vervolgens de pure chocolade en trek hiermee lijnen over de melkchocolade. Trek daarna met een satéprikker of mespunt verticale lijnen door de horizontale lijnen. Zet de taart nu een nacht in de koelkast om helemaal af te koelen en op te stijven.

Bewaren
De taart kun je bewaren in de koelkast en blijft een dag of vijf goed.