Gewoon op pad

Gisteren zijn we aan het werk geweest in Dalarna. We noemen het werken, maar wat genieten we! (als we dit toch eens voor altijd mochten blijven doen). We hadden een route uitgestippeld richting Ludvika en Smedjebacken en terug via Borlänge.

De kiosk bij Saxdalen

Het uitzicht bij Lekomberg

Het kerkje van Grängesberg

Een van de plekken die we wilden opzoeken was een uitzicht over het meer Saxen. Na twintig kilometer hobbelen over een onverharde weg waren we er. En ja, er was een uitzicht, vonden we het de moeite waard om op te nemen in onze reisgids? Nee, we gaan het onze lezers niet aandoen om dezelfde tocht te maken. De schitterende omgeving en de elandfamilie die naast weg lag te zonnen maakten de tocht toch alsnog de moeite waard.

Bosanemoon, in het Zweeds een vitsippa (meervoud vitsippor).

Op weg

Zonnende elanden schrikken van ons.

Toen het tijd werd voor het avondeten hebben we een salade gehaald bij de ICA. Het is erg handig dat je in de winkel je eigen salade kunt samenstellen met sla, zongedroogde tomaten, olijven, kip, salsa, pasta. Nu hoefden we alleen nog maar een geschikte plek te vinden om te eten. We dachten eerst tot stoppen bij Fänforsen om te eten maar de rivier daar was zover buiten de oevers getreden dat we geen geschikte plek vonden. Het was wel erg spectaculair om het watergeweld van dichtbij te bekijken.

Het bordje dat zwemmen gevaarlijk kan zijn is overbodig geworden.

Toen zijn we hier maar gaan zitten. Het was wel de tweede keus, maar je moet toch wat.

Soms nemen we onze tip “verlaat het asfalt” iets te letterlijk, volgens de navigatie is er niet eens weg meer. Gelukkig hebben we ook een topografische kaart bij ons.

Hoeveel kilometers gaan er in een reisgids vragen we ons wel eens af. Een vlugge rekensom leverde ons op dat, dat er zo’n 100.000 kilometer moeten zijn en hebben we niet de reis van Nederland naar Zweden en alle wandelingen meegerekend. Het is eenvoudigweg het product van het aantal jaren x aantal dagen x aantal kilometers per dag. Lang niet alles belandt in onze reisgids en we wisten natuurlijk al heel veel voordat we aan het schrijven waren.

We genieten echter nog steeds iedere kilometer.