Al weer thuis

"Het huisje op het eilandje"

"Het huisje op het eilandje"

We zijn ondertussen al weer een weekje in Nederland. Wat een verschil zeg! De rit van Stöllet naar Göteborg verliep heel erg relaxed, de hele tijd zo’n kleine 90 km/u. Geen gejaag en gejakker om je heen, geen files etc. Alleen het inschepen op de boot van Stena Line verliep wat rommelig waardoor het allemaal wat lang duurde.

Het vertrek uit Göteborg is altijd erg leuk. De boot moet dan onder een brug door waar hij/zij(?) net onderdoor lijkt te passen. Veel mensen staan dan ook op het dek te kijken. Daarna volgt een heel stuk langs de scherenkust met kleine rotsachtige eilandjes. Tenslotte passeren we wat we noemen “het huisje op het eilandje”, dit is het allerlaatste (of allereerste) Zweedse huisje dat je ziet als met de boot  Göteborg – Kiel vaart. Daarna volgt de open zee en valt er weinig meer te kijken en nemen we definitief afscheid van Zweden. Op de boot hebben we nog lekker gegeten, het buffet aan boord bestond voor een deel uit Zweedse gerechten, zalm, krab, garnalen, sill (haring), strömming, rengryta (rendierstoofpot), jansons frestelse (jansons verleiding, een soort gratin van aardappel met uien en ansjovis), potatisgratäng, gehaktballetjes, prinskorv (kleine worstjes), kladdkaka (plakkerige chocoladetaart) etc. etc. Verder maken we op de boot onze laatste Zweedse muntjes op in de gokautomaten, er moet per keer 1 kroon (ongeveer 10cent in). Dit keer had Emma erg veel geluk, ze won 300 kronen! Dit heeft ze in de winkel aan boord besteed aan make-up en oorbellen.

En dan ’s ochtends op tijd op voor een stevig ontbijt (roerei, spek, prinskorv), of iets minder stevig (yoghurt, muesli, fruit).  Vervolgens van de boot af en dan op weg naar huis. En dan valt het verschil met Zweden echt op, in plaats van rust op de weg, is het in Duitsland een racebaan, er wordt hard gereden, files, bouwplaatsen, drukke rustplaatsen etc.

De vier weken in Stöllet waren voor ons heel ontspannen. We hebben leuke dingen gedaan, wandelen, railfietsen, zwemmen, de loppis ontdekt, gammelvala bezocht, elanden gezien, naar het berenpark in Orsa geweest, kubb gespeeld, jam gemaakt van de frambozen uit eigen tuin, bosbessen pannenkoekjes gebakken en nog veel meer.De appelboom zat vol appels maar ze zijn waarschijnlijk allemaal weg als we weer in Stöllet komen, hetzelfde geldt voor de pruimen. In en om het huis hebben we op ons gemak wat klussen gedaan, de paal van de veranda waar een rotte plek in zat hersteld, de kozijnen beneden geschilderd, de dakgoten hersteld en schoongemaakt en grasgemaaid.

We kijken nu al uit naar ons volgende bezoek. In ieder geval wordt het dan weer om het in huis gezellig te maken, lekker eten, de open haard aan en af toe een stevige wandeling om uit te waaien en een frisse neus te halen. Verder genieten van de vele kleuren die de herfst in Zweden te bieden heeft.

Maar wat is het allemaal snel gegaan, vorig jaar zomer droomden we nog van een eigen huis in Zweden en nu hebben we ons droomhuis in Zweden.

De ladder…

Om ook de kozijnen boven te kunnen schilderen en de dakgoot te kunnen repareren hadden we een ladder nodig die lang genoeg is. De ladder die al aan het huis hing was namelijk veel te kort. Het kopen én vervolgens geleverd krijgen van een ladder is een bijzonder verhaal. Na wat zoeken op internet vonden we een winkel die gespecialiseerd was in ladders, steigers etc. De prijzen waren aantrekkelijk, de verzendkosten acceptabel en de levertijd 2 tot 5 werkdagen. Kortom we bestelden een uitschuifladder van iets meer dan 7 meter en gingen ervan uit dat de ladder dezelfde week nog geleverd zou worden.

Echter… een dag later kwam er een e-mail dat de leverancier van “onze” ladder op vakantie was en dat ze de komende weken niet konden leveren. De winkel bood 3 alternatieven aan en zouden het eventuele prijsverschil terugbetalen. Aangezien we toch echt een ladder nodig hadden, hebben we een van de alternatieven gekozen. Levering zou nog dezelfde week plaatsvinden…

maar… een dag later kwam er weer een e-mail. De leverancier van de betreffende ladder was ook plotseling op vakantie.  Maar er was nog een andere ladder die ze de volgende week konden leveren. Voor ons was dat nog acceptabel en aangezien de ladder wat duurder was dan wat we oorspronkelijk besteld hadden kregen we een korting. Deze ladder zou het dus moeten worden.

Toen de volgende week bijna om was hebben we toch maar contact opgenomen om te vragen wanneer die ladder nu eindelijk ging komen. Ze zouden het uitzoeken. Ze belden terug met de mededeling dat de ladder bij DHL zoek was, maar ze zouden de leverancier opnieuw de ladder laten versturen. We hebben toch maar gemeld dat als dit te lang ging duren we geen ladder meer nodig hadden omdat we dan toch geen tijd meer hadden om nog wat klussen uit te voeren. Geen probleem ze zouden ervoor zorgen dat de ladder erop tijd zou zijn. Hieraan twijfelden we omdat we wisten dat DHL maar één keer per week, op donderdag, naar Stöllet komt. Dit zou voor ons de op één na laatste dag voor vertrek zijn. En om dan nog aan wat klussen te beginnen zagen we niet zitten. We hebben toch maar besloten om af te wachten… want de ladder zou echt begin volgende week geleverd worden.

een dag later (vrijdag) … Telefoon!  De ladder die we in eerste instantie besteld hadden stond nog bij de winkel in het magazijn en maandagochtend rond half twaalf zou de ladder door hun zelf gebracht worden! En over de ladder die nog met DHL onderweg was hoefden we ons geen zorgen te maken, dit zouden ze zelf regelen. Mooi, dat is op tijd en dan kunnen we nog de nodige dingen doen.

maandagochtend half twaalf… Geen ladder, toch maar weer gebeld. De chauffeur was onderweg maar moest nog eerst naar Karlstad en er was onderweg een ongeluk gebeurd maar om 1 uur zou hij er echt moeten zijn. Als we van huis wilden moesten we het maar zeggen want dan zouden ze ervoor zorgen dat de chauffeur de ladder in de tuin zou leggen. Half twee… geen ladder, we wilden toch echt wat gaan doen in plaats van te gaan zitten wachten. Dus maar even gebeld dat we weggingen en dat we verwachtten de ladder bij terugkomst in de tuin te vinden. Net toen we op pad wilden gaan, komt het busje aanrijden, met de ladder! De chauffeur stapt vrolijk uit en haalt de ladder van het dak. We hoefden niet te tekenen voor ontvangst want hij toch geen papieren bij zich. We hebben de ladder nog maar even aan het huis gehangen en zijn op pad gegaan. De dag erna hebben we dakgoten die scheef hingen eraf gehaald en opnieuw opgehangen en de andere dakgoten goed schoongemaakt. De goten lopen nu in ieder geval niet meer over.

Donderdagochtend … We zeiden al dat DHL alleen op donderdag naar Stöllet komt. En ja hoor, op donderdagochtend ging de telefoon. DHL, waar ze moesten zijn want ze wilden de ladder afleveren… Ik heb toch maar even uitgelegd dat we al een ladder hadden en dat we deze niet meer wilden en dat hij hem mee terug kon nemen en maar met de winkel of de leverancier moest uitzoeken wat hij ermee moest doen. De chauffeur reageerde typisch Zweeds, “tja, dan doe ik dat maar” en wenste me nog een fijne dag.

Loppis

loppis01Als je door Zweden rijdt zie je met grote regelmaat bordjes met de tekst “Loppis” staan. Toen we de eerste keer in Zweden waren hadden we geen idee wat het betekende. Ondertussen zijn we erachter, het zijn plekken waar ze tweedehandsspullen verkopen. Meestal is dat bij mensen thuis, die een schuur, een kamer of een partytent gevuld hebben met hun “loppis”.   Je kunt er de gekste dingen vinden: boeken, serviesgoed, oude telefoons, buizenradio’s, kleding, gordijnen, klokken, gereedschap, speelgoed, meubels, handwerk, schilderijen etc. Aangezien ons huis nog een beetje “kaal” is zijn we zelf ook maar eens “loppis” gaan bekijken en hier en daar vinden we iets leuks voor in huis.  Soms raken we aan de praat met de verkoper en als het gesprek op ons huis komt en we beschrijven waar het ligt weten ze doorgaans meteen welk huis bedoeld wordt. We zijn wel kieskeurig bij het kopen van spulletjes, anders zijn we voor we het in de gaten hebben toe aan een eigen bordje “Loppis”.

Schilderen

Toen we het huis kochten zagen we al dat er een aantal kozijnen een schilderbeurt nodig had. Er zat hier en daar zelfs geen verf meer op! Kortom een klus voor in de zomervakantie.

Voordat we op pad gingen om verf te zoeken hebben we nog even goed naar de kleur gekeken. Want was het nu gewoon wit, eiwit, warm wit, hoogglans of zijdeglans of nog wat anders? Ook hebben we gekeken naar hoe het raam opgebouwd is. Het kozijn aan de buitenkant is gewoon ruw hout dat geschilderd is en niet glad geschuurd. Het raamkozijn zelf is daarentegen wel glad en gelakt.

De keuzes op de verfafdeling van het warenhuis vielen echter heel erg mee. Ze hadden maar één kleur wit! Andere kleuren waren wel te krijgen maar die moesten apart gemengd worden. Verder was het nog even zoeken naar welke soort verf het beste was voor de verschillende houtsoorten. Voor de delen van ruw hout hebben we gekozen voor een verf op basis van olie en voor de gladde delen een verf op basis van alkyl.

Voor de bovenverdieping hebben we een langere ladder nodig. De ladder die nu aan het huis hangt is te kort om daar goed bij te kunnen. Dus ondertussen hebben we ook een langere ladder besteld, maar of die ooit gaat komen is weer een ander verhaal…

[nggallery id=9]

Schrikken

En dan reis je voor het eerst voor een zomervakantie naar je huis in Zweden. En bij het eerste wat je ziet slaat de schrik toe. Het huis heeft een tuin met veel gras. Gras dat nog niet gemaaid was dit jaar en dat heel erg goed heeft kunnen groeien. Daar waar we in de winter door de sneeuw moesten ploegen naar ons huis, waadden we nu door een zee van gras. Daan heeft het meteen al “de jungle” gedoopt.

Het was weliswaar niet geheel onverwacht maar dat het een halve meter hoog zou staan hadden we niet gedacht. In eerste instantie dachten we dat we het oerwoud wel met een accutrimmer enigszins onder controle konden krijgen, maar na enkele keren de accu opgeladen te hebben en nog maar enkele vierkante meters gedaan te hebben, hebben we besloten dat apparaat alleen maar voor de “finishing touch” te gebruiken.

We zijn dus maar op zoek gegaan naar een goede grasmaaier en een trimmer. Uiteindelijk zijn we bij de Coop Bygg geslaagd voor beide apparaten. Verder hebben we nog een jerrycan benzine getankt bij het tankstation omdat allebei de apparaten op benzine lopen. En na het raadplegen van de gebruiksaanwijzing en wat gepruts lukte het ons om de apparaten te starten. We hebben nog wel een gehoorbeschermer nodig, de motor van de trimmer maakt namelijk nogal wat herrie.

En na een halve dag maaien, eerst met de trimmer daarna met de grasmaaier ziet het er weer netjes uit.