De terugweg …

Gisteren stond Borlänge en omgeving op ons programma. Op de heenweg hebben we een kleine omweg gemaakt omdat we in Gagnef bij de drijvende bruggen wilden gaan kijken. De meest bekende is de brug in Kyrkbyn die ook open is voor autoverkeer. Vroeger was het een echte drijvende brug, tegenwoordig is het een pontonbrug die nog steeds gerekend wordt als drijvende brug. De oudste drijvende brug ligt echter een eind verderop, alleen is deze gesloten voor autoverkeer, maar te voet en met de fiets kun je er gewoon overheen.

Even genieten

Het was mooi weer en aan de brug had men een soort steigertje gemaakt. Een prachtige plek voor een fika, in ons geval een simpele variant met “kaffe och bulle” (koffie en een kaneelbroodje). Na genoten te hebben van onze fika, de stilte en het mooie weer zochten we drukte van Borlänge op. Borlänge is een stad met ongeveer 40.000 inwoners. Kupolen, de koepel, is een groot overdekt winkelcentrum in de stad met daaromheen een groot aantal andere winkels zoals een IKEA, Elgiganten etc. Een stukje verderop ligt de hantverksbyn, met een mooi park en oude huisjes waar het een stuk rustiger is.

Het plan voor vandaag doornemen.

Er is maar één iemand die over het plan gaat dus dan heb ik tijd om even op pad te gaan met de camera 🙂

Hantverksbyn

Toen we uitgekeken waren in Borlänge hebben we de drukte verlaten en zijn we beland in het dorpje Torsång, een klein plaatsje buiten Borlänge waar een totaal andere sfeer hangt, water, oude huizen en een kerkje. Verder ligt er een glassboa waar ze heerlijk ijs verkopen.

Torsång

Uitzicht over Djurmo.

En dan de terugweg, die verliep eigenlijk voorspoedig, uitzichtje, ondergaande zon, spiegelgladde meren, totdat …

We reden al een tijdje over een grusväg en ze hadden net nieuwe stenen, het zijn te grote stenen om grind te noemen, gestrooid. De auto hobbelde en de je voelde de banden glijden over de stenen. We rijden vaker dit soort wegen, aangenaam is het niet, maar het is te doen. Totdat ik merkte dat het sturen lastig ging en we ook op de vlakke stukken meer hobbelden dan nodig was. Dit was niet goed, ik stapte uit en zag dat een van onze voorbanden lek was. We hebben de auto nog even laten rollen totdat die wat vlakker stond en zijn de band gaan wisselen. Dit ging boven verwachting snel en niet veel later waren we weer op weg. Nu een dezer dagen maar even op zoek naar een nieuwe band zodat we weer een reservewiel hebben.

Natuurlijk was ons paard ook weer mee op pad.