Färjestad BK – Skellefteå AIK

Een tijdje geleden hadden we via internet kaartjes gekocht voor de ijshockeywedstrijd tussen Färjestad BK en Skellefteå AIK. Vandaag was de dag van wedstrijd en reden we naar de Löfbergsarena in Karlstad. Het stadion zou 1,5 uur voor de start van de wedstrijd open gaan. Toen we aankwamen stonden er al mensen voor de ingang te wachten. Om half drie gingen de deuren open en konden we naar binnen.

Löfbergsarena

Het publiek varieerde van supporters die helemaal in het groen-wit van Färjestad gekleed waren tot hele families met kleine kinderen. Ondanks dat ijshockey nu niet de meest zachtaardige sport is, was de sfeer gemoedelijk. We hadden tijd om nog even in de winkel in te gaan en sjaals, een t-shirt en een armbandje te kopen. Daarna zijn we onze plek gaan opzoeken en kregen we pas een indruk hoe groot het stadion was en dat we hele goed plekken hadden, vanaf de tweede ring konden we het hele ijs overzien. Tegenover ons was de plek waar de wisselspelers zaten en beneden ons waren de strafbanken.

Het ijs.

Uiteindelijk kwamen de spelers het veld op voor de warming up. Ze draaiden hun rondjes en oefenden schoten op doel. Ik kreeg meteen respect voor de goalie ondanks zijn beschermende outfit komen de pucks toch heel hard zijn kant op. Soms wist de goalie zelfs zo’n puck die met hoge snelheid aankwam te vangen.

Warming up

Na de warming-up verdwenen de spelers weer van het ijs. Het ijs werd met een ijsmachine klaargemaakt voor de wedstrijd. Er verschenen branders op het ijs die ontstoken werden toen de spelers van Färjestad het veld opkwamen verschenen op alle reclameborden en tv-schermen logo’s en beelden van Färjestad. Het overgrote deel van het publiek was voor de thuisclub en begon te juichen. Toen de tegenstanders het ijs opkwamen waren de branders alweer uit en de kleuren gedimd waardoor ze veel minder groots onthaald werden. Skellefteå ligt ook nog eens een kleine 1000 kilometer verderop waardoor er ook nog weinig supporters waren.

De mascotte van Färjestad zweept het publiek op.

Entree van de spelers.

Om vier uur was het tijd voor de face-off en kon de wedstrijd beginnen. Het begin van de wedstrijd was wat tam, toch kwam Färjestad vrij vroeg in de wedstrijd op een 1-0 voorsprong. De goal was wat ongelukkig want de puck passeerde via de handschoen van een tegenstander de goalie van Skellefteå. Daarna kwam de wedstrijd goed op gang en werd er sneller gespeeld. In de pauze na de eerste periode zijn we even de hal uitgegaan voor een broodje worst en wat te drinken.

Face-off

Daarna begon de tweede periode. Het ging er nu feller aan toe op het ijs. Onderlinge meningsverschillen werden door de spelers met duwen en trekken opgelost en als het nodig was met wat rake klappen. Uiteindelijk stuurde de scheidsrechter een speler van Skellefteå voor twee minuten naar de strafbank vanwege ruw spel. Blijkbaar was datgene wat ik zelf als ruw spel zag nog te soft en was het nog niet echt menens. Färjestad wist echter geen gebruik te maken van de twee minuten powerplay. Even later werd het echt te gortig en werden één speler van Färjestad en twee spelers van Skellefteå voor twee minuten naar de strafbank gestuurd.  Ook hier wist Färjestad geen gebruik te maken van het voordeel. De rest van de periode verliep snel, veel goede acties en hele knappe reddingen van beide goalies. In de tweede periode werd geen doelpunt gemaakt.

Wedstrijd

De derde periode werd ook in hoog tempo gespeeld. Voor beide teams waren er voldoende kansen en regelmatig klonken ooooeeeeeee’s en aaaaaaaaah’s door de hal en werd er gefloten als Skellefteå een speler van Färjestad onderuit haalde. Skellefteå wist te scoren waarmee de stand gelijk kwam. De wedstrijd leek op een gelijkspel uit te komen maar Skellefteå wist met nog maar twee seconden op de klok nog een keer te scoren. Jammer, Färjestad verloor de wedstrijd in de laatste seconden.
Ondanks het verlies van Färjestad vonden we een middag ijshockey wel heel erg leuk. We gaan zeker vaker naar een wedstrijd kijken, de sfeer, de actie en de spanning zijn enorm leuk!

Färjestad BK is de ijshockeyclub uit Karlstad en is opgericht in 1932. De club is sinds de oprichting van de SHL (Swedish Hockey League) in 1975 negen keer kampioen geweest: in 1981, 1986, 1988, 1997, 1998, 2002, 2006, 2009 en 2011. Met 4 overwinningen, is de club de meest succesvolle Zweedse ijshockeyclub van de 21e eeuw.

Enkele feiten over de Löfbergs Arena:
8250 plaatsen voor een ijshockeywedstrijd, 9600 plaats voor een concert
Breedte: 71m, lengte: 128m, hoogte 26m
De arena heeft een eigen tv-studio

Zon en sneeuw

Vanmorgen was het -19 op de thermometer. Vandaag zijn we erop uitgegaan om te genieten van de zon en de sneeuw. De stoelverwarming en de stuurverwarming in de auto zijn wel heel erg fijn met deze kou. Op de terugweg zagen we op de thermometer in de auto dat het afgekoeld was tot -26.

Eindelijk sneeuw

In de weken voordat we in Stöllet waren was het even flink winter met vorst en sneeuw. Rond de kerst was het erg zacht en de sneeuw was vrijwel helemaal verdwenen. De laatste dagen is het met -11 opnieuw koud en gisteren begon het ook weer te sneeuwen. Als ik naar de weersvoorspelling kijk begint de winter nu echt en ik hoop dat die goed doorzet en nog een hele tijd blijft. Het SMHI verwacht morgen een middagtemperatuur van -15 en zon, kortom het moet een mooie winterdag worden. Vandaag zijn we even op pad geweest en het land ziet er in een keer heel anders uit.

Onderweg in Tiomilaskogen.

Onderweg in Tiomilaskogen

De kerk wordt langzaam wit door de vorst en de sneeuw.

De minneslund aan de rand van het strooiveldje. We hebben een kaars aangestoken en even stilgestaan bij vorig jaar.

Ons huis met de verlichte veranda.

Een retourtje

Vandaag zijn Emma, Paul, Finy en Jo weer naar Nederland gegaan. Voor mij betekende dat een retourtje Gardermoen. Even na zevenen vertrokken we uitgezwaaid door Suzanne en Daan in het donker richting Oslo. Voor het grootste deel volgden we de E16. E16 klinkt als een flinke snelweg maar dat is het bij lange na niet. In Zweden valt de E16 voor een deel samen met de E45 maar zelfs met twee aanduidingen wordt het niet meer dan een 80-kilometerweg. Soms mag je 90, maar het overgrote deel mag je 80 en op sommige stukken zelfs maar 60 rijden. Onderweg werd het langzaam licht, omdat we naar het westen reden, zagen we de hemel achter ons vuurrood kleuren toen de zon op kwam.

Op Gardermoen hebben we de boardingcards geprint en gecontroleerd of de vlucht volgens schema zou vertrekken. Gelukkig was dat zo, zodat we niet nog een keer het gedoe hadden van een paar dagen terug. Daarna hebben we afscheid genomen en ging het gezelschap door de douane. Ik heb nog even staan kijken of dat allemaal goed ging en nadat iedereen zijn spullen weer bij elkaar had, hebben we nog een laatste keer naar elkaar gezwaaid en kon ik aan de terugreis naar Stöllet beginnen.

De terugreis was vreemd, normaal rijden Suzanne en ik bijna alles samen, nu zat ik alleen in de auto. Onderweg heb ik de radio aangezet en kwam er achter dat ik het Noors ook vrij goed kan verstaan. Voorbij Kongsvinger begon het te sneeuwen. Dat zul je net zien, gaat de vlucht op tijd zit ik midden in een sneeuwbui op het meest stille stuk van de route. Langs de 80 kilometer lange route van Kongsvinger naar Torsby liggen nog een stuk of twee dorpjes en paar verdwaalde huizen en dat is het wel zo’n beetje. Dan maar even extra goed uitkijken.

Onderweg van Kongsvinger naar Torsby

Het blijft gek maar toen ik de Zweedse grens passeerde voelde dat toch als opluchting, bijna thuis. Nou ja, vanaf de grens is het nog een uur rijden tot Stöllet. Eenmaal Torsby voorbij het sneeuwde het nog harder, de laatste 40 kilometer vanaf daar tot Stöllet zijn zo vertrouwd dat ik me geen zorgen meer maakte. In de loop van de middag kwamen de berichtjes binnen dat het vliegtuig geland was en dat iedereen weer in de auto of trein zat om naar huis te gaan. Later op de dag kwamen de berichtjes dat iedereen weer thuis was.

Weer thuis

 

 

Mora

Ik kwam er achter dat onze huurauto verwarming heeft die je met de afstandsbediening kunt aanzetten. Zo ontdooide de auto terwijl wij nog aan het ontbijt zaten. Toen we naar Mora wilden vertrekken was het nog steeds -10 maar onze auto was al bijna helemaal ontdooid. Het winkelcentrum bij Noret is flink uitgebreid, ondertussen zijn er een Biltema, Jula, Max, Elgiganten, Stadium, ICA Maxi, Dollarstore en is de ÖoB ook verhuisd naar een andere plaats. Het Siljanmeer was ondanks de dooi van een paar dagen geleden toch nog mooi bevroren. Doordat het nog maar weinig gesneeuwd heeft was het vlak en erg glad, in de verte zagen we mensen schaatsen. Op de terugweg ging de zon al weer onder en zagen we aan de horizon een schitterende oranje/rode gloed.

Siljan, in de verte wordt geschaatst.

De zon is bijna achter de horizon verdwenen.

Je zou denken dat het bedtijd is, maar het is pas vier uur ’s middags.