Siljansringen

We hebben in het verleden al vaker een “rondje Siljan” gedaan via Mora, Rättvik, Leksand en Gesunda. Je rijdt dan om het Siljan heen en komt zo langs leuke plaatsjes en mooie plekken. Gisteren hebben een rondje Siljansringen gedaan en die route ziet er heel anders uit. De Siljansringen is de grootste krater in Europa en heeft een diameter van ongeveer 50 kilometer. De krater is ongeveer 377 miljoen jaar geleden ontstaan toen een meteoriet met een diameter van 4 kilometer insloeg op de aarde. Na de inslag was de krater zo’n 20 kilometer diep. De krachten uit het binnenste van de aarde drukte de rotsen weer terug terwijl de randen juist weer inzakten waardoor er een soort koepel ontstond. Aan de rand van de inslag is een aantal meren ontstaan, waarvan Siljan het grootste is. Andere meren die aan de rand liggen zijn de Orsasjön, Skattungen en de Oresjön.

Siljansringen (kaart: Lantmäteriet)

Onze eerste stop was gisteren Kroknäs Udde tussen Mora en Rättvik aan het Siljanmeer, om de plannen voor de dag verder door te nemen en koffie te drinken. Kroknäs Udde is een landtong in het Siljan en ondanks de vele boothuisjes is het er altijd rustig. Er is een kiezelstrand er staan bankjes en er is zelfs een mooie schuilhut. Kamperen mag er niet en campers kunnen het niet bereiken omdat aan het begin van het weggetje een poort gemaakt is waar grote voertuigen niet onderdoor kunnen.

De plannen worden doorgenomen.

Aan de ene kant kiezelstrand en aan de andere kant van Kroknäs Udde een grasveld en een zandstrandje.

Alles is opgeruimd, we gaan verder.

Onze eerstvolgende stop was Nittsjö Keramik. Dit fabriekje is rond 1843 ontstaan toen hier nog bakstenen gemaakt werden. Later is men ook gebruiksvoorwerpen gaan maken. Het gebouw dat er nu staat stamt uit 1896. Er wordt nu nog keramiek gemaakt en door de ramen kun je zien hoe er gewerkt wordt. In de winkel wordt het keramiek verkocht.

Nittsjö keramik

De winkel.

Nu we toch in de buurt waren zijn we op zoek gegaan naar Skålberget, de oude kalksteengroeve in de buurt. De kalkoven bij Skålberget is in 1927 gebouwd en de ruïne is nog te zien. De kalkoven is tot ongeveer 1960 in gebruik geweest.

Het water in de groeve krijgt een vreemde groenachtige kleur.

Restant van de oude kalkoven.

Na ons bezoek zijn we weer richting Rättvik gereden en via de 301 naar Övre Gärdsjö. Övre Gärdsjö en Nedre Gärdsjö zijn twee oude boerendorpjes en in de omgeving zie je dan ook veel akkers en weilanden. Voor onze lunch zijn we neergestreken bij Ollas Olles Gård. De gebouwtjes die er staan zijn uit de 19de eeuw en liggen op een mooie plek. In de omgeving kun je mooi wandelen langs de oude paden en wegen.

Bij Ollas Olles Gård.

Na onze lunch zijn we de 301 verder gevolgd naar Boda. Bij Boda hebben we de afslag naar Styggforsen genomen. Styggforsen is een waterval met een valhoogte van 36 meter en je wandelt er langs steile rotsen en door donkere bossen. Het verbaasde ons dat deze waterval nu eens gemakkelijk te vinden was én goed te bereiken. Er zijn een mooie parkeerplaats en een cafeetje. De rotsen rondom de waterval zijn ontstaan als gevolg van de meteorietinslag die ook de rest van de Siljansringen vormde. Het wandelpad rondom de waterval is een kleine kilometer lang en goed begaanbaar.

Styggforsen.

Na Styggforsen zijn we binnendoor naar Gammelstan bij Norrboda gereden. Hier staan ruim 20 oude schuurtjes, huisjes en twee 17de-eeuwse oude boerderijen. Je kunt er op eigen gelegenheid rondkijken of gewoon stoppen voor een picknick. Hierna ging onze route verder richting Ore en Furudal.

Gammelstan bij Norrboda.

Oresjön. Helemaal in de verte kun je, als je goed kijkt, het kerkje van Ore zien.

Na Ore reden we door Skattungsbyn aan het meer Skattungen om vervolgens weer via Orsa in Mora uit te komen. Net voor Orsa besloten we om nog een omweg te maken en naar Storstupet en Helvetesfallet te gaan kijken. Beiden staan aangeven met borden aan de weg tussen Skattungbyn en Orsa. Bij Storstupet zie je de 34 meter hoge spoorbrug van de Inlandsbanan. Vanaf de spoorbrug heb je een mooi uitzicht over het ravijn en de omgeving.

Storstupet. In de verte de spoorbrug.

Ongeveer 6 kilometer verderop kom je uit bij Helvetesfallet. Helvetesfallet bekent vrij vertaald “de helse waterval”. De wandeling naar de waterval is niet heel gemakkelijk, regelmatig liepen we over gladde rotsen. Toen we aan de rand van het ravijn stonden zagen we in de verte de hangbrug. We vroegen ons af die wel stevig genoeg zou zijn, de waterval moet toch ergens zijn naam van gekregen hebben. Eenmaal bij de hangbrug aangekomen bleek het mee te vallen. Afgezien van de hoogte boven het water en het lichtjes wiebelen konden we toch even naar de overkant en weer terug.

Helvetesfallet. Als je goed kijkt zie de hangbrug.

Vanaf de hangbrug zie je goed de kloof.

Helvetesfallet was onze laatste stop voor vandaag. De hele dag waren de weergoden ons goed gezind. Het heeft regelmatig geregend onderweg maar bij iedere stop was het droog en scheen zelfs de zon.

Orsasjön.

Reageren is niet mogelijk