Sinds we ons huis kochten en waarschijnlijk ook de jaren daarvoor al, stond er een door struiken overwoekerd wagentje in onze tuin. Voor ons een aardig ding om te zien maar veel hadden we er niet mee. De laatste jaren was de struik ernaast wat groter gegroeid en in de zomer werd het wagentje bijna helemaal aan het zicht onttrokken.

Een tijd geleden zaten we met Ineke te praten en kwam het gesprek op het wagentje in onze tuin. Ineke is paardenliefhebber en geïnteresseerd in alles wat met paarden te maken heeft. Voor ons was het gewoon wagentje, geen idee waar het vandaan kwam of wat het precies was. Ja, in de kelder stond nog een bankje dat er waarschijnlijk op hoorde, maar veel meer wisten we er niet van.

Gisteren kwam Ineke op bezoek om gezellig bij te praten. We hadden het over van alles, van bosbranden, tot zilver, dalapaarden én het wagentje. Uiteindelijk zijn we de tuin ingegaan en naar het wagentje gaan kijken. Na een grondige inspectie bleek het wagentje in het verleden dienst te hebben gedaan als plantenbak. We hebben geen idee hoe lang het geleden is, maar de grijze vuilniszakken die eronder lagen om het zand vast te houden, bleken de tand des tijds ruimschoots doorstaan te hebben. Ze waren vuil maar nog bijna in nieuwstaat. Dat was niet te zeggen van het wagentje, het hout heeft het in al die jaren behoorlijk te verduren gehad. Toen de potgrond waar het wagentje vol mee lag er af was, was het ding weer een groot aantal kilo’s lichter en na de struik nog wat geweld aan te hebben gedaan kwam het wagentje langzaam vrij. We konden nu zien hoe het ding in elkaar zat en of we het konden verplaatsen.

Op zoek naar het wagentje.

We zien al iets meer …

De assen bleken nog goed te draaien en door gelijktijdig heel voorzichtig aan de wielen te draaien kregen we het wagentje vooruit en even later stond het op het gras. Nu konden we goed zien wat er onder de struiken vandaag gekomen was. Het bleek een alleraardigst wagentje te zijn. En na een grondige inspectie kregen we ook een idee hoe het in elkaar gezeten heeft en met welk vernuft het geconstrueerd is.

De grondige inspectie, komt het wagentje door de keuring?

Na alles bekeken te hebben werden we zelf ook nieuwsgierig. Ik ben het bankje dat in de kelder stond gaan halen en het bleek wonderwel te passen. Nu kreeg het wagentje een heel ander aanzicht. Het moet in zijn goede jaren echt een leuk wagentje geweest zijn. Op het voorste bankje was nog iets van de verf te zien en we zagen dat het mooi beschilderd was geweest. Een nadere inspectie van het voorste bankje leverde op dat er een klep in zat die open kon. Onder die klep stond met potlood iets geschreven wat ik nog moet zien te ontcijferen misschien dat dat iets prijsgeeft over de geschiedenis van het wagentje.

Het wagentje in vol ornaat. Hampus had gezelschap gekregen van Kristian. Bij nader inzien kloppen de verhouding wagentje en paardjes niet helemaal.

Het wagentje staat op een wat betere ondergrond en de bankjes gaan allebei de kelder in.

Het wagentje zal waarschijnlijk nooit meer rijden maar wie weet vinden we er samen met Ineke een goede bestemming voor. Als het opgeknapt is, is het in ieder geval een leuk ding om te zien. Voorlopig blijf het bij ons in de tuin staan op een plek die niet overwoekerd raakt en op een ondergrond waarbij de wielen niet meer in het zand en gras staan.

Hampus en Kristian mochten even op het wagentje staan (als ze voorzichtig zouden doen).