Een rondje 62 en 45

Na ons punkteringsreparatieavontuur van gisterochtend, dat ver boven verwachting vlot opgelost was, zijn we eerst naar huis gegaan. Thuis hebben we nog maar een keer koffie gezet en hebben een plan voor de dag gemaakt.

Dit keer zijn we via de 62 richting Munkfors gegaan. We hadden al gezien dat er tussen Munkfors en Ransäter een nieuw ijscafé was. Nieuwsgierig zijn we daar een kijkje gaan nemen. We hadden het adres in onze navigatie gezet maar in Munkfors zagen we al vrij snel de bordjes “Glasscafé” staan. Het ijscafé, oftewel Stensdalens Glasscafé, ligt aan de Klarälvsbanan. De Klarälvsbanan is een 90 kilometer lang fietspad tussen Karlstad en Hagfors. Het traject is een voormalige spoorlijn die nu geasfalteerd is en waar geen auto’s mogen rijden (bij het Glasscafé kun je ook fietsen huren).
Bij Stensdalens Glasscafé hebben we genoten van een hele lekkere ijscoupe: vanilleijs, slagroom en warme hjortronjam. Aangezien deze coupe wel heel erg lekker was, vermoed ik dat de andere coupes minstens zo lekker zo zullen zijn.

Torsbergs Bygdegård

Vanuit Munkfors zijn we daarna via de 241 richting Sunne gereden. Onderweg hebben we nog even gekeken bij de loppis in Torsbergs Bygdegård. Ze hadden erg leuke spullen maar de mooie houten bank die we zagen ging echt niet in onze auto passen.

Sunne is de enige plek waar je tussen de meren Övre Fryken en Mellan Fryken kunt oversteken. Fryken bestaat uit drie meren: Övre Fryken, Mellan Fryken en Nedre Fryken, Het geheel is 80 kilometer lang en op zijn breedst 3 kilometer. De oversteek tussen Mellan Fryken en Nedre Fryken ligt bij Nilsby. In Sunne zijn we rechtsaf gegaan en hebben de E45 richting het noorden gevolgd. Onderweg zijn we langsgegaan bij de Jätteloppis in Stöpafors. Het verbaast me iedere keer weer hoeveel spullen ze in hun schuren hebben staan en waar ze ze vandaan halen. Het is ook nog eens allemaal netjes uitgestald en geprijsd. Ieder jaar staan er ook weer andere dingen. Dit keer zagen we zelfs een een beschuitbus waar gewoon in het Nederlands “Beschuit” op stond.

Jätteloppis.

Na de Jätteloppis zijn we terug de 45 op gegaan en zijn even later weer afgeslagen richting Tossebergsklätten. De weg naar de top stijgt over 2 kilometer ongeveer 200 meter. Dat klinkt niet veel maar de stijging is niet gelijkmatig en varieert heel sterk. De bochten zijn ook nog eens scherp en liggen vaak op bijna onmogelijke plekken. Eenmaal boven heb je een schitterend uitzicht over de omgeving en Fryken.

Uitzicht vanaf de uitkijktoren op Tossebergsklätten.

Toen we weer afgedaald waren hebben we onze rit via Torsby naar huis voortgezet.

 

Reageren is niet mogelijk