Niet allemaal tegelijk naar Stöllet

welkomDit keer gaan we niet allemaal tegelijk naar Stöllet. De ouders van Suzanne willen Stöllet, en omgeving, ook zien en komen een week logeren. Verder hebben we nog een hele berg spullen die we in Stöllet willen achterlaten. Voor dit keer hebben we daarom het plan opgevat om Ton samen met zijn schoonvader en een volle auto een paar dagen eerder op weg te sturen. De kinderen, Suzanne en haar moeder, vliegen twee dagen later naar Oslo Rygge en worden daar opgehaald. Het is niet echt leuk om zo gescheiden op pad te gaan maar wel praktisch.

De terugreis

Zondagmorgen hebben we nog even alles in huis schoongemaakt en zijn richting Oslo Torp vertrokken. Maar na 5 km stonden we al weer stil. File in Zweden!  Na een tijdje stil gestaan te hebben konden we gelukkig verder rijden en zagen we ook waarom het stil stond. Er was een auto van de weg geraakt en zo de hoge sneeuwwal, die overal langs de kant van de weg ligt, in geschoven. De nacht ervoor had het flink gesneeuwd en nog niet overal was even goed geveegd.  Verderop zagen we nog 3 auto’s die op dezelfde manier in de berm beland waren. We zijn voorzichtig verder gereden en gelukkig bereikte we Oslo Torp zonder kleerscheuren.
De vliegreis ging prima tot aan de landing. De piloot had al gezegd dat het  “a bit windy”  was in Weeze maar niet dat er een flinke storm was. De landing ging dan ook erg hobbelend en we waren blij dat we weer veilig aan de grond stonden.
En zo belanden we dus van de sneeuw in de regenstorm, wat een overgang! Gelukkig ging de autoreis prima en waren we zondagavond om 9 uur weer thuis.
En nu gaat het gewone leven hier weer z’n gang én beginnen de voorbereidingen voor de meivakantie !

De douche

doucheWe zijn weer thuis maar toch nog even een stukje over afgelopen zaterdag.
Zoals de meeste van jullie wel op foto’s gezien hebben (en zo niet bij deze de foto) hangt ons douchegordijn aan een rare schuine constructie. Dit komt doordat de douche geplaatst is onder het schuine dak. De douchestang zat dan ook aan de ene kant veel hoger dan aan de andere waardoor het gordijn scheef hing en steeds naar beneden zakte. Maar goed we konden douchen en het zat in de planning om dit snel te veranderen.
Maar door een ongelukkige val van Emma in de douche (ze kon zich nog net aan het gordijn vastgrijpen !) moest dit dus eerder gebeuren dan de bedoeling was. En wel op onze laatste dag.
Geen probleem zou je zeggen je rijdt even naar de Gamma, de Praxis of de Karwei en klaar. Maar zo werkt dat niet in Zweden; de dichtsbijzijnde  “bouwmarkt” ligt 40 km verderop. Nu valt dit ook nog wel mee maar daar hadden ze geen hoekcontructie die in onze douche paste (en er was keus uit één).
Dus op naar de volgende weer 40 km verder maar helaas ook daar hadden ze geen andere.
Toen maar door naar Karlstad nog zo’n 50 km verder. Gelukkig hadden ze daar wel precies wat we zochten en konden we weer naar huis. Ondertussen was het flink gaan sneeuwen zodat het naar huis rijden ook niet erg vlot ging. Aan het eind van de middag waren we pas weer thuis en een half uur later hing alles weer op zijn plek.
We hebben alleen de constructie veranderd, het douchegordijn hangt nu weliswaar laag maar omdat wij toch geen van allen erg groot zijn is dat geen probleem (we kunnen er nog niet overheen kijken).
Als we in mei weer in Stöllet zijn zal ik een foto maken want daar hebben we na alle stress niet meer aan gedacht.

Njupeskär

Gisteren zijn naar Njupeskär geweest. Dit is de hoogste waterval van Zweden. In de winter is deze helemaal dichtgevroren; tenminste dat stond op het bordje wat we in de zomer gezien hadden. Dus dat wilden we wel eens zien…
Njupeskär ligt in het natuurpark Fulufjället;  een prachtig bergachtig gebied waar we in de zomer al mooie wandelingen hebben gemaakt. We hadden voor deze keer besloten om de kortste route naar de waterval te nemen over het (in de zomer) prima begaanbare pad.
We kwamen er al snel achter dat het in de winter toch iets anders is. Nadat we de auto geparkeerd hadden gingen we op zoek naar de route en toen we die gevonden hadden gingen we vol goede moed op pad om na twee meter al tot ruim boven onze knieën in de sneeuw te zakken. Na een tijdje getwijfeld te hebben over wel of niet gaan besloten we (vooral op aandringen van Daan) toch even verder te ploeteren om te kijken of het pad beter werd. En gelukkig na 100 meter ontstond er zowaar iets van een pad. En zolang je op dit pad bleef lopen ging het best goed. Maar als je ook één stap ernaast zette dan zakte je weer weg.
Na een klein uur kopen bereikte we de waterval; tenminste we zagen ‘m liggen maar om er te komen moesten we een besneeuwde trap af. Gelukkig wezen mensen ons dat het verderop een stuk makkelijker was. Hier was een soort “ijsglijbaan” en zo kwamen we dus op onze billen aan bij Njupeskär.
Maar de tocht was helemaal de moeite waard (zie foto’s) alles was inderdaad bevroren en de waterval zelf bestond uit twee kleuren ijs; bruin en prachtig doorzichtig blauw.
Na uitgebreid foto’s gemaakt te hebben zijn we via dezelfde weg weer terug gewandeld.

[nggallery id=6]

En weer “thuis”

We zijn er weer! Heerlijk om weer “thuis” te zijn!
Rondom het huis ligt 60 cm sneeuw (dat is dus kniehoog voor een volwassene …) .De eerste avond zijn we dus met z’n vieren erdoor geploeterd en hebben direct nadat we binnen waren schoenen, broeken en sokken uit gedaan. De volgende dag heeft Ton een paadje naar de auto geschept (die hadden we bij de kerk gezet). Gelukkig was toen we weer thuiskwamen de oprit geschoven door de meneer die dit met kerst ook gedaan had.

Gisteren zijn we nog één keer naar Ikea geweest, we wilden er nog graag een grote tafel bij om te knutselen, puzzelen en zo. En vanaf vandaag gaan we lekker vakantie vieren en van de sneeuw genieten.