YES!!!!!!!!!

vanmiddag hebben we gehoord dat de eigenaars ons bod geaccepteerd hebben! Pfffff wat duurt wachten toch altijd lang maar gelukkig was het dit keer goed nieuws. Nu is het alleen nog wachten op het koopcontract en de bankgegevens zodat we de aanbetaling van 10% kunnen overmaken. Want tot die tijd mogen verkopers in Zweden het nog aan iemand anders verkopen. Dus echt van ons is het pas als dit allemaal geregeld is. Dan zullen we ook foto’s van het huis op de weblog zetten.

De spanning stijgt

Zo we zijn weer thuis. Vanochtend was er al weer een mail van Joost: hij heeft ons bod vrijdag gelijk zowel mondeling als schriftelijk bij de makelaar uitgebracht. De makelaar zei verder niets, hij vroeg alleen wanneer de overdracht datum zou moeten zijn….. Joost gaat er van uit dat de makelaar gelijk contact heeft gehad met de eigenaars en verwacht dan ook morgen bericht. En anders belt hij er nog wel achteraan. Dus we wachten maar weer in spanning af.

Het wachten is begonnen

Vanochtend alles nog eens goed doorgesproken met Joost (onze bemiddelaar) en gezegd dat hij wat ons betreft een bod mag uitbrengen. Hij zou gelijk contact opnemen met de makelaar zodat deze op zijn beurt weer de eigenaar op de hoogte kon stellen. En vanaf toen is het wachten begonnen. Het is natuurlijk wel vrijdag vandaag en aangezien we vandaag nog niks gehoord hebben kan het wel eens tot maandag duren voordat we iets horen. Voor zover we weten zijn er op dit moment geen andere belangstellenden. Dus we wachten het maar af. Het kan trouwens misschien nog wel langer duren want volgende week is het hier herfstvakantie en of de makelaar dan werkt? Dat weet je hier maar nooit!

ElandVandaag wel nog even een eland van heel dicht bij gezien. Stond gewoon langs de kant van de weg te grazen in een voortuin! En bleef ook rustig staan toen we stopten en foto’s gingen maken.

Op huizenjacht

Vandaag zijn we weer bij drie huizen gaan kijken. Het eerste was een mooi huis, wel iets minder groot dan we verwacht hadden maar verder prima. Maar bij het zien van de schuur werden we wat minder vrolijk; wat kan een mens toch veel rotzooi verzamelen! Er was wel nog een echt authentiek buitentoilet in de schuur (en aan de keutels te zien ook heel veel muizen) maar toch…
Het tweede huis was mooi maar erg groot en er moest nog erg veel aan gebeuren.
En het derde.. was….hoe zal ik het zeggen…was in niet zo’n goede staat….. Toen we buiten tegen een plank van het huis schopten brak er een heel stuk uit zo rot was het! Kortom “ons huis” zat niet bij deze drie!

Maar…….

De afgelopen weken hadden we het al vaak over “het huisje-bij-de-kerk” gehad wat we al bij onze eerste huizenjacht gezien hadden maar wat afgevallen was voor het huis waar we op geboden hadden. Eén telefoontje aan de makelaar vertelde ons dat dit nog niet was verkocht. Dus daar zijn we ook nog maar even langs gereden. En door alles wat we vandaag gezien hebben steekt dit er toch echt met kop en schouders boven uit. Morgen gaan we naar onze bemiddelaar om hem te vertellen dat hij hier voor ons op mag gaan bieden.

De zoektocht gaat verder

Eindelijk is het weer zover vandaag vertrekken we weer naar Zweden. En omdat het herfstvakantie is lekker met z’n vieren dit keer. Met twee behoorlijk gespannen kinderen vertrekken we richting Weeze. We vliegen dit keer overdag dan is er tenminste iets te zien uit het raampje.

Ruim op tijd komen we op Weeze aan (het was echt maar 1 uur en een kwartier rijden!) en dan begint het lange wachten tot het vliegtuig eindelijk vertrekt, de spanning loopt op…..

Maar om half vier mogen we aan boord en zijn we onderweg richting Oslo. De reacties van de kinderen zijn zoals altijd heel verschillend. Daan was van te voren heel druk met alles maar eenmaal in het vliegtuig vindt hij het geweldig en kijkt anderhalf uur lang alleen maar uit het raampje. Emma daarentegen maakte zich van te voren niet zo druk maar eenmaal in de lucht vindt ze het best hoog en omdat ze wat verkouden is heeft ze , ondanks de kauwgom, last van haar oren. Ze is dan ook blij als we weer veilig in Oslo zijn.

In Oslo halen we de huurauto op en gaan we op weg naar ons huurhuisje in Zweden. Als we daar aankomen is het al héél donker (zo donker heb ik het in Nederland nog nooit gezien) en het is even zoeken naar het goede huisje, erg lastig in het donker, maar uiteindelijk lukt dit toch. Al zullen we moeten wachten tot het morgen licht wordt om precies te zien waar we terecht gekomen zijn.

Het huisje is een klein maar gezellig “timmerhus” (een huis gebouwd van gestapelde boomstammen) met twee bedsteden als slaapplek één met een stapelbed en één met een twijfelaar.