Dit keer wordt de blog geschreven door Emma, Daan en Jennifer:

Gisterochtend vertrokken wij met z’n vijven naar Boda Borg. Natuurlijk droegen wij allemaal onze beste sportkleding, joggingbroeken dus. Na een lange rit van twee uur kwamen we aan op onze bestemming. Na een korte introductie van Tim, de Boda Borg Youtuber, mochten we beginnen. We besloten om te beginnen met een makkelijke en nieuwe baan, Fängelset (de gevangenis). Wij dachten dat dit een makkelijke baan zou zijn aangezien hij groen was, toch kostte het ons meerdere pogingen. Hierna hebben we nog een paar rode banen gedaan, die ons ook makkelijk afgingen natuurlijk. Vervolgens besloten we om met z’n vijven Playground te proberen, dit is een van de zwarte banen en begint met een hoop klimwerk. Uiteindelijk hebben wij; Daan, Jennifer en Emma, besloten dat wij het met zijn 3en zouden proberen, na een hoop geklim, gekruip en geslinger is het ons toch gelukt om een stempel te bemachtigen. Ondertussen gingen pap en mam, Ton en Suzanne, samen een andere baan proberen, dus toen wij klaar waren met Playground waren ze nergens te bekennen. In onze zoektocht kwamen wij langs nog een nieuwe zwarte baan, Safari. Aangezien dit ook een zwarte baan was dachten wij even binnen te lopen, gewoon om even te kijken. Tot onze verbazing ging deze baan ons vrij makkelijk af en toen hadden wij dus nog een zwarte stempel op onze kaart. Toen iedereen elkaar weer had gevonden besloten we om even een korte pauze te nemen om even wat te eten. Na de korte pauze gingen wij vol goede moed verder met ons Boda Borg avontuur. Na een paar rode en groene banen besloten we toch nog maar om een zwarte baan te proberen genaamd: Brons-zilver-goud. Deze baan is opgesplitst in drie delen met allemaal een aparte stempel. Helaas kwamen wij niet verder dan de bronzen stempel. Jennifer kwam erachter dat ze toch wel last had van haar been. Bij nadere inspectie kwamen wij erachter dat ze een flinke blauwe bult had.

“Zweedse icepack”

We besloten om even bij de receptie te vragen voor een icepack. Bij gebrek aan een icepack kwam het personeel met een andere oplossing: een zak bevroren worstenbroodjes! Het personeel vertelde ons vrolijk dat dit ‘de norm’ was in Zweden. Uiteindelijk werkte deze oplossing verrassend goed. Terwijl Jennifer aan het koelen was, en mam haar gezelschap hield, besloten pap, Daan en Emma, toch nog maar Brons-zilver-goud te proberen. Na 2 keer proberen hadden we helaas nog geen zilveren, laat staan gouden, stempel. Bij terugkeer naar Jennifer en mam ging het al een stuk beter met Jennifer en haar been. We besloten door te gaan met een ‘makkelijke’ baan; de quiz. Deze bleek uiteindelijk niet zo makkelijk omdat onze dierenkennis te wensen overliet. Na zo vaak proberen dat we de tel kwijt raakten, en we de vragen uit ons hoofd kenden, is het ons uiteindelijk toch gelukt. Na een paar andere banen gedaan te hebben was het toch echt tijd om Boda Borg te verlaten. Natuurlijk was deze dag niet compleet zonder onze vaste stop bij de Max. Na gegeten te hebben zijn we naar huis gereden. Veel van de terugweg hebben wij niet gezien, wel hebben we de binnenkant van onze oogleden mogen bewonderen.

Het resultaat een dagje Boda Borg.

Onze trofee