Winter in Tiomilaskogen

Vandaag ging onze tocht door Tiomilaskogen. Het bos kennen we vrij goed omdat we in de zomer het op allerlei mogelijke manieren doorkruisen. In de winter durfden we eigenlijk niet heel ver het bos in en hielden we het bij de route die we goed kenden. We dachten ook dat er maar heel weinig wegen begaanbaar waren. Vandaag besloten we te kijken of we verder het bos in konden komen en wonderwel ging dit goed. Er waren veel meer wegen geschoven dan we dachten. We wilden eerst naar de plek tussen de meren bij het bankje rijden. Voor ons is dat een logische aanduiding maar voor diegenen die het niet weten, het is de Brunnbergsvägen tussen Nordsjön en Mussjön. Om daar te komen slaan we de 62 af bij Fastnäs richting Brattfallet, volgen de weg en nemen dan de juiste afslag. Dat laatste is op de een of andere manier voor ons lastig. We hebben het idee dat we iedere keer via een andere afslag het bos inrijden maar uiteindelijk komen we dan toch waar we willen zijn. Nadat we “de plek” gevonden hadden zijn we doorgereden richting Hagfors om vervolgens weer via Tyngsjö richting Malungsfors te rijden. Onderweg was het genieten, de zon liet zich volop zien en de lucht kleurde intens blauw wat een schitterend contrast opleverde met het wit van de sneeuw. Terwijl we zo aan het rondkijken waren, werden we verrast door een eland die heel dicht naast de weg stond. Toen het dier ons zag verdween hij snel in het bos en konden we hem niet meer zien. Vanaf Malungsfors zijn we richting Malung gereden, hebben boodschappen gedaan bij ICA en daarna ging onze rit via de E45 richting Stöllet. De E45 richting Stöllet hebben we ontelbare keren gereden en iedere keer ziet het landschap er weer anders uit. De zon begon onder te gaan en de lucht boven de bergen kreeg schitterende pastelkleuren. Eenmaal thuis begon het te schemeren en was het etenstijd.

De zon liet zich volop zien.

Je zou zo naar het eilandje toe kunnen wandelen.

In de bossen staan veel van dit soort schuurtjes in wisselende staat van onderhoud (of verval?)

Uiteindelijk is een witte auto ook niet meer wit.

Beekje, de zon wint aan kracht.

De wegen zijn goed geschoven.

Stroompje.

Ondanks het schitterende uitzicht blijven opletten. De weg is hier en daar erg ijzig.

We hebben vandaag weer genoten!

Reageren is niet mogelijk