Pech

Vanmorgen sneeuwde het flink zodat alles weer bedolven werd onder een nieuwe mooie witte laag. Vandaag zou onze route gaan langs de loppis in het IOGT-gebouw in Råda en daarna naar Sunne. Gezien de sneeuw die er viel leek het ons leuk om een route te nemen die mooie foto’s zou opleveren. We besloten dus niet over de 62 naar Råda te rijden maar langs de andere kant van de Klarälv via Osebol. Om vervolgens bij Fastnäs weer terug de brug over te gaan om vervolgens via Bergsäng verder te rijden.

Op zich een prima route. Aan de andere kant van de Klarälv lag weliswaar een laag sneeuw maar de weg was goed te rijden. Onderweg genoten van het schitterende winterlandschap. Totdat we moesten stoppen. Er kwam ons een sneeuwschuiver tegemoet, dus we maakten plaats om die te laten passeren. Toen we beter keken zagen we dat de sneeuwschuiver stilstond en de chauffeur er naast. Langzaam reden we dichterbij. Toen de chauffeur ons zag kwam hij naar ons toe gelopen. Dus ik stap ook uit en loop naar de chauffeur. De man begon te vertellen dat hij pech had. De ruimer die midden onder de machine zat ging niet meer omhoog en hij kon zo niet verder rijden. Hij had gehoopt dat hij nog net de passeerplaats zou halen. Nu stond hij op een smal stuk weg en er kon geen auto langs. Hij had al gebeld om door te geven dat hij pech had en de reparateur was al onderweg. Zelf zat hij er niet zo mee, hij vond het alleen vervelend dat hij op zo’n onhandige plek stilstond. Gelukkig konden we keren. Er zat niets anders op dan het hele eind terugrijden en toch maar via de 62 richting Fastnäs te rijden.

Een sneeuwschuiver met pech blokkeert de weg.

De loppis in het IOGT-gebouw in Råda was leuk maar er was niet iets wat wij leuk genoeg vonden om te kopen. Daarna ging onze route via Sörby naar Sunne om even te gaan kijken bij de skihellingen en Rokkmakkstugan. De skihellingen van Ski Sunne kenden we nog niet maar het bleek een erg leuk klein skigebied te zijn. De weg naar Rokkmakkstugan vinden was een uitdaging. Onze navigatie stuurde ons de bossen in en dat ging ook een hele tijd goed. Totdat de boodschap “Sla rechtsaf”  kwam. Er was een weg maar de sneeuw lag daar zo dik dat wij er niet doorheen zouden komen. Er was ook niemand die dat voor ons geprobeerd had. Dit betekende de nodige kilometers terugrijden totdat we de juiste afslag vonden. Rokkmakkstugan ligt midden in de bossen en in de zomer is dat een mooi startpunt van de wandeling Ängenleden. In de winter is er een leuke sleehelling en er zijn verschillende langlaufloipes. Vanaf Rokkmakkstugan ging onze toch via Gräsmark en Torsby weer terug naar Stöllet. Onderweg begon een tegenligger met groot licht te knipperen. Ik keek of ik niet toevallig groot licht aan had, maar dat was niet zo. Even later stak plotseling een jonge eland de weg over. Toen we stopten zagen we de moeder in de bossen naast de weg staan. De tegenligger had blijkbaar de moeder gezien en ook het jong dat nog aan de overkant stond en wilde oversteken om weer bij zijn moeder te zijn. Daarna hebben we onze tocht naar Stöllet rustig kunnen voortzetten.

(De foto’s zijn dit keer zonder onderschrift, ze spreken voor zich.)

 

Reageren is niet mogelijk