Steeds meer bagage

Toen we vanmorgen op weg gingen bedachten we dat we veel meer bagage op de terugweg hebben dan op de heenweg. We hebben stapels flyers verzameld en die passen niet in de kleine rugzakken die we op de heenweg bij ons hadden. We hebben nog even hier en dus tijd om een oplossing te bedenken.

Onze eerste stop vandaag was Falun. De plaats is vooral bekend van de mijn Falu Gruva die echt een bezoek waard is. Falun heeft echter ook nog veel andere bezienswaardigheden. Een daarvan is Lugnets Skidmuseum. Als Falun inrijdt zie je de twee skischansen al van ver. We parkeerden onderaan bij de schansen en zijn naar boven gewandeld. Mocht je de wandeling te inspannend vinden, je kunt ook met een soort bergbaantje naar boven. Boven heb je een prachtig uitzicht over de omgeving. Als je ziet wat een skispringer bij zijn sprong ziet gaat het je duizelen, je kunt van boven niet eens goed zien waar je zou moeten landen.

De skischansen (Zweeds: hoppbackarna) in Falun.

Achter mij is de het einde van de schans. Hier zet skiër zich af voor de sprong.

Uitzicht over Falun.

We stonden te genieten van het uitzicht toen we een berichtje kregen met de vraag of we een kilo snoep mee konden te nemen. Nu helpen we graag en onderweg zijn we gestopt om snoep in te slaan. Maar we bedachten ook dat we dan nog meer hebben om mee te nemen voor de terugreis. We moesten nu toch echt bedenken hoe we dit gingen oplossen, want veel tijd hebben we hier niet meer. De kinderen zouden zeggen “komt wel goed” en voor nu laten we het daar maar even bij.

Na Falun bekeken te hebben zijn we naar Gamla Staberg gegaan. Gamla Staberg is een boerderij van een vermogende mijnwerker. De eerste bekende eigenaar in 1539 was Hans Marqvardsson. Hij was mede-eigenaar van de groeve in Falun en dus niet zomaar een gewone mijnwerker. De jaren daarna is de boerderij verbouwd en uitgebreid en is ook de tuin in barokstijl aangelegd.

Gamla Staberg

Een van de schuren bij Gamla Staberg.

Vanaf Gamla Staberg zijn we om het meer Runn via Borlänge weer naar Stöllet gereden. Het meer heeft een oppervlakte van meer dan 60 vierkante kilometer. In het verhaal over Gustav Vasa komt dit meer ook terug, Gustav is over dit meer gevlucht om te ontkomen aan zijn Deense achtervolgers. Verder is Runn het decor voor de Runn Winter Week die ieder jaar in februari plaatsvindt. In het winterseizoen is er 100 dagen ijs en 50 kilometer aan geveegde banen.

En dan zitten we nog met ons “bagageprobleem”. We hadden bij de Dollarstore al een leuk bagagekoffertje gezien maar hadden nog geen goede reden om er een te kopen. Hiermee is ons probleem opgelost en we hebben een goed herkenbaar koffertje.

Bagageprobleem opgelost.

O ja, niemand die ons spullen laat meenemen naar Nederland hoeft zich schuldig te voelen. Het is gewoon een leuk koffertje. Onze winterjassen en nog wat andere dingen die we hier gekocht hebben moeten ook mee naar Nederland. Die kilo snoep en die stapels flyers hadden echt wel in onze rugzakken gepast 🙂

Sagostigen

Vandaag zijn we in de buurt gebleven. We zijn even bij Rådastrands camping langs geweest voor flyers en om even bij te praten. Daarna zijn we op zoek gegaan naar de sagostigen die in de buurt van het vliegveldje moet liggen. We hebben even moeten zoeken om het pad te vinden maar zagen uiteindelijk een klein wit bordje met de tekst “Sagostigen”. Op het smalle weggetje er naar toe kwamen we een man op de fiets tegen die vroeg of we op zoek waren naar de sagostigen. Het bleek Stig Sandberg te zijn, de maker van het pad. Hij komt hier dagelijks en zag dat sommige van sommige boomstronken en takken eenvoudig een trol of ander wezen te maken was. Langzaamaan bouwde hij zo aan dit pad en steeds meer schepsels kwamen tot leven in het bos.

Sagostigen. Dit is nog maar een klein deel van alle creaties.

Het is erg leuk om te kijken en zeker kinderen kijken hier hun ogen uit en ontdekken steeds meer. Zelfs wij zagen op de terugweg weer andere wezens dan op de heenweg. De sagostigen is te vinden door bij de ICA in Råda af te slaan en door te rijden tot je op een soort Y-splitsing komt waar je rechtsaf slaat. Dit weggetje volg je totdat je het bordje “Sagostigen” ziet. Tip: de geocache GC44NX Sagostigen ligt ook in de buurt van het pad.

’s Middags stond een bezoek aan Ineke op het programma. Voor haar emigratie hebben we de afgelopen jaren aardig wat op en neer gemaild. In eerste instantie over Zweden en emigreren daarna over allerhande andere onderwerpen. Sinds eind vorig jaar woont ze in Zweden. Gisteren troffen we elkaar in levende lijve. We hadden al zoveel gemaild dat het leek of we elkaar al een hele tijd kenden. Na een uitgebreide rondleiding, hebben we nog heel lang gezellig in de keuken zitten praten over van alles en nog wat. Toen het begon te schemeren was het voor ons tijd om weer naar Stöllet te gaan. We hadden nog een flyer die we af moesten maken en afleveren bij de drukker.

 

Onderweg en aan het werk

Vaak zijn we op pad en genieten we van de omgeving. We zijn dan druk met het zoeken naar mooie of bijzondere plekken en het maken van foto’s. Soms loopt zo’n dag dan weer heel anders. We kregen een appje met een vraag over Scandinavië-XL en de mogelijkheid om daar reclame te maken. Zo ontstond er in de auto app-verkeer wat zelfs handsfree best onhandig is. We wilden kunnen overleggen en het voorlezen van appjes en dan weer samen een antwoord formuleren is toch niet echt handig. Uiteindelijk hebben we de auto toch maar even aan de kant gezet om goed te kunnen overleggen. Na een tijdje kwamen we er op uit dat we een opdracht hadden om een flyer te ontwerpen en te laten drukken. Toen konden we onze weg al brainstormend over de te maken flyer vervolgen. Uiteindelijk kregen de ideeën vorm en konden we in alle rust verder rijden. Even later ontvingen we berichtje met een reactie op onze vraag over de facturering van de reisgidsen. Ook die vraag hebben we al rijdend beantwoord. De rest van de route waren we bezig met werkoverleg: wat moeten we nog doen voor de beurs, de nieuwe reisgids en welke dingen moeten we nog bekijken. We maken geen notulen maar we houden wel een actie- en besluitenlijst bij.

Rokkmakkstugan diep in Finnskogen. Er was nu helemaal niemand.

Even genieten pauze tijdens het werkoverleg en genieten van de zon en het uitzicht bij Rokkmakkstugan.

Onderweg besloten we nog even bij Rokkmakkstugan te gaan kijken. De stuga ligt op een mooie plek diep in het bos. In de winter kun je hier langlaufen en sleeën. De stuga is dan in het weekend open en dan kun je binnen lekker warm worden. In de zomermaanden (juli, augustus) is het een “sommarcafé”. Hier is ook het startpunt voor het 17 kilometer lange wandeling die om het meer Ängen loopt (Ängenleden). Na ons bezoek zijn we doorgereden naar Charlottenberg, waar we slaagden voor winterjassen en nog wat andere inkopen.

Gottebiten, aanbevolen door tandartsen 🙂

Op de terugweg was het al donker. Bij Torsby zei Suzanne “Ik zie een roze boom!”. Nu hadden we snoep gekocht, maar daar zat echt geen drank in en paddestoelen hadden we ook al tijden niet gehad. De boom van Ekshärad ligt 30 kilometer verderop en die konden we ook niet vanaf hier zien. Ik dacht het zal vast een lamp zijn die ergens op schijnt. Dus draaide ik de 45 op richting Stöllet. Even later zei Suzanne weer “Ik zie toch echt een roze boom.”. Toen zijn we toch maar Torsby ingereden om te kijken waar het licht vandaan kwam. En ja, in het centrum zagen we echt een roze boom.

De roze boom voor Pink Ribbon in Torsby.

Suzanne had gelijk … het was echt een roze boom en geen roze olifant.

Bergslagen

Gisteren zijn we in de buurt van Ludvika, Smedjebacken en Grängesberg in het gebied dat als Bergslagen wordt aangeduid gaan rondkijken. De vorige keer dat we er waren hebben we onze tocht daar moeten afbreken vanwege ons “punkteringsavontuur” (lekke band). Bergslagen is een mijnbouwgebied in midden-Zweden dat door de regio’s Värmland, Närke, Västmanland, Dalarna, Uppland en Gästrikland loopt. De naam Bergslagen is een samenvoeging van de woorden “berg” (berg) en “lagen” (de wet) en betekent letterlijk de “wet van de berg”. Het gebied had eigen wetten onder andere op het gebied van belasting. Hoewel de mijnbouw al lang geleden gestopt is, is in de regio nog heel veel te bekijken. Veel groeves en gebouwen zijn toegankelijk en zijn een soort openluchtmusea geworden. De terreinen zij vrij toegankelijk en de gevaarlijke delen zijn afgesloten met hekken. Op de informatieborden wordt uitgelegd wat er allemaal te zien is. Vaak is de uitleg alleen in het Zweeds, maar een bezoek is daarentegen gratis. Meer informatie over Bergslagen is te vinden op de site van het Ekomuseum Bergslagen (ook in het Engels).

Uitzicht vanaf Lekomberg

Het goed bewaarde oude transformatorhuis van Lekomberg.

Stollberget

Gewoon onderweg.

Flogberget en Klenshyttan. Als de houten delen van de gebouwen vervallen blijven er bizarre ruïnes over.

Als je alle drukte beu bent kun je ook gewoon op een eilandje gaan wonen.

Op de terugweg zijn we nog even gestopt in Ekshärad voor de boodschappen. De boom met lampjes die er in de winter altijd prachtig uitziet was nu voor Pink Ribbon roze gekleurd wat er in het donker schitterend uit ziet.

Höst

Höst, oftewel herfst. Vandaag was het een mooie zonnige dag die met een graad of tien best warm was. We zijn de dag begonnen met het schoonmaken van de dakgoten. Ze lagen vol blad en liepen bij iedere regenbui over waardoor het rondom het water rondom het huis niet goed weg kan. Toen alle bladeren en prut weer uit de goot waren liepen ze weer af en verdween het water in de pijpen diep in de grond. Daarna had ik nog heel even tijd om een snel rondje te maken voor wat foto’s voordat we op weg gingen naar Geijersholms Herrgård.

Mooie herfstdag.

Vanaf het kerkhof naar de oude toegangspoort.

Uitzicht op de kerk.

De Klarälv.

Geert en Marina runnen de B&B Geijersholms Herrgård half juli van dit jaar. We waren in de zomer al op bezoek geweest toen ze nog de maar net de trotse eigenaren waren van de herrgård. Vandaag, krap drie maanden later, gingen we even langs om flyers op te halen van de B&B, ook waren we benieuwd hoe het hen vergaan was de afgelopen maanden.  Toen we aankwamen werden we verwelkomd door Geert en Marina en vrij snel zaten we aan de koffie te praten over de afgelopen maanden en hun plannen met de herrgård.

De flyers die we verzamelen nemen we mee naar Scandinavië-XL.  Onze stand is daar gevuld met onze reisgidsen en flyers met accomodaties in de regio. Verder hebben we nog iets heel anders maar daar laten we nu nog even niets over los.

Op weg naar de Herrgård.

Geijersholms Herrgård

Na ons bezoek aan Geijersholm hebben we Värmland doorkruist en zijn naar Hovfjället gegaan voor een wandeling. Bovenop Hovfjället ligt een camping en er waren al verscheidene gasten aanwezig. Nu is alles groen en kun je er goed wandelen, over een paar maanden als er sneeuw ligt barst het skiseizoen los en is het een drukte van belang.

Uitzicht over Hovfjället. Beneden de gebouwen van het skiresort.

De skilift staat er nu nog verloren bij.

Uitzicht over Vitsand vanaf Hovfjället.

De dagen worden merkbaar korter, toen we weer naar huis reden begon het te schemeren.