Sollerön en Zorn

Vanmorgen toen we op weg wilden werden we verrast. We stapten in de auto en ik zette ruitenwissers aan om de condens van de voorruit te wissen. We hoorden toen het schrapende geluid van ruitenwissers over een bevroren voorruit. Dan maar weer uitstappen en op zoek naar de ijskrabber. Na de ruiten ijsvrij gemaakt te hebben konden we dan toch op weg en reden even later over de E45 richting Mora.

Langs de E45.

Een paar kilometer voor Mora zijn we rechtsaf geslagen richting Gesunda en Sollerön. Na ongeveer 12 kilometer sloegen we linksaf en reden Sollerön op. Sollerön is het grootste eiland in het Siljanmeer, het is een kleine 8 kilometer lang en 4 kilometer breed. Op het eiland liggen enkele kleine dorpjes, er staat een kerkje en er is een hembygdsgård. In de hembygdsgård staat een aantal typische oude gebouwtjes uit de 17de, 18de en 19de eeuw. Op het eiland is ook een veld met ongeveer 100 tot 150 begraafplaatsen uit de late Vikingtijd (950 – 1050 n.Chr.). De wandeling “Sollerön runt” is ongeveer 18 kilometer en is eenvoudig in te korten, het eiland is niet groot en je wandelt gemakkelijk via een van de weggetjes over het eiland terug.

Vanaf Sollerön richting Gesunda. Rechts de brug naar het eiland. Links Gesundaberget.

Een van de smalle weggetjes op Sollerön.

Uitzicht over het Siljanmeer.

Een härbre uit de 17de eeuw. Een härbre werd voornamelijk gebruikt als voorraadschuur.

Het haventje op Sollerön.

We hebben Sollerön via de andere brug verlaten en zijn doorgereden naar Mora voor wat boodschappen. Hierna zijn we op zoek gegaan naar Zorn. Anders Leonard Zorn (1860 – 1920) was een Zweedse schilder en beeldhouwer en is geboren en gestorven in Mora. In Mora liggen het Zornmuseum, Zorngården en de Zorns gammalgård. Als je meer wilt weten over zijn leven en werk is een bezoek aan het museum een aanrader.

Zorngården

Sommarnöje

Op de terugweg zagen we dat in Malung de loppis Brändans Galleria nog open was. Het gebouw ziet er aan de buitenkant niet fraai uit en eenmaal binnen is het niet veel beter. Sinds we hier wonen lekt het dak van het gebouw en hoor je continu het water druppen. Binnen staan her en der emmers op al het water op te vangen. Dit keer hadden ze de “collectie” aardig vernieuwd zodat we een hele tijd bezig waren met het bekijken van de oude spullen. We twijfelen nog steeds over een hoekkast die we dit keer zagen …

Brändans Galleria loppis in Malung.

Een deel van de “collectie”. De emmers op de grond zijn niet te koop maar vangen het lekkende water op.

Pruimentijd

Gisteren hadden we al gezien dat ons pruimenboompje nog vol met rijpe pruimen hing. Vanmorgen ben ik daarom maar eens gaan plukken. In korte tijd had ik een flinke hoeveelheid pruimen geplukt en de pruimen waar ik niet bij kon vielen naar beneden toen ik even aan het boompje schudde. Uiteindelijk had ik meer dan twee kilo pruimen. Suzanne wilde wel weer jam maken en van de rest een crumble als dessert bij het avondeten. We hebben de pruimen schoongemaakt en daarna was tijd om op pad te gaan, jam en crumble maken doen we later.

Een klein deel van de oogst.

Onze eerste afspraak was bij The Lodge om flyers op te halen en bij te praten. Iedere keer weer als we bij The Lodge komen zeggen we tegen elkaar dat deze B&B toch echt op een schitterende plek ligt. We werden dit keer alleen verwelkomd door Marc omdat Joanne in Nederland was. Na bijgepraat te hebben vertrokken we met een stapel flyers richting Torsby om boodschappen te doen.

Uitzicht op The Lodge

Een stukje van Övre Brocken

Op weg naar Vitsand.

’s Middags stond een bezoek aan Knut’s Camping en Appartementen in Vitsand op onze agenda. In de zomer hadden we al contact gehad via e-mail maar door alle drukte is een bezoek er niet van gekomen. Vanmiddag zouden we Geert en Roos ontmoeten om kennis te maken, zij zijn sinds deze zomer de beheerders van deze camping. Toen we aankwamen werden we hartelijk begroet door Geert en Roos. Onder het genot van koffie en een stuk toscatårta kwam het gesprek op alles waar je tegen aanloopt als je een bedrijf in Zweden wil opstarten, hun leven hier en de camping. Knut’s Camping is een kleine camping aan het meer Övre Brocken waar je in alle rust kunt genieten van de schitterende omgeving. Naast de camping hebben ze ook nog een bedrijf dat gespecialiseerd is in opblaasbare attracties: Vattenupplevelse. Al pratend is de middag omgevlogen, toen het begon te schemeren werd het voor ons tijd om weer naar Stöllet te gaan.

Övre Brocken

Het is herfst, bewolkt en het regent af en toe. Toch blijft het land erg mooi.

Dat ging best vlot

Als de wekker om 3.15 uur gaat is dat zelfs voor mij heel vroeg. Na het douchen, aankleden, ontbijten en een kop koffie waren we zo goed als klaar voor vertrek. We controleerden nog even of we echt niets vergeten waren en even na vier uur zaten we in de auto op weg naar Schiphol. Een voordeel van zo vroeg vertrekken is dat er geen files staan en we gewoon door konden rijden naar P3 om onze auto te parkeren en de pendelbus te nemen naar het vliegveld. Op Schiphol was het nog rustig, er waren weinig reizigers en we konden vlot door de security en op zoek naar onze gate.

Tijdens het wachten bekijk ik meestal de andere reizigers. De vlucht gaat naar Oslo en volgens de weersvoorspelling zou het daar 2 graden zijn. Je zou dan verwachten dat mensen warme kleding aan hebben. Toch zag ik weer iemand in een korte broek en meerdere medereizigers liepen rond op teenslippers. Verder was het een gemêleerd gezelschap van toeristen en mensen die voor hun werk van Amsterdam naar Oslo reizen. Voor mijn gevoel zaten we niet eens heel lang te wachten voordat we al aan boord konden. Onze vlucht vertrok om 7.00 uur en zou om 8.45 uur landen. Uiteindelijk waren we ruim voor die tijd in Oslo, we landden nog voor 8.30 uur. Ook bij de balie van de autoverhuur verliep alles vlot en niet veel later waren we weer op weg naar Stöllet.

De zon komt op.

Als we de grens met Zweden passeren hebben we het gevoel dat we thuis zijn, hoewel we dan nog ruim een uur te gaan hebben. Na een stop in Torsby voor de boodschappen, gingen we op weg voor de laatste 40 kilometer naar Stöllet. Even voor 13.00 uur reden we onze oprit op. We zijn krap 9 uur onderweg geweest om van Apeldoorn naar Stöllet te reizen en dan hebben we ook nog boodschappen gedaan en dat is best vlot.

Tijdens onze rit naar huis kregen we een appje van Emma met de tekst “Ze zijn er”. De nieuwe reisgidsen “Winter in Värmland” waren bezorgd! We hadden gehoopt de reisgids nog te kunnen bekijken voordat we naar Stöllet zouden reizen, maar het drukken duurde toch iets langer. Op de beurs Scandinavië-XL in Nijkerk is onze nieuwste reisgids voor het eerst te koop. Na de beurs is de reisgids ook te bestellen via de webshop van Hem62.

Wil je kans maken op twee gratis toegangskaarten en een reisgids kijk dan op de Facebookpagina van Hem62.

Op naar Scandinavië-XL

Nog iets meer dan een maand en dan is in Nijkerk weer de beurs Scandinavië-XL. Op 28 en 29 oktober kun je een weekend lang het genieten van het beste dat Scandinavië te bieden heeft. Wij presenteren in onze stand onze nieuwste reisgids “Winter in Värmland”.

Via onze Facebook-pagina kun je deelnemen aan een actie waarmee je gratis toegang tot Scandinavië-XL en een exemplaar van onze nieuwste winterreisgids “Winter in Värmland” kunt winnen. 

Ransäters Hembygdsgård

Vandaag was weer de jaarlijkse Antik- och Samlarmåssa in de hembygdsgård van Ransäter. Op de beurs zijn oude traktoren en auto’s te bekijken en wordt er antiek en loppis verkocht. Het is iedere keer een gezellige beurs waar veel te bekijken en te kopen is. Het is verbazingwekkend wat er allemaal te koop wordt aangeboden: glaswerk, serviesgoed, meubels, oude ansichtkaarten, legeruniformen, geweren, speelgoed, LP’s, CD’s etc. Je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt verkocht. Verder zijn de oude, voornamelijk Amerikaanse, auto’s die getoond worden schitterend. De beurs is volgend jaar weer, dus als je ‘m dit jaar gemist hebt, volgend jaar is er weer een kans.