Love boat

Toen we de overtocht boekten viel het ons op dat we zouden vertrekken op 10 mei. Op dat moment stonden we niet stil bij deze voor ons bijzondere datum. Zelfs toen we op 10 mei om 2 uur ’s nachts in Travemünde in de rij stonden voor de boot dachten we er niet aan.

’s Ochtends toen we wakker werden duurde het ook nog even voordat we wisten wat voor het dag het was. Het was onze trouwdag en dat was vandaag precies 22 jaar geleden. Nu vierden we onze trouwdag op de veerboot van Travemünde naar Malmö waarbij we onze overtocht bestempelden als “minicruise”. Onze veerboot, de Finntrader, was nu niet bepaald de “Pacific Princess” uit de TV-serie Love Boat en we hoefden ook niet te rekenen op een verrassing van Captain Stubing, Isaac of Gopher. Als je dit nog allemaal weet ben je ook op leeftijd :-). We hadden zelf jus d’orange, broodjes, yoghurt, muesli en koffie meegenomen. Genietend van ons ontbijt op bed keken we naar buiten, we waren nog op zee en het was prachtig weer. Een mooie start van onze trouwdag.

De Öresundbrug, in de verte ligt Zweden.

Om half twaalf reden we van de boot af en gingen we op weg naar Stöllet. Onze eerste stop was Gekås in Ullared. De winkel is altijd leuk om even te kijken en we zochten nog wat dingen voor de aankleding van onze stand op de komende beurzen. De winkel blijft een fenomeen, 3200 parkeerplaatsen, 78 kassa’s, camping en hotel. Het verbaast ons iedere keer weer hoeveel er daar verkocht wordt. Ullared ligt zuidelijker dan Göteborg, wat betekende dat we het grootste deel van de reis naar Stöllet nog te gaan hadden. We besloten tussen de grote meren door naar Stöllet te rijden in plaats van de E45 te nemen. De route tussen de meren door is mooier en rijdt veel rustiger. In afstand scheelt het ongeveer 10 kilometer en in tijd een half uurtje.

Onze route

We hadden prachtig weer en in alle rust reden we door Zweden richting Stöllet. De plaatsnamen deden vertrouwd aan, Skeppshult, Gislaved, Skövde, Mariestad en Gullspång. Net voor Kristinehamn zagen we het bordje Värmland, we hadden nog ongeveer 100 kilometer te gaan. Op de een of andere manier voelt Värmland als thuis, de provincie is half zo groot als Nederland, dus het is best een groot “thuis”. Van Kristinehamn naar Väse reden we een stukje over de E18 om daarna af te slaan richting Molkom en Uddeholm. Bij Uddeholm draaiden we de 62 op. Nu moesten we nog een kleine 50 kilometer de 62 volgen en dan waren we thuis.

We hadden onze trouwdag niet beter kunnen vieren dan met een reis naar het voor ons mooiste plekje op de wereld. Dit hadden we 22 jaar nooit kunnen bedenken. We zijn van plan er nog veel meer dan 22 jaar aan vast te knopen dus wie weet wat er nog komen gaat.

In de buurt van Kristinehamn