Gistermorgen sneeuwde het en het verder heeft zo’n beetje de hele dag geregend. Ondanks dat zijn we toch naar de lentemarkt in Sunne gegaan. De markt was gezellig ondanks de kou en af en toe een regenbuitje. Naast de t-shirts, kleding etc. werd er redelijk wat handwerk verkocht en ook de kraampjes met de loterijen voor de diverse verenigingen ontbraken niet. Vanwege de winterse dag was het avondeten gula ärtsoppa (erwtensoep van gele erwten) en raggmunk (aardappelpannekoekjes) prima op zijn plek.
Let it snow, let it snow, let it snow
Vanochtend toen we opstonden werden we verrast door sneeuw. Het was niet een klein buitje maar een stevige bui. Tot nu toe vallen er nog steeds mooie grote vlokken. Ieder jaar valt er in mei nog wel een klein beetje sneeuw maar nu is het wel heel veel.
Knäckebröd
Gisteren zijn we een dag gaan geocachen. Onze route ging vanaf Stöllet, richting Malung en daarna via Kättbo, Gesunda, Leksand, Äppelbo, Yttermalung en Malung weer naar huis. We hebben lang niet alle caches gedaan die we onderweg passeerden maar zoals gewoonlijk hebben we weer schitterende, onverwachte en bijzondere plekken gezien.
Bij Leksand zijn we even naar de winkel van knäckebröd fabriek gegaan om daar het nodige in te slaan en een ijsje te eten. Iedere keer valt het op dat er mensen met enorme dozen met knäckebröd naar buiten komen en hun auto helemaal vol laden. Wij hebben redelijk bescheiden ingeslagen, “maar” 12 pakjes. Het voordeel is dat het erg lekker en goed houdbaar is.
Een mobiele hotspot
Tot voorheen maakten we in huis gebruik van een zogenaamde 3G-router waar we een dongle van Comviq in stopten zodat we in huis de beschikking hadden over wifi. Aangezien we toch regelmatig onderweg zijn zochten we ook naar een oplossing voor onderweg. Zodat we onderweg met onze ipad of telefoons ook op internet konden.
De oplossing die we gekozen hebben is een zogenaamde MiFi-router. MiFi staat voor “My Wifi”. In ons geval is dat het “Huawei E586 Pocket WiFi Modem”. Het apparaatje is kleiner dan een mobiele telefoon. We hebben er een sim van Comviq ingestopt en kunnen nu ook onderweg internetten. “We” betekent in dit geval voornamelijk de kinderen.
Wat technische details over het apparaatje:
- er kunnen maximaal 5 apparaten aangesloten worden
- de accu gaat ongeveer 5 uur mee bij maximaal gebruik
- het bereik is ongeveer 7 meter
- opladen gaat via de microUSB
- OLED display
- Ingebouwde DHCP Server, DNS RELAY en NAT
- WIFI en WPS
- Slot voor SIM-kaart
- Slot voor SD-kaart
Politie
Een dag naar Karlstad gaan om te winkelen doen we vrijwel iedere vakantie wel een keer. Zo gingen we gisterochtend ook op pad. We waren al een eind op weg toen we in de verte een politieauto langs de kant van de weg zagen staan. De agent gaf een stopteken en gebaarde dat we aan de kant moesten. In eerste instantie schrokken we, wat nu weer? Uit ervaring wisten we dat de boetes voor te hard rijden, al is het ook maar een klein beetje, stevig zijn in Zweden. De agent vroeg naar mijn rijbewijs en maakte een grapje. Hij vond ons wel een internationaal gezelschap, nederlanders in een noorse auto in Zweden. Gelukkig bleek er niets aan de hand te zijn en was het gewoon een alcoholcontrole. Dus na de blaastest konden we weer doorrijden. We vroegen ons alleen af wat het nut van een blaastest is om kwart over tien in de ochtend.
In Karlstad hebben we lekker gewinkeld, we zijn niet het centrum in geweest maar zijn naar Välsviken en Bergvik gegaan. Beide winkelcentra liggen net buiten Karlstad. Välsviken was de vorige keer nog maar gedeeltelijk geopend, maar nu waren alle winkels open, Jula, Elgiganten, Stadium Outlet, Lager 157 en een ICA. Traditiegetrouw hebben we tussen de middag gegeten bij de Max.
Nachtwerk
Gisteren zijn we nadat de kinderen uit school kwamen naar Schiphol gereden. Dit keer vlogen we met namelijk met KLM. Na onze auto geparkeerd te hebben op parkeerplaats P4 zijn we met de bus naar de vertrekhal gereden. De buschauffeur had er plezier in, bij het uitstappen riep hij om “Dames en heren denkt u aan uw bagage, anders staat deze morgenvroeg om 9 uur op Marktplaats”.
De kinderen waren nog hadden nog nooit vanaf Schiphol vertrokken en vonden de vertrekhal en de vele winkels indrukwekkend. Eindhoven, Weeze en Skavsta zijn stukken kleiner. Dat we nu vroeg waren was daarom ook geen probleem, er was genoeg te kijken. We hebben op ons gemak gegeten en zijn vervolgens richting de douane gegaan. Bagage inchecken was niet nodig, we hadden alleen maar handbagage, en de boardingcards hadden we thuis al afgedrukt.
Na de douane hebben we nog even de winkels bewonderd en ons verbaasd over de afstanden tussen de gates. Ons vlucht zou namelijk in eerste instantie vertrekken van gate D68 toen we daar aankwamen stond er dat de gate veranderd was in C12.
Om 20:50 vertrok ons vliegtuig naar Oslo. De kinderen vonden het geweldig dat ze onderweg, gratis, iets te drinken kregen en een kleine versnapering. Al met al is deze manier van reizen ons prima bevallen, gewoon thuis al je stoel uitkiezen, ruime keuze uit restaurants om te eten etc.
Om 22:30 landden we op Gardermoen en hebben we onze huurauto opgehaald. Wegrijden was wel wat bewerkelijk, dit keer was het een Golf, met automaat en start/stop systeem. Uiteindelijk waren we om 01:45 weer thuis en zijn we snel ons bed ingedoken.
Uit het archief: BRIO Lekoseum
Wie kent ze de niet, het houten speelgoed van vroeger en dan met name de speelgoedtreintjes. Een van die fabrikanten is BRIO en komt uit Zweden. Het begint allemaal met de mandenmaker Ivar Bengtsson. Die in 1902 met zijn gezin verhuisde naar Osby waar een spoorwegstation was en hij beter bereikbaar was voor zijn klanten. In die tijd emigreerden ook veel Zweden naar Amerika om daar hun geluk te zoeken. En op een dag kwamen de oudste zonen van Ivar met de mededeling dat zij ook naar Amerika wilden emigreren. Ivar en zijn vrouw Sissa waren absoluut niet blij met dit plan en zochten een manier om hun zonen in Zweden te laten blijven. Hun voorstel was dat ze het bedrijf van hun vader zouden overnemen. De zonen zagen dit plan wel zitten en in 1909 werd het bedrijf BRIO, BRöderna Ivarsson Osby oftewel de Gebroeders Ivarsson Osby, opgericht. Door de jaren heen is dit bedrijf snel gegroeid en is nu een bedrijf dat naast speelgoed ook meubels, wandelwagens en kinderzitjes maakt.
Het bedrijf is nog steeds in Osby gevestigd maar naast de fabriek en het kantoor is er ook een heel erg leuk museum. In dit museum, het Lekoseum, is de geschiedenis van het bedrijf te zien en is veel ruimte om zelf te spelen. Naast het speelgoed dat BRIO maakt zijn er ook andere dingen te zien zoals, Barbies, Märklin (BRIO is de distributeur voor Scandinavië) en de werkplaats van de kerstman (tomte). Voor meer informatie: kijk op de site van BRIO en klik op Lekoseum.
Branäs
Na het gepruts met de schotel zijn we vanmiddag nog even op Branäs gaan kijken. Branäs is een skigebied maar we kennen het alleen maar van de zomer en dan is het verlaten en rommelig. Vandaag was het echter een drukte van de belang, skiërs, snowboarders, langlaufers, sneeuwscooters en husky’s. Gewoonweg schitterend en om te zien. We wisten dat er een aantal skigebieden ‘om de hoek’ lagen en hebben altijd al gezegd dat we moesten gaan leren skiën maar na dit gezien te hebben werden we echt enthousiast. Vanuit Stöllet sta je binnen een half uurtje op de piste! Iets verderop ligt dan ook nog Hovfjället, wat een stuk kleinschaliger is maar ook mooi. En dan zijn Långberget, Kläppen en Sälen ook nog eens goed bereikbaar.
Eindelijk Nederlandse TV
Tot nu toe hebben we als we TV keken Zweedse TV (o.a. SVT1 en SVT2) gekeken en af en toe aangevuld met een zenderpakket van Boxer zodat we ook Discovery Channel e.d. konden zien. De schotel die aan het huis hing hadden we nog nooit aangesloten.
Dit keer hadden we ook een satellietontvanger uit Nederland meegenomen. Op het eerste gezicht leek de schotel goed uitgericht te zijn. Dus aansluiten zou voldoende moeten zijn dachten we. Helaas bleek het niet zo eenvoudig als gedacht. Na nog eens goed kijken leek het erop dat de schotel niet helemaal goed stond. Na hele tijd prutsen op de ladder in de vrieskou hebben we de eerste poging toch maar opgegeven. Wel dachten we dat de LNB ook wel eens stuk kon zijn. Wat later in de week hebben toen voor de maar een nieuwe LNB en voor de zekerheid ook een schotel gekocht.
Toen we het met Hans (van de husky’s) er over hadden leende hij ons een “satellite finder”. Met dat apparaat konden we vaststellen of de schotel goed gericht stond en of de bekabeling in orde was. Na weer een hele tijd prutsen gaf dit nog steeds geen resultaat. Wel zagen we dat er een boom die een stukje verderop stond in de weg stond als we de schotel volgens alle regels goed zouden hebben uitgericht. De schotel moest dus op een andere plaats opgehangen worden.
Vandaag was het dan zover, we hebben de schotel verplaatst. En na even goed draaien riep Daan enthousiast dat we nu signaal hadden. Na nog wat fijnafstelling kunnen we nu gewoon Nederlandse TV kijken in Zweden. De kabel loopt nog niet zoals het moet zijn maar dat komt over een tijdje wel. We hebben nu prima beeld!
Fulufjället en Njupeskär
Gisteren zijn we naar Fulufljället National Park gereden. We wilden graag wandelen en Njupeskär laten zien aan de ouders van Suzanne. De weg er naar toe is lang maar altijd al mooi en nu maakten sneeuw en zon het extra mooi.
Onderweg passeerden we de start van de Vasaloppet waar het al behoorlijk druk was. De komende week zijn er dagelijks wedstrijden, met als sluitstuk de Vasaloppet op 4 maart .
Voor Särna zagen we opeens een voor ons onbekend bord met daarop Fulufjället 16km. Normaal gesproken moeten we dan nog een heel eind rijden maar we dachten nu dat er een nieuwe kortere route was. Dus we zijn daar afgeslagen, op zich een hele mooie weg maar die werd steeds smaller en smaller, gelukkig kwam er geen tegenligger want er was geen ruimte meer om uit te wijken. Links en rechts lag de sneeuw die de sneeuwschuiver had achtergelaten. Uiteindelijk maakt de weg bij een paar huizen een bocht en daar leek niet meer geschoven te zijn. We hebben daar maar gekeerd en zijn teruggereden naar de ‘grote’ weg en hebben onze bekende route gevolgd.
Uiteindelijk zijn we dan toch in Fulufjället aangekomen en zijn naar de waterval (Njupeskär) gewandeld. Net voor de waterval zijn er trappen waarmee je naar beneden kunt zodat je naar de onderkant van de waterval kunt lopen. Maar het is veel leuker om gewoon zittend de berg af te glijden (wel uitkijken voor bomen). Ondanks de zachte winter was de Njupeskar toch weer compleet bevroren. De trappen weer op klimmen was lastiger maar goed te doen.
Fulufjället is nogal een eind (190km) uit de buurt waardoor we pas in het donker thuis waren. Onderweg waren de verlichte skipistes en langlaufloipes goed te zien. Ook leuk waren de huisjes met verlichte ramen in het sneeuwlandschap.
