Op bezoek bij

Een paar dagen geleden kregen we een e-mail van de eigenaar van een nieuwe B&B in de regio met het verzoek of we een stukje op onze site over Värmland wilden opnemen en eventueel op bezoek komen. Daarom gingen we gisteren richting Hagfors om op bezoek  te gaan bij Geijersholms Herrgård B&B.

Toen we aankwamen werden we vriendelijk ontvangen door Geert en Marina de trotse eigenaren van de B&B. De voormalige Herrgård is omgebouwd tot een prachtige B&B waarbij de oude sfeer bewaard gebleven is. Na de rondleiding door de B&B waarbij we een goed beeld kregen van het prachtige interieur, hebben we op de veranda genoten van een kop koffie en koekjes en uitgebreid verder gepraat. Geert en Marina wonen al zo’n 12 jaar in Zweden. Hiervoor woonden en werkten zij in Karlskrona. Karlskrona ligt aan de zuidoostkust van Zweden op ongeveer 500 kilometer van deze Herrgård die in de bossen van Värmland ligt. Sinds 15 juli, dus net pas, runnen zij als kersverse eigenaren Geijersholms Herrgård B&B en willen hun gasten een “thuis-gevoel” geven oftewel een “feel at home away from home” gevoel.

Het verhaal van Geert en Marina verschilt alweer volledig van alle andere verhalen die we horen. Zij zijn op een hele andere manier naar Zweden gekomen en hebben vanuit een gewone baan in Zweden de ommezwaai gemaakt naar het runnen van een B&B op zo’n 500 kilometer van hun vorige woonplaats in Zweden.

Geijersholms Herrgård B&B

Foto: Geijersholms Herrgård en B&B.

Vild-Hasse

Malungsfors is een kleine dorpje in de buurt van Malung, als je vanuit Stöllet de E45 volgt en op de rotonde linksaf slaat kom je er vanzelf. Malung en Malungsfors staan bekend om zijn leerbewerking. In Malungsfors tref je een aantal winkels aan die huiden en producten van leer verkopen. De producten van leer in de winkel zijn voornamelijk jassen, tassen, sloffen en beurzen van diverse soort leer zoals elandleer en rendierleer. Na rondgekeken te hebben zijn we weer richting Malung gereden.

Een van de winkels in Malungsfors

We hadden al vaker het bordje Vild-Hasses Vilda delikatesser zien staan en ook wat reclames, we zijn echter nog nooit een kijkje gaan nemen. Vandaag besloten we toch maar af te slaan om te zien waar we uit zouden komen. Even later stonden we voor een oude schuur met daarop “Vindarnas tempel” (de tempel van de winden). Buiten hoorden we het geluid van de vele windgongen uit de schuur komen. Binnen hingen huiden, geweien aan de wanden en het plafond, er stonden tafels met van alles en nog wat op. Verder was er niemand te bekennen en maakten we een rondje door de schuur annex winkel.

Vild-Hasses

Wat later kwam iemand aanlopen die niet veel meer zei dan “Hej” en geduldig wachtte. We wilden eigenlijk wel een delicatesse, in ons geval worst, meenemen maar wisten niet goed welke. De meneer werd wat spraakzamer en bood ons aan een paar worsten te proeven. Hij vroeg welke we graag wilden proeven, haalde er een uit de koeling en sneed met een groot mes stukjes voor ons af. Na de proeverij hebben we ons keuze gemaakt en vertrokken we met een korv låda (worstdoosje) met daarin onze worst.

Uitzicht op Malung

Silverringen

Gisteren hebben we het zuiden van Dalarna opgezocht. Onze eerste stop was Falkudden Camping en Stugby in Näs. We hebben Nico en Marlies vorig jaar op de beurs Scandinavië-XL in Nijkerk ontmoet en ze waren erg enthousiast over hun camping. Gisteren waren we in de buurt en zijn even bij hun langs gegaan. Het is een kleine rustige camping op een prachtige lokatie aan een meer met zandstrand. Na even kort even bijgepraat te hebben bij een kopje koffie zijn we weer verder gereisd om meer van de omgeving te zien.

Het meer in de buurt van Falkudden.

Een heel ander Zweden.

Dit stuk van Dalarna is weer heel anders dan het noorden waar we eergisteren waren. Het noorden van Dalarna kenmerkt zich door zijn ruige en ongerepte natuur, het zuiden laat bossen, velden, smalle weggetjes en kleine pittoreske dorpjes zien.

Hedemora

Op internet hadden we de Silverringen gevonden en onderweg hadden we ook al een bordje gezien. Deze route leidt je langs een aantal cultuurhistorische plaatsen tussen, Bispberg en Ulvshyttan waar vroeg de ijzer- en zilverindustrie zat. Onderweg richting Säter volgden we een bordje Silverringen en kwamen na het volgen van het bordje in het dorpje Bispberg uit. Daarna stopte de route en reden we een hele andere kant op. We zijn toen maar naar het turistbyrå in Säter gereden om te kijken of ze door folders hadden. Na het hele folderrek afgespeurd te hebben zonder ook meer één foldertje of wat dan ook te vinden, hebben we de mevrouw gevraagd of ze ook informatie over de Silverringen had. Ja, dat had ze, maar de folders stonden niet in het rek omdat ze er zo weinig van hadden. Ze verdween even naar achteren en kwam daarna terug met brochure over de Silverringen. Vol verbazing liepen we naar buiten en vroegen ons af waarom ze dan niet gewoon één folder ergens hadden staan of liggen. Voorzien van een folder met informatie konden we op pad. De Silverringen blijkt geen rondrit te zijn, alleen de lokaties die er onderdeel van uitmaken staan aangegeven met het bordje Silverringen.

Beide folders. De grote alleen op verzoek verkrijgbaar bij het turistbyrå.

Aan de hand van het kaartje in de brochure konden we de locaties vinden die allemaal aan zijwegen van de weg van Säter naar Smedjebacken bleken te liggen. Na Bispberg was onze volgende stop Jönshyttan. Tot onze verbazing stond hier een kastje met tientallen foldertjes over de Silverringen, maar niet zo’n mooie grote als die we bij het Turistbyrå hadden gekregen. De folder die we bij het turistbyrå kregen was volledig in het Zweeds en deze kleinere folder was in het Zweeds, Duits en Engels. De kleinere folder bleek later bij bijna alle andere locaties ook gewoon beschikbaar te zijn.

Bij Jönshyttan lag vroegen een fabriek die zilvererts verwerkte dat gedolven werd in de groeve bij Östra Silvberg. De enige sporen die er nu nog te vinden zijn, zijn de kleine heuvels met slakken die ontstonden bij het smelten van zilvererts. Daarna volgenden Östra Silvberg, Silvbergs kyrka, Grängshammar bruk en Ulfshyttan.

Het turquoise meer bij Östra Silvberg.

Silvbergs kyrka

De ruïne bij Grängshammar bruk.

De gebouwen zijn opgetrokken uit de slakken die overblijven bij het verwerken van erts.

Ulfshyttan.

Een bizarre ruïne bij Ulfshyttan. Wat rest zijn de stenen, al het hout is vergaan.

De Silverringen is een leuke leerzame route langs mooie plekken en toont je de geschiedenis van de ijzer- en zilverindustrie in de regio. Onderweg vind je mooie plekken voor een picknick.

Het noorden van Dalarna

Gisteren zijn we naar het noorden van Dalarna gegaan. We zijn vroeg op gestaan en richting het fjällstation bij Grövelsjön gereden. Hier houdt de weg echt op en starten de wandelingen die je verder de bergen in brengen. Na rond te hebben gekeken, zijn we in alle rust kriskras door het gebied gegaan om uiteindelijk weer in Stöllet uit te komen. Vandaag was (al)weer een prachtige dag. We hebben weinig te vertellen, we denken dat de foto’s voor zich spreken.

Er mag één auto tegelijk op de hangbrug.

Bod Annorlunda in Idre.

Op weg naar Grövelsjön is het uitkijken voor rendieren.

In plaats van het bos in het vluchten, blijven ze voor je uit rennen.

Grövelsjön fjällstation.

Sognstupet.

Onderweg.

Het is zo rustig dat we gewoon midden op een brug kunnen stoppen om een foto te maken.

Fjättfallen

Hangbrug over Fjätfallen.

En dan staan we op zo’n plek en dan is er verder helemaal niemand.

Het mooiste restaurant in Zweden.

De brandtoren bij Bunkris.

De brandtoren bij Bunkris is opgebouwd rondom een boomstam.

Ook onze dag zit er op.

Struinen

Vandaag zijn we de bossen in gegaan. Dit keer niet om te wandelen maar om te struinen en lekkere dingen te zoeken. Gewapend met bakjes, paddestoelenmandje en mes gingen we op pad. Bosbessen zijn er in overvloed en je kunt ze niet missen, wat lastiger te vinden zijn hjortron en paddestoelen. De plekken waar hjortron groeien zien we meestal vanuit de auto al, we stoppen dan struinen het gebied af en gaan weer verder. We markeren de coördinaten zodat we ze een volgende keer weer terug kunnen vinden.

Van heel dichtbij is het bos ook erg mooi.

Cantharellen vinden blijft een uitdaging, een paar plekken wisten we nog te vinden uit eerdere jaren en daar bleken ze dan ook te staan. Nieuwe plekken vinden is lastig, we weten ongeveer hoe het bos er uit moet zien waar cantharellen kunnen groeien, maar een garantie is dat niet. We kennen meerdere eetbare paddestoelen en als we die aantreffen plukken we ze ook. Bij twijfel laten we ze echter staan.

Frambozen, bosbessen, smultron en hjortron

Cantharellen en stekelzwammen.

Aan het eind van de middag waren we voorzien van bosbessen, hjorton, cantharellen en stekelzwammen. Eenmaal thuis was de tuin aan de beurt. Terwijl Suzanne smultron en frambozen plukte ben ik gaan grasmaaien. Vanavond eten we iets met paddestoelen en van de vruchten wordt jam gemaakt.

Een deel van voorraad. Drottningsylt (bosbessen en frambozen), aardbei-smultron en hjortron.