Na onze korte nacht (of ochtend) zijn we gisteren boodschappen gaan doen in Malung. Het was helder en het vroor stevig. Om van het landschap te genieten hebben we niet gewoon de E45 gevolgd maar zijn we eerst een stuk door de bossen gereden. Het is dat we boodschappen moesten doen maar we kregen geen genoeg van de schitterende omgeving. Op de terugweg werd het al weer donker en hebben we wel gekozen voor de E45.

De zon blijft laag staan in deze tijd van het jaar. De bovenkant van de bomen wordt net verlicht.

Zomaar een bevroren riviertje.

Dit is een onverharde doorgaande weg die goed onderhouden wordt.

Net na 3 uur, nog even en dan is de zon alweer onder.

In de auto is het warm, je kunt wel raden wie er bij -15 uitstapt om foto’s te maken …

Terwijl we ‘s avonds zaten te eten zagen we plotseling wat gedoe aan het eind van onze oprit. De bestuurder van een oude Volvo had zich vergist in de bocht en was op de hoop sneeuw beland die de sneeuwschuiver had achtergelaten. Jongeren gebruiken af en toe de brede weg achter ons huis om even als een rallyrijder door de bochten te schuiven. Eigenlijk gaat het altijd goed, de kerkmuur en het houten gebouwtje staan er nog steeds. Deze keer was de bestuurder wat overmoedig, miste de bocht en was op de sneeuwhoop beland die de sneeuwschuiver achter had gelaten. Met een paar man lukte het niet om de Volvo weer de weg op de duwen. De auto wilde niet meer starten en moest weggesleept worden. Gelukkig kwam even later iemand met een andere auto en trok de auto weer los en sleepte het geheel weer naar huis.

Gisteren hebben we boodschappen gedaan en het huis in kerstsfeer gebracht. In de woonkamer en de eetkamer staat een kerstboom en buiten hangen lampjes. Verder hebben we gezorgd voor hout voor de open haard.

Bijna kerst.

‘s Avonds zouden we Emma gaan ophalen op Oslo Gardermoen. Haar vlucht zou om 23.15 landen maar door de mist in Amsterdam was er vlucht vertraagd en werd het 2.00 uur.  Door de wisselende berichtgeving over de exacte vertraging zijn we rond 22.30 toch maar naar Oslo gaan rijden. De eerste 40 kilometer tot Torsby reden we in een nog redelijk bewoonde wereld met hier en daar een straatlantaarn of een verlicht huis. Bij Torsby sloegen we rechtsaf richting Kongsvinger en reden we het donker in. Het enige wat we zagen was hetgeen dat door onze koplampen verlicht werd, voor de rest was het pikkedonker en was er geen onderscheid te maken tussen de bomen en de lucht. Als we naar omhoog keken zagen we sterren en verder was er niets. Bij het dorpje Lekvattnet zagen we weer even wat lichtjes en daarna werd het weer donker. Onderweg werden we via WhatsApp door Emma op de hoogte gehouden over de situatie op Schiphol en de wijzigende vertrektijden. Net na de Noorse grens reden we door het dorpje Øyermoen met een paar straatlantaarns om daarna weer de duisternis in te rijden. Onderweg zagen we niet meer dan af en toe een bordje naar een gehucht ergens diep in de bossen en de bordjes “Kjettingplass” die aangaven dat er een inham was om even te stoppen om sneeuwkettingen om te leggen. Verder was er niets en ik kan me voorstellen dat het best beklemmend kan aanvoelen, het was -15, er lag sneeuw en het is echt enorm donker. Na een tijdje zagen we in de verte Kongsvinger liggen. Nog even en dan zaten de 80 kilometer duisternis er op en waren we weer in de bewoonde wereld. In de buurt van Kongsvinger kregen we van Emma het berichtje “Ik zit!”. Gelukkig, het zag er naar uit dat het vliegtuig ook echt zou vertrekken. De weg van Kongsvinger naar Oslo is de laatste jaren verbeterd, de weg is verbreed maar het is nog steeds geen snelweg te noemen.

Zo laat (of vroeg) is het wel erg stil op een vliegveld.

Uiteindelijk waren we even na 01.00 uur op Gardermoen. Het vliegveld was uitgestorven, de restaurants en winkels waren dicht op één winkel na waar we nog een kop koffie konden krijgen. Op het vliegveld liepen nog een paar mensen rond die ook nog iemand kwamen ophalen en dat was het. Uiteindelijke landde het vliegtuig van Emma en rond 2.15 zaten we weer in de auto voor de weg terug. Tegen 5.00 uur reden we onze oprit op en zijn we naar bed gegaan om toch nog een paar uur te slapen.

Vol spanning wachten op Emma. Er staat een heel ontvangstcomité.

Rond een uur of tien waren we weer wakker en toen we naar buiten keken zagen we dat de zon scheen en zag de wereld er om ons heen schitterend uit. Dat maakte de korte nacht of de vroege ochtend weer helemaal goed. We gaan gewoon door met genieten!

We zien de zon langzaam opkomen.

Alvast naar buiten met de camera. Niet heel goed aangekleed is -14 toch wel fris.

 

Op onze laatste werkdag hebben Suzanne en ik gecarpooled. Zo af en toe hebben we deze mogelijkheid en dan fiets ik een een keer niet naar mijn werk maar rijden we samen. Ik begin dan ‘s ochtends thuis met werken en rond 8 uur vertrekken we dan met auto. Suzanne zet me af en rijdt vervolgens naar haar eigen werk. Op zo’n laatste werkdag is dat extra gezellig. Even naar vieren kreeg ik een appje van Suzanne dat ze er weer aan kwam. Ik ben toen mijn spullen gaan inpakken en heb mijn collega’s fijne feestdagen gewenst. Vakantie!

We hadden op de website van Hem62 al staan dat we bestellingen pas weer vanaf 9 januari zouden verzenden. Vandaag kregen we nog een tweetal bestellingen binnen, een boekhandel die graag meerdere exemplaren van onze reisgids wilde en een bestelling uit België. We waren toch nog in Nederland en hebben de bestellingen verzendklaar gemaakt. Met pakket voor de boekhandel was ik nog op tijd bij het postkantoortje zodat het dezelfde dag nog verzonden zou worden. Het pakketje voor België moest in Duitsland in de brievenbus. We verzenden pakjes voor het buitenland vanuit Duitsland omdat het minder dan de helft kost dan hetzelfde pakje vanuit Nederland versturen. Niet dat we zo heel dicht bij de grens wonen maar we combineren dit vaak met boodschappen. Het enige wat we nodig hebben is een brievenbus die in Duitsland staat (Duitse postzegels kun je via internet kopen en zelf printen). Vandaag hadden we “toevallig” weer een gelegenheid waarbij we in Duitsland kwamen.

Na het avondeten zijn we de auto in gaan pakken. Ik zeg altijd dat we heel weinig meenemen en tot op zekere hoogte is dat ook zo, maar als we met de auto gaan dan duiken altijd weer dingen op die ook mee naar Zweden moeten waardoor die toch weer vol zit. Van Daan en Jennifer hadden we al afscheid genomen. Daan had vanavond volleybaltraining en Jennifer was al naar huis.  Helemaal klaar voor vertrek hebben we afscheid genomen van Emma. We halen haar overmorgen, of nu ik dit schrijf vandaag, op in Oslo. Daan en Jennifer vieren kerst in Nederland en komen volgende week en Emma gaat dan weer naar Nederland voor oud en nieuw.

Eenmaal in Duitsland zijn we de snelweg afgegaan om een brievenbus te zoeken voor ons pakketje naar België. We wilden niet te ver omrijden dus toen we op de navigatie zagen dat er een dorpje dicht bij de snelweg lag hebben we de afslag genomen. Een brievenbus zoeken in het donker in een onbekend dorpje is een kleine uitdaging. Ik heb ook geen idee meer in welke dorpje we waren maar we hebben het aardig doorkruist totdat we een grote gele brievenbus zagen. Na ons pakketje in de bus gedaan te hebben konden we weer verder.

Het was niet druk op de Duitse snelweg en we konden goed doorrijden. De aansluiting van de 31 op de 1 bleek echter afgesloten te zijn waardoor we eerst een heel eind de verkeerde kant op moesten rijden om vervolgens te keren en dan weer via een andere toerit op de 1 uit te komen. We hadden de tijd maar het liefst rijden we zonder gedoe gewoon naar Travemünde. In de haven had men dit keer alle tijd, pas even voor half drie werd begonnen met inschepen.

De Öresundsbro, we zijn bijna in Malmö. (De glazenwasser had wel eens langs mogen komen)

Rond kwart over 11 kwamen we aan in een grijs en miezerig Malmö, maar we waren in Zweden en konden aan onze rit naar huis beginnen. Bij Göteborg was men nog steeds aan de weg aan het werken waardoor we op de E6 belanden in plaats van de E45 die we normaal rijden. Het is ongeveer even ver en onze navigatie was dit keer meegaand, ze vond die route ook best en deed geen poging om ons om te laten keren.

Het is eerste stuk is het grijs en groen.

Onderweg zijn we op bezoek gegaan bij Meta en Henk in Grinsbyn. Ze verhuren een vakantiehuis en we hadden flyers voor hun vakantiehuis gemaakt die we zouden komen afleveren. Het is net te ver om vanuit Stöllet op en neer te gaan maar nu kwamen we er vrijwel langs. Het was erg gezellig om hen weer te zien en uitgebreid bij te praten.

Het vakantiehuis van Meta en Henk (Als je nog een mooie plek in Zweden zoekt, er is nog ruimte.)

Tenslotte was het tijd voor het laatste stuk naar Stöllet. De E45 was goed te rijden en even voor elf uur waren we thuis. Tot onze verrassing was de oprit geschoven en hoef ik morgen alleen maar het kleine stukje tot aan de voordeur te ruimen.

Thuis!

Toch nog even naar buiten voor een foto.

 

Afgelopen weekend stonden we op de Zweedse Kerstmarkt in de oude Suikerfabriek in Groningen. Op zaterdag toen we onze auto inpakten sneeuwde het flink. Na Zwolle sneeuwde het niet meer en konden we gelukkig weer vlot doorrijden. Even na achten reden we het terrein van de Suikerfabriek op. Het was nog donker en veel standhouders waren hun stand al aan het opbouwen en inruimen. We kenden het gebouw wel maar we moesten toch nog even goed op de plattegrond kijken om onze plek te vinden. Het was erg koud binnen en de warmtekanonnen deden hun best om de temperatuur een beetje aangenamer te doen worden.

Toen we onze stand gevonden hadden stond er een kleine “goodiebag” klaar die alle standhouders kregen. Een erg leuk gebaar van de organisatie waardoor we ons extra welkom voelden. Daarna zijn we de kraam gaan vullen met onze spullen. Terwijl Suzanne de laatste hand legde aan de opstelling ben ik even een rondje gaan maken door het gebouw. Het was leuk om even bij te praten met bekenden en iedereen een goede beurs te wensen. Om tien uur gingen de deuren open en stroomde het publiek binnen. De zaterdag vloog om, we waren druk met het beantwoorden van vragen, vertellen en reisgidsen verkopen. Ondertussen zorgde Rick Puls naast ons voor live muziek. De markt duurde tot vijf uur en tot op het allerlaatst liepen er bezoekers door het gebouw. We hebben naast Nederlanders, ook Duitsers en Zweden(!) op onze stand ontmoet.Om vijf uur was de markt afgelopen en vonden we het ook wel mooi geweest voor die dag. We hebben ons hotel opgezocht dat op een paar minuten van de Suikerfabriek lag. Onder het eten hebben we nagepraat over de afgelopen dag op de markt. Wat was het leuk en wat kregen we hier energie en nieuwe ideeën van. We waren ook benieuwd naar wat de zondag zou brengen. Het KNMI had code oranje afgegeven voor het hele land omdat er veel sneeuw zou vallen. Als veel bezoekers thuis zouden blijven kon het wel eens een hele stille dag worden. Maar afwachten dus, eerst maar eens goed slapen.

Op zondagochtend was er in Groningen nog geen vlokje sneeuw te bekennen, toch gold nog steeds code oranje voor het hele land. Na het ontbijt zijn we weer naar de Suikerfabriek gereden om onze stand klaar te maken. Even voor tien uur stonden er al flink wat bezoekers bij de ingang te wachten. Gelukkig, er waren in ieder geval bezoekers. Nu maar kijken wat de rest van de dag zou brengen. We hadden de indruk dat het zelfs nog drukker was dan zaterdag. Veel mensen hadden zich dus niet laten afschrikken. In de loop van de ochtend kwam Paulien van de organisatie even langs om een praatje te maken. Erg leuk om te zien met wie we de afgelopen tijd gemaild hadden over de kerstmarkt. Ook vandaag kwamen de hele dag door bezoekers langs en waren we druk. Om vijf uur was de markt afgelopen en gingen de grote lichten aan. We konden onze spullen weer gaan inpakken. Toen we buiten kwamen sneeuwde het flink. De hele weg naar huis bleef het sneeuwen en op de snelweg werd langzaam gereden. We zijn veilig thuisgekomen en kunnen terugkijken op een geslaagd weekend. Morgen ruimen we op en gaan we weer nieuwe plannen maken. Hopelijk heeft iedereen van het bezoek aan de Zweedse Kerstmarkt genoten en is ook weer veilig thuisgekomen. Als je nog even terug wil kijken op het weekend of gewoon zien wat je gemist hebt kijk dan op de site van de Zweedse kerstmarkt.

Suzanne had onze reisgidsen voor de kerstmarkt als kerstcadeautje ingepakt. We hebben besloten om dit nog even vol te houden. Als je deze week een reisgids bestelt zorgen we ervoor dat je een ingepakt exemplaar ontvangt.

Volgend weekend zijn wij te vinden op de Zweedse kerstmarkt. Onze reisgidsen hebben we feestelijk verpakt en zijn zo een leuk kerstcadeau voor iedere Zwedenliefhebber. We verkopen ook mooie nostalgische Zweedse kerstkaarten.
Tot ziens in Groningen op de Zweedse kerstmarkt!