Op onze laatste werkdag hebben Suzanne en ik gecarpooled. Zo af en toe hebben we deze mogelijkheid en dan fiets ik een een keer niet naar mijn werk maar rijden we samen. Ik begin dan ‘s ochtends thuis met werken en rond 8 uur vertrekken we dan met auto. Suzanne zet me af en rijdt vervolgens naar haar eigen werk. Op zo’n laatste werkdag is dat extra gezellig. Even naar vieren kreeg ik een appje van Suzanne dat ze er weer aan kwam. Ik ben toen mijn spullen gaan inpakken en heb mijn collega’s fijne feestdagen gewenst. Vakantie!

We hadden op de website van Hem62 al staan dat we bestellingen pas weer vanaf 9 januari zouden verzenden. Vandaag kregen we nog een tweetal bestellingen binnen, een boekhandel die graag meerdere exemplaren van onze reisgids wilde en een bestelling uit België. We waren toch nog in Nederland en hebben de bestellingen verzendklaar gemaakt. Met pakket voor de boekhandel was ik nog op tijd bij het postkantoortje zodat het dezelfde dag nog verzonden zou worden. Het pakketje voor België moest in Duitsland in de brievenbus. We verzenden pakjes voor het buitenland vanuit Duitsland omdat het minder dan de helft kost dan hetzelfde pakje vanuit Nederland versturen. Niet dat we zo heel dicht bij de grens wonen maar we combineren dit vaak met boodschappen. Het enige wat we nodig hebben is een brievenbus die in Duitsland staat (Duitse postzegels kun je via internet kopen en zelf printen). Vandaag hadden we “toevallig” weer een gelegenheid waarbij we in Duitsland kwamen.

Na het avondeten zijn we de auto in gaan pakken. Ik zeg altijd dat we heel weinig meenemen en tot op zekere hoogte is dat ook zo, maar als we met de auto gaan dan duiken altijd weer dingen op die ook mee naar Zweden moeten waardoor die toch weer vol zit. Van Daan en Jennifer hadden we al afscheid genomen. Daan had vanavond volleybaltraining en Jennifer was al naar huis.  Helemaal klaar voor vertrek hebben we afscheid genomen van Emma. We halen haar overmorgen, of nu ik dit schrijf vandaag, op in Oslo. Daan en Jennifer vieren kerst in Nederland en komen volgende week en Emma gaat dan weer naar Nederland voor oud en nieuw.

Eenmaal in Duitsland zijn we de snelweg afgegaan om een brievenbus te zoeken voor ons pakketje naar België. We wilden niet te ver omrijden dus toen we op de navigatie zagen dat er een dorpje dicht bij de snelweg lag hebben we de afslag genomen. Een brievenbus zoeken in het donker in een onbekend dorpje is een kleine uitdaging. Ik heb ook geen idee meer in welke dorpje we waren maar we hebben het aardig doorkruist totdat we een grote gele brievenbus zagen. Na ons pakketje in de bus gedaan te hebben konden we weer verder.

Het was niet druk op de Duitse snelweg en we konden goed doorrijden. De aansluiting van de 31 op de 1 bleek echter afgesloten te zijn waardoor we eerst een heel eind de verkeerde kant op moesten rijden om vervolgens te keren en dan weer via een andere toerit op de 1 uit te komen. We hadden de tijd maar het liefst rijden we zonder gedoe gewoon naar Travemünde. In de haven had men dit keer alle tijd, pas even voor half drie werd begonnen met inschepen.

De Öresundsbro, we zijn bijna in Malmö. (De glazenwasser had wel eens langs mogen komen)

Rond kwart over 11 kwamen we aan in een grijs en miezerig Malmö, maar we waren in Zweden en konden aan onze rit naar huis beginnen. Bij Göteborg was men nog steeds aan de weg aan het werken waardoor we op de E6 belanden in plaats van de E45 die we normaal rijden. Het is ongeveer even ver en onze navigatie was dit keer meegaand, ze vond die route ook best en deed geen poging om ons om te laten keren.

Het is eerste stuk is het grijs en groen.

Onderweg zijn we op bezoek gegaan bij Meta en Henk in Grinsbyn. Ze verhuren een vakantiehuis en we hadden flyers voor hun vakantiehuis gemaakt die we zouden komen afleveren. Het is net te ver om vanuit Stöllet op en neer te gaan maar nu kwamen we er vrijwel langs. Het was erg gezellig om hen weer te zien en uitgebreid bij te praten.

Het vakantiehuis van Meta en Henk (Als je nog een mooie plek in Zweden zoekt, er is nog ruimte.)

Tenslotte was het tijd voor het laatste stuk naar Stöllet. De E45 was goed te rijden en even voor elf uur waren we thuis. Tot onze verrassing was de oprit geschoven en hoef ik morgen alleen maar het kleine stukje tot aan de voordeur te ruimen.

Thuis!

Toch nog even naar buiten voor een foto.