In Säter kommun in de provincie Dalarna vind je de Silverringen. Deze cultuurhistorische route tussen de plaatsjes Säter en Silvberg neemt je mee langs de overblijfselen van de oude zilver- en ijzerindustrie in de regio. De bezienswaardigheden langs de route vertellen ieder hun eigen verhaal, zodat je een compleet beeld krijgt van hoe het er vroeger aan toe moet zijn gegaan.

Bij Grängshammar vind je de ruïnes van oude gebouwen die grotendeels uit slakken zijn opgebouwd. Slakken zijn een overblijfsel dat ontstaat bij het smelten ijzererts.

De ruïne bij Grängshammar bruk.

De gebouwen zijn opgetrokken uit de slakken die overblijven bij het smelten van erts.

Het achthoekige kerkje van Silvberg is gebouwd in 1834. Het kerkje is net zoals veel gebouwen uit die tijd grotendeels opgebouwd uit slakken. De muren zijn gepleisterd waardoor het kerkje nu wit is.

Silvbergs kyrka

Östra Silvberg is een van de oudste groeves in Zweden. Deze groeve kende in de 15de eeuw haar hoogtijdagen toen hier veel zilver gewonnen werd. In de buurt vind je ook het verlaten kerkhof waar vroeger de St. Nikolai kapel stond die gebruikt werd tot ca. 1830. De graven op het kerkhof zijn grotendeels overwoekerd. Veel van de ijzeren platen die de graven afdekten zijn weggehaald om ovens van te maken. Verder vind je in de omgeving nog veel heuvels met slakken die zijn overgebleven. Het meest bijzondere bij Silvberg is het turquoise meer dat zijn kleur krijgt door alle mineralen in het water.

Het turquoise meer bij Östra Silvberg.

Bij Jönshyttan werd het zilvererts dat bij Östra Silvberg gedolven werd gesmolten. Het enige wat hier nog te zien is zijn wat kleine heuvels met slakken.
Bij Ulfshyttan werd ijzererts omgesmolten tot ruwijzer. Ruwijzer heeft een hoog koolstofgehalte waardoor het onbuigbaar en bros is. De productie begon hier in de 17de eeuw en ging door tot 1939. Ruwijzer was een van belangrijkste handelsgoederen van Zweden. In een staalfabriek wordt het koolstofgehalte van ruwijzer verlaagd door zuurstof toe te voegen waardoor de aanwezige koolstof wordt gebonden tot koolstofmonoxide.

Bij Ulfshyttan.

Een bizarre ruïne bij Ulfshyttan. Wat rest zijn de stenen, al het hout is vergaan.

Bij Sördalen vind je een zogenaamd konsthjul. Dit is een waterrad dat zorgde voor de aandrijving van pompen, liften etc. die gebruikt werden in de mijnen. Via een ingenieus systeem van houten stangen werd de kracht van het waterwiel getransporteerd naar de plekken waar dat nodig was. De afstand die men kon overbruggen op deze manier was wel 2,5 kilometer. Het konsthjul is tot 1921 in gebruik geweest.

Tekening van het konsthjul

De stangen die kracht transporteerden.

Bij de groeve van Bispberg staat het oude schachtgebouw uit 1889, maar in de middeleeuwen werd hier al erts gedolven. Toen Gustav Vasa koning (1523 – 1560) was van Zweden kwam de mijnbouw echt op gang. Zweden had geld nodig en mijnbouw kreeg toen de hoogste prioriteit. De mijn in bij Bispberg is in 1967 stilgelegd.

Bispberg in 1910.

De Silverringen is een leuke leerzame route langs mooie plekken en toont je de geschiedenis van de ijzer- en zilverindustrie in de regio. De route gaat door een erg mooi landschap en onderweg vind je mooie plekken voor een picknick.

Hem62 schrijft reisgidsen over Zweden met verhalen, toeristische tips en wandelingen. Onze reisgidsen over Värmland en Dalarna zijn te bestellen in onze webshop.

Elke zaterdag verschijnt er op onze blog een “lördagsmys”. Lördag is zaterdag. Het werkwoord mysa betekent iets leuks, plezierigs of gezelligs doen. Onze blog houden we “mysig”, geen diepgravend achtergrondartikel, maar gewoon iets leuks over Zweden. De blog kan over een weetje gaan, een verhaal dat hoort bij een van onze foto’s of een onderwerp wat onze blog nog niet gehaald heeft. Mocht je een suggestie hebben dan mag je dat ook laten weten.