Vandaag hadden we om tien uur afgesproken om te gaan sleeën met de husky’s van Highyard Sleddogs. We gingen keurig op tijd de deur uit en zouden ook gewoon op tijd zijn, ware het niet dat in de achteruitkijkspiegels echt alles wit was en ik niet het verschil kon zien tussen oprit en een sneeuwhoop. Dit had als gevolg dat we aan het eind van de oprit vastzaten en de auto niet meer voor of achteruit wilde. We stonden niet eens echt vast, alleen de voorwielen waren hun grip kwijt. Duwen werkte niet dus toen heb ik maar de sneeuwschep gehaald en even wat ruimte gemaakt om de wielen. Even later konden we dan toch op pad en waren we iets later dan afgesproken in Spikebol.

Toen we het erf op reden werden we verwelkomd door het oorverdovende gehuil en geblaf van de husky’s. Na een tijdje keerde de rust terug en konden we elkaar weer verstaan. Na wat gedronken te hebben zijn we de sleeën gaan klaarmaken en de honden gaan inspannen. Het kabaal in de kennel verbaast me iedere keer, het lijkt wel of alle honden roepen “Kies mij, ik wil mee!”. Toen iedere slee voorzien was van een span husky’s vertrokken Hans, met Jennifer in de slee, en Daan (hij was oud genoeg om zelf te mogen mushen!). Met Yvonne zijn we naar het spoor gelopen waar de sleeën weer langs zouden komen en hebben foto’s gemaakt en gefilmd. Het blijft schitterend om een span husky’s langs te zien komen. Toen de tocht er op zat, hebben we de husky’s weer teruggebracht naar hun kennels en de sleeën weer opgeruimd. Na nog wat bijgepraat en gedronken te hebben zijn we weer naar Stöllet gegaan. Vanmiddag is het tijd om oliebollen te bakken, het is immers oudjaarsdag.