Regelmatig hebben we ‘s ochtends een “startprobleem”. Gisteravond hebben we zoals gebruikelijk een plan voor vandaag gemaakt en afgesproken om rond 8.30 te vertrekken. Vanmorgen had ik koffie gezet en Suzanne om 7.30 wakker gemaakt. En dan gebeurt er iets geks. We zitten op de veranda met ons ontbijt en zijn er van overtuigd dat we echt om half negen vertrekken. We nemen de dag nog een keer door en keuvelen wat. Voor we het weten is het zomaar half negen en zeggen we tegen elkaar dat we toch echt wat moeten gaan doen. Oké, nog één kopje koffie en dan gaan we. Dat “gaan” betekent eerst douchen, aankleden, opruimen, spullen voor onderweg inpakken etc. We hebben echt het idee dat er hier iets in de lucht moet zitten.