Na een paar dagen met koorts, snotteren en hoesten vonden we het gisteren wel welletjes, we wilden er weer op uit. Het was een mooie dag voor een fotorondje. Omdat de dagen kort zijn, was het even goed uitkienen waar we wanneer ongeveer zouden zijn. Foto’s maken is altijd een uitdaging. Soms kun je gewoon parkeren en kun je vanaf de weg een foto maken. Een andere keer zie je een mooi plaatje maar kun je er niet parkeren, of staan er bomen voor. We hebben dan een aantal keuzes: geen foto maken, wat erg frusterend is, een heel stuk door diepe sneeuw waden of met een goede kaart een weggetje weten te vinden dat ons wat dichter in de buurt brengt. De laatste twee opties zijn overigens geen garantie voor succes. Te lang zoeken kan betekenen dat het licht veranderd is of dat net een enorme wolk voor de zon geschoven is die niet van plan is binnen afzienbare tijd te vertrekken. Daarom kun je na alle moeite alsnog tot de conclusie komen dat geen foto maken het beste is. Als het dan toch lukt om een foto maken, dan nog bestaat de kans dat we bij thuiskomst zeggen, hmmm dit was het toch niet. Zelfs op de selectie die de blog haalt hebben we af en toe nog wat aan te merken. Maar gisteren waren we, nog niet helemaal fit, in ieder geval weer op pad.

Het was even boven 0 en een soort ijzige mist hangt boven het meer.

IJsvissers trotseren de kou

Het kerkje van Venjan

Een prachtige zonsondergang

Schitterend zoals alles kleurt in de ondergaande zon