Brand!!!

Brand!

Gisteravond rond etenstijd zien we allemaal lichten op onze oprit en bij het församlingshem staat de brandweerauto. Brandweermannen lopen druk af en aan, zetten zuurstofmaskers op, rollen slangen uit en zetten de ladder tegen het gebouw. Wat opvalt is dat er alleen uit de kelder rook komt en dat de mensen in het församlingshem rustig aan hun tafeltje blijven zitten.

Dan toch maar jas aan, laarzen aan en naar buiten om te kijken wat er nu aan de hand was. Ik raakte met een van de mannen in gesprek en hij vertelde dat het een oefening was en dat ze dat vier keer per jaar doen. Lekker handig voor de brandweer, het gebouw ligt hier namelijk schuin tegenover. Ze kunnen de brandweerauto bij wijze van spreken de weg over duwen en ze zijn er.

Ik was samen met een paar kinderen uit de fritidsgård de enige toeschouwer. Toen de kinderen het te koud vonden worden gingen ze ook weer naar binnen. En aangezien het niet heel spannend was ben ik ook maar weer naar binnen gegaan.

Zo gebeurt er altijd wat in Stöllet.

Brandweermannen

Weer die Fransen

Pfffff we zijn er weer. Gisteren (zondag) zouden we om 16.00 van Weeze naar Skavsta vliegen. Helaas werd dat 18.00 omdat in Frankrijk toch nog  gestaakt werd en ons vliegtuig vanuit Marokko moest komen maar niet over Frankrijk naar Weeze kon vliegen. Twee uur later dan gepland kwamen we in Skavsta aan. Nadat we de huurauto hadden opgehaald waren we om 20.00 onderweg naar Stöllet. Eerst dachten we dat er iets mis wat met de huurauto, zeker als we langzaam reden hoorden we een soort tikkend/ratelend geluid. Achteraf bleken dat we dubbdäck op de auto hadden. Ze worden ook wel spijkerbanden genoemd maar het is eigenlijk niet meer dan een band met een heleboel kleine metalen “uitsteekseltjes”. Dus mocht het glad worden of gaan sneeuwen de auto was er klaar voor.

Enfin, om 00:30 waren we in Stöllet. Hoewel we onderweg de verwarming, via SMS, hadden aangezet was het nog behoorlijk fris in huis. De volgende keer moeten we er rekening mee houden dat het opwarmen van een huis vanaf een graad of 7 naar een behaaglijke temperatuur van 20 graden toch wat langer duurt. Wat we ook geleerd hebben is dat je in de zomer wel het bed alvast kunt opmaken voor de volgende keer maar dat het dan ook handig als je het zomerdekbed vervangt door het herfst/winterdekbed.

Nieuws uit de regio

Natuurlijk volgen we het nieuws in de regio. Er gebeuren dan wel geen wereldschokkende dingen in Stöllet en omgeving maar het nieuws volgen is wel leuk. Hieronder een kleine selectie van de “nieuwsfeiten” uit 2010:
29 januari: “Bergingswerkzaamheden na ongeluk op de 62”.
Een personenauto had een eland aangereden. Daarna is een vrachtauto in een slip geraakt en van de weg afgeschoten. Zolang de bergingswerkzaamheden bezig zijn valt verkeershinder te verwachten.
4 juli: “Wolf aangereden door auto”.
Op de E45 is en wolf aangereden door een auto. De wolf is het bos ingerend. Jagers hebben hem niet meer gevonden.
5 juli: Beer gezien bij populaire zwem- en visplaatsen.
Mensen die graag zouden willen gaan zwemmen of vissen bij Sönnertjärn of Mellantjärn moeten even goed nadenken. Op zondagavond is er namelijk een grote beer gezien.
12 juli: “Over de kop geslagen in het bos – Man ernstig gewond”.
Op de E45 is een auto over de kop geslagen en 25 meter verder in het bos beland.
6 augustus: “Tijd voor de elandenjacht in het noorden”.
Op 11 oktober begint de elandenjacht in Värmland. De jachtverenigingen in Värmland hebben vorig jaar 6720 elanden geschoten. Dit jaar zullen dat er iets meer zijn omdat de populatie is gegroeid. De jagers maken zich wel ongerust over de wolven in de regio, vorig jaar zijn er namelijk 5 jachthonden gedood door de wolven.
18 augustus: “De berenjacht begint op zaterdag”.
In de Värmland mogen tijdens de berenjacht twee beren geschoten worden. In de buurprovincie Dalarna mogen zelfs 35 beren geschoten worden. In totaal mogen in Zweden 288 beren geschoten worden.
6 september: “De eerste beer is geschoten”.
De eerste beer is geschoten door een Nederlandse! “gastjager”. De jager kon zijn ogen niet geloven toen hij de beer zag. Vanaf 30 meter schoot hij op de beer waarna de beer meteen in de aanval ging. De beer zette enkele stappen richting de jager. Maar na drie schoten wist de jager de beer te vellen.
6 september: “Veel diefstallen uit bosbouwmachines”
De dief of dieven hadden het vooral voorzien op diesel, gereedschap en autoradio’s.
9 september: “Smokkelaars het bos in gevlucht”.
De politie heeft een busje gevonden met 330L wodka, 1600L bier en 198 sloffen sigaretten. Men vermoedt dat de smokkelaars het bos zijn ingevlucht.
10 september: “Nu kunnen de bewoners van Stöllet naar de top klimmen”.
De Klarälvdalens folkhögskola (volkshogeschool) heeft een klimmuur gebouwd.
10 september””Branäs zet in op een nieuw rekordseizoen”
Branäs, het skigebied ten noorden van Stöllet gaat weer voor een goed skiseizoen. Al vier jaar op rij heeft Branäs de prijs gewonnen voor de beste kindervakantie “Stora Barnsemesterpriset”. Er zijn nieuwe liften gebouwd en een nieuwe piste voor de kinderen. Het aantal bedden in Branäs met 170 stuks gegroeid naar 6000 bedden! Een skidorp dat vele malen grote is dan Stöllet.

Al weer thuis

"Het huisje op het eilandje"

"Het huisje op het eilandje"

We zijn ondertussen al weer een weekje in Nederland. Wat een verschil zeg! De rit van Stöllet naar Göteborg verliep heel erg relaxed, de hele tijd zo’n kleine 90 km/u. Geen gejaag en gejakker om je heen, geen files etc. Alleen het inschepen op de boot van Stena Line verliep wat rommelig waardoor het allemaal wat lang duurde.

Het vertrek uit Göteborg is altijd erg leuk. De boot moet dan onder een brug door waar hij/zij(?) net onderdoor lijkt te passen. Veel mensen staan dan ook op het dek te kijken. Daarna volgt een heel stuk langs de scherenkust met kleine rotsachtige eilandjes. Tenslotte passeren we wat we noemen “het huisje op het eilandje”, dit is het allerlaatste (of allereerste) Zweedse huisje dat je ziet als met de boot  Göteborg – Kiel vaart. Daarna volgt de open zee en valt er weinig meer te kijken en nemen we definitief afscheid van Zweden. Op de boot hebben we nog lekker gegeten, het buffet aan boord bestond voor een deel uit Zweedse gerechten, zalm, krab, garnalen, sill (haring), strömming, rengryta (rendierstoofpot), jansons frestelse (jansons verleiding, een soort gratin van aardappel met uien en ansjovis), potatisgratäng, gehaktballetjes, prinskorv (kleine worstjes), kladdkaka (plakkerige chocoladetaart) etc. etc. Verder maken we op de boot onze laatste Zweedse muntjes op in de gokautomaten, er moet per keer 1 kroon (ongeveer 10cent in). Dit keer had Emma erg veel geluk, ze won 300 kronen! Dit heeft ze in de winkel aan boord besteed aan make-up en oorbellen.

En dan ’s ochtends op tijd op voor een stevig ontbijt (roerei, spek, prinskorv), of iets minder stevig (yoghurt, muesli, fruit).  Vervolgens van de boot af en dan op weg naar huis. En dan valt het verschil met Zweden echt op, in plaats van rust op de weg, is het in Duitsland een racebaan, er wordt hard gereden, files, bouwplaatsen, drukke rustplaatsen etc.

De vier weken in Stöllet waren voor ons heel ontspannen. We hebben leuke dingen gedaan, wandelen, railfietsen, zwemmen, de loppis ontdekt, gammelvala bezocht, elanden gezien, naar het berenpark in Orsa geweest, kubb gespeeld, jam gemaakt van de frambozen uit eigen tuin, bosbessen pannenkoekjes gebakken en nog veel meer.De appelboom zat vol appels maar ze zijn waarschijnlijk allemaal weg als we weer in Stöllet komen, hetzelfde geldt voor de pruimen. In en om het huis hebben we op ons gemak wat klussen gedaan, de paal van de veranda waar een rotte plek in zat hersteld, de kozijnen beneden geschilderd, de dakgoten hersteld en schoongemaakt en grasgemaaid.

We kijken nu al uit naar ons volgende bezoek. In ieder geval wordt het dan weer om het in huis gezellig te maken, lekker eten, de open haard aan en af toe een stevige wandeling om uit te waaien en een frisse neus te halen. Verder genieten van de vele kleuren die de herfst in Zweden te bieden heeft.

Maar wat is het allemaal snel gegaan, vorig jaar zomer droomden we nog van een eigen huis in Zweden en nu hebben we ons droomhuis in Zweden.

De ladder…

Om ook de kozijnen boven te kunnen schilderen en de dakgoot te kunnen repareren hadden we een ladder nodig die lang genoeg is. De ladder die al aan het huis hing was namelijk veel te kort. Het kopen én vervolgens geleverd krijgen van een ladder is een bijzonder verhaal. Na wat zoeken op internet vonden we een winkel die gespecialiseerd was in ladders, steigers etc. De prijzen waren aantrekkelijk, de verzendkosten acceptabel en de levertijd 2 tot 5 werkdagen. Kortom we bestelden een uitschuifladder van iets meer dan 7 meter en gingen ervan uit dat de ladder dezelfde week nog geleverd zou worden.

Echter… een dag later kwam er een e-mail dat de leverancier van “onze” ladder op vakantie was en dat ze de komende weken niet konden leveren. De winkel bood 3 alternatieven aan en zouden het eventuele prijsverschil terugbetalen. Aangezien we toch echt een ladder nodig hadden, hebben we een van de alternatieven gekozen. Levering zou nog dezelfde week plaatsvinden…

maar… een dag later kwam er weer een e-mail. De leverancier van de betreffende ladder was ook plotseling op vakantie.  Maar er was nog een andere ladder die ze de volgende week konden leveren. Voor ons was dat nog acceptabel en aangezien de ladder wat duurder was dan wat we oorspronkelijk besteld hadden kregen we een korting. Deze ladder zou het dus moeten worden.

Toen de volgende week bijna om was hebben we toch maar contact opgenomen om te vragen wanneer die ladder nu eindelijk ging komen. Ze zouden het uitzoeken. Ze belden terug met de mededeling dat de ladder bij DHL zoek was, maar ze zouden de leverancier opnieuw de ladder laten versturen. We hebben toch maar gemeld dat als dit te lang ging duren we geen ladder meer nodig hadden omdat we dan toch geen tijd meer hadden om nog wat klussen uit te voeren. Geen probleem ze zouden ervoor zorgen dat de ladder erop tijd zou zijn. Hieraan twijfelden we omdat we wisten dat DHL maar één keer per week, op donderdag, naar Stöllet komt. Dit zou voor ons de op één na laatste dag voor vertrek zijn. En om dan nog aan wat klussen te beginnen zagen we niet zitten. We hebben toch maar besloten om af te wachten… want de ladder zou echt begin volgende week geleverd worden.

een dag later (vrijdag) … Telefoon!  De ladder die we in eerste instantie besteld hadden stond nog bij de winkel in het magazijn en maandagochtend rond half twaalf zou de ladder door hun zelf gebracht worden! En over de ladder die nog met DHL onderweg was hoefden we ons geen zorgen te maken, dit zouden ze zelf regelen. Mooi, dat is op tijd en dan kunnen we nog de nodige dingen doen.

maandagochtend half twaalf… Geen ladder, toch maar weer gebeld. De chauffeur was onderweg maar moest nog eerst naar Karlstad en er was onderweg een ongeluk gebeurd maar om 1 uur zou hij er echt moeten zijn. Als we van huis wilden moesten we het maar zeggen want dan zouden ze ervoor zorgen dat de chauffeur de ladder in de tuin zou leggen. Half twee… geen ladder, we wilden toch echt wat gaan doen in plaats van te gaan zitten wachten. Dus maar even gebeld dat we weggingen en dat we verwachtten de ladder bij terugkomst in de tuin te vinden. Net toen we op pad wilden gaan, komt het busje aanrijden, met de ladder! De chauffeur stapt vrolijk uit en haalt de ladder van het dak. We hoefden niet te tekenen voor ontvangst want hij toch geen papieren bij zich. We hebben de ladder nog maar even aan het huis gehangen en zijn op pad gegaan. De dag erna hebben we dakgoten die scheef hingen eraf gehaald en opnieuw opgehangen en de andere dakgoten goed schoongemaakt. De goten lopen nu in ieder geval niet meer over.

Donderdagochtend … We zeiden al dat DHL alleen op donderdag naar Stöllet komt. En ja hoor, op donderdagochtend ging de telefoon. DHL, waar ze moesten zijn want ze wilden de ladder afleveren… Ik heb toch maar even uitgelegd dat we al een ladder hadden en dat we deze niet meer wilden en dat hij hem mee terug kon nemen en maar met de winkel of de leverancier moest uitzoeken wat hij ermee moest doen. De chauffeur reageerde typisch Zweeds, “tja, dan doe ik dat maar” en wenste me nog een fijne dag.