Rij naar het noorden en sla een zijweg in

Vandaag zijn we op onderzoek gegaan in het gebied rondom Orsa. Na een paar boodschappen gedaan te hebben en een bezoekje aan het turistbyrå in Orsa zijn we op verkenning gegaan. Suzanne had een nieuw foldertje gevonden met wat leuke dingen om te bekijken. Aan de hand van dat foldertje en de routebeschrijving die erin stond gingen we op pad.  Stap één was “rij naar het noorden”, dat was eenvoudig, daarna sla je na het riviertje de Ämån linksaf richting Ämådalen, “tja, eeuh, er zijn meerdere riviertjes en er staan geen namen bij”. Wat ook niet hielp is dat de spellingshervorming van 1889, waarbij de “e” vervangen werd door “ä” niet consequent was doorgevoerd, waardoor je zowel Ämåndalen als Emåndalen tegenkomt. Ondanks dat bestond de afslag die aangeduid was niet. Nogmaals de kaart geraadpleegd, weer een stukje teruggereden en voor de zekerheid de topografische kaart er op nageslagen, het leek erop dat we op de juiste weg waren. Als je de routebeschrijving zo maakt kun je net zo goed schrijven “rij naar het noorden en sla een zijweg in”. Overigens is dat vaak al voldoende om mooie plekken zonder routebeschrijving te vinden.

Hoe vaak we dit bordje al gezien hebben. “Bosweg. Obstakels en gevaren kunnen voorkomen.”

Na een tijdje over de onverharde weg gereden te hebben zagen we een bordje met de tekst “Pilstupet 1”. We waren echt op de juiste weg beland, na ruim een kilometer doorgereden te hebben, want je weet nooit hoe lang een kilometer precies is, kwamen we tot de conclusie dat er iets niet klopte. Weer namen we de topografische kaart erbij en zagen dat we veel te ver waren doorgereden. Dan maar keren en terug naar het bordje. Toen we daar goed keken zagen we een wandelpad. Het leek erop dat de wegwijzer een kwart slag gedraaid was en niet meer de juiste kant op wees. We hebben toen de auto geparkeerd en zijn gaan wandelen en warempel na een tijdje kwamen we aan bij de kleine stroomversnelling die we zochten.

Het wandelpad.

De stroomversnelling die we zochten.

Nu we ongeveer wisten wat ons te wachten stond zijn we verder gereden. Het foldertje hebben we maar aan de kant gelegd, hier hadden we niets aan. De topografische kaart op mijn telefoon was een stuk duidelijker en zo reden we in ons eentje over een mooie weg van waterval naar waterval. Onderweg hebben we alles gedocumenteerd en gezorgd dat we wel een juiste beschrijving hadden.

Bösfallet

De Emån (Ämån) is tot 1970 gebruikt voor houttransport.

Nadat we alle punten op ons lijstje afgewerkt hadden was het tijd voor de terugreis. Doorgaans kiezen we een andere terugreis dan heenreis en omdat we op de heenweg al via Mora en Orsa waren gereden gingen we nu terug van Orsa via Våmhus, Venjan, Limedsforsen en Malung. We hebben een prachtige “werk”dag gehad, we vertrokken om half negen en ‘s avonds rond half elf waren we weer in Stöllet.

Tijd voor het avondeten.