Alweer 5 jaar!

Stöllet

Precies 5 jaar geleden op 16 november 2009 om 17:10 ontvingen wij een e-mail van Joost met als onderwerp:

“g e f e l i c i t e e r d”.

Hij had de overdracht names ons gedaan en mailde dat nu alles rond was. Het huis in Stöllet was officieel van ons.

In december 2009 zijn we toen voor het eerst met zijn allen naar Stöllet gereisd. Het huis was nog helemaal leeg, geen kasten, geen tafel, geen stoelen en amper lampen. De kinderen herinneren zich nog dat we de eerste avond pizza op een groot luchtbed hebben gegeten in de kamer. De dagen daarop waren gevuld met ritten naar de IKEA in Karlstad. ‘s Ochtends vroeg op, 2 uur rijden naar de IKEA, met de lijst door de winkel om spullen te verzamelen en de auto zo vol mogelijk zien te krijgen. Dan weer 2 uur terug. Thuis de auto uitladen wat door het dikke pak sneeuw niet gemakkelijk was. Alles in elkaar zetten, rommel opruimen, tussendoor eten. Slapen en de dag daarna weer hetzelfde ritueel. Maar iedere dag werd het huis leefbaarder. Na een paar dagen was het huis ingericht. De jaren daarna is het een echt thuis geworden.

We kenden Zweden al behoorlijk goed, maar een huis daar is toch wel spannend. Een huis brengt meer verantwoordelijkheden met zich mee, onderhoud, belasting, verzekering, etc. We hadden zoiets van: als we een jaar verder zijn hebben we alles wel een keer gezien. Hoewel we af en toe hebben we nog steeds het “ik vertrek”-gevoel als er weer eens iets op ons pad komt dat we nog niet meegemaakt hebben.

5 jaar betekent ook dat we in die tijd ongeveer 25 keer op en neer naar Stöllet zijn gereisd. Al onze belevenissen staan op deze weblog. Ik heb net even gekeken en tot nu staan er 259 stukjes op de weblog, dit verhaal is nummer 260.

Gaat het dan niet vervelen? Nee! Maar het is ook geen vakantie zoals anderen vakantie vieren. Stöllet is voor ons thuiskomen, het biedt rust en ruimte, niets hoeft alles mag. Het is een mooie plek van waaruit we ook tochten kunnen maken maar waar het ook prettig is om gewoon ‘thuis’ te zijn!

Van slag

IMG_0491Net voordat we naar Stöllet gingen ging de klok naar de wintertijd. In Nederland hebben we amper aan het tijdverschil kunnen wennen. Stöllet ligt een stuk verder naar het noorden, dus toen we daar aankwamen kwam dat verschil er ook nog eens bij. Gevoelsmatig was de klok twee uur vooruit gegaan. Om vier uur begint het hier te schemeren en om vijf uur is het zo goed als donker. Verder vroor het gisteren en vandaag waardoor we het idee hadden dat we al veel verder in het jaar zaten.

Toen we vandaag in Karlstad waren lagen daar ook nog eens op veel plekken de kerstspullen in de winkels en was het buiten behoorlijk koud. Zelf was ik ondertussen toe aan een nieuwe winterjas en die heb ik daar ook gevonden. Suzanne heeft alvast kerstballen en wat andere dingetjes voor kerst gekocht. Toen we weer richting huis reden begon het te schemeren en niet veel later was het pikkedonker. Onderweg miezerde het wat maar het had met die temperatuur net zo goed sneeuw kunnen zijn. Na zo’n dag had ik het gevoel dat we de kerstboom wel konden opzetten.

Mica

Vannacht heeft gevroren en vanmorgen toen ik opstond was het nog steeds -3. We hadden gedacht de dakgoten vandaag schoon te kunnen maken, maar na zo’n nachtvorst begon ik er aan te twijfelen of dat nog wel kon. Later op de dag zou het vast niet meer vriezen en dan zou het nog wel lukken.

In de loop van de ochtend zijn we even naar Hans en Yvonne geweest om bij een kop koffie bij te praten. Daarna zijn we weer naar huis gereden om te zien of de dakgoten inmiddels ontdooid waren. Alles zat nog muurvast hoogstens de bovenste blaadjes waren er af te schrapen. Vannacht en morgen gaat het weer vriezen dus deze week gaat het niet meer lukken. Het wordt een klus voor volgende jaar. Ik hoop op een mooie strenge winter, dus voor mei volgend jaar wil ik er eigenlijk niet meer aan beginnen.

Vanmiddag zijn we op zoek gegaan naar de earthcache “Ridaho Glimmergruva” (GC2D5YE). Deze cache ligt in de buurt van Kindsjön en wijst je de lokatie van een oude micamijn. Bij een earthcache ga je niet op zoek naar een doosje maar ga je naar een lokatie die geologisch leerzaam is. Om de cache te mogen loggen is het de bedoeling dat je de antwoorden op de vragen verzameld en die stuurt naar de maker van de cache. Kortom een earthcache is educatief.

IMG_1595

Volgens de beschrijving moesten we op een bepaald punt van de verharde weg af en een onverharde weg op en dan nog twee kilometer doorrijden. Deze onverharde weg was inderdaad begaanbaar maar het vergde op sommige stukken toch wel wat stuurmanskunst om de auto zonder kleerscheuren aan het eind te krijgen. Daarna moesten we nog een stukje wandelen om bij de lokatie van de mijn de te komen.

Mica

Uiteindelijk hebben we de mijn gevonden en zijn op zoek gegaan naar de antwoorden op de vragen. Verder hebben we natuurlijk mica gezocht én gevonden. Mica is een steensoort die uit flinterdunne laagjes bestaat. De laagjes zijn zo dun dat ze bijna doorzichtig zijn. Mica heeft een hoog smeltpunt waardoor het vroeger gebruikt wordt voor kijkglaasjes in bijvoorbeeld kachels. Verder is het een goede isolator. Na een tijd rondgekeken te hebben bij de mijn zijn we met wat mica weer naar de auto gewandeld. Daarna zijn we naar Torsby doorgereden, hebben boodschappen gedaan voor het avondeten en zijn weer teruggereden naar Stöllet. Vanavond eten we erwtensoep met raggmunk.

Mica Mica

Granberget

Het bordje met “Utsiktstorn Granberget” aan de 62 hadden we al vaker zien staan en we hebben er zelfs al een keer geprobeerd naar toe te rijden. Onze eerste keer was een paar jaar geleden, we hebben het toen opgegeven omdat we kilometers over onverharde wegen aan het rijden waren die steeds slechter werden en we ook geen bordjes meer zagen. Afgelopen zomer vonden we in die bossen echter een bord met een kaart en kwamen we er achter dat dat de startplek zou moeten zijn. Vandaag hebben we die plek weer opgezocht en vonden na zo’n 15 kilometer hobbelen door kuilen en plassen weer het startpunt van de route naar de uitzichttoren.

Het pad naar boven was door de regen van de afgelopen dagen veranderd in een beekje. Sommige stukken van het pad waren droog maar het grootste deel was nat en kwam het water je tegemoet stromen. Het water op pad stond zo hoog dat het water soms nog centimeters boven de planken stond die je je normaal over het natte stuk moesten leiden.IMG_1586Ondanks al het water was de omgeving er niet minder mooi om! Onderweg kwamen we langs een verlaten fäbod “Norra Åselbergssätern”. Het huisje wordt dan wel niet meer als zomerboerderij gebruikt maar je kunt er wel in om te schuilen of te overnachten. In het huisje staan tafels en bankjes, er is een vuurplaats om te koken, er liggen kaarsenstompjes en er staat zelfs een bed.

IMG_1560

IMG_1757

IMG_1558

Na een korte stop zijn we weer verder gewandeld. Eenmaal boven troffen we een heel goed onderhouden uitzichttoren horen. Je vraagt je af hoe ze dat iedere keer weer doen, er is geen weg alleen maar hele smalle paadjes.

IMG_1789Vanaf de uitzichttoren heb je een schitterend uitzicht op de omgeving. Het heldere weer zorgde ervoor dat we kilometers ver konden kijken.

IMG_1572

IMG_1774Volgens het bordje dat er staat is Granberget 700,5 hoog en daarmee de hoogste berg van Värmland. Ik ken de hoogtes van de andere bergen niet maar ik vermoed dat het feit dat dit de hoogste berg is ‘m zit in die 0,5 meter.

IMG_1579Voordat we weer beneden gingen zijn we op zoek gegaan naar de geocache (GC291QN) die op berg ligt. We hadden op basis van de beschrijving vrij snel de echte coördinaten berekend en konden toen op zoek naar de cache. De cache bleek een kleine honderd meter verderop verborgen te zijn. Na het logboek ingevuld te hebben zijn we weer door het beekje afgedaald naar de auto. Onze TomTom wees ons een andere route naar beneden maar die was er niet minder hobbelig om. Uiteindeljk kwamen we weer op de 62 en konden we vlot doorrijden naar huis.

Gratis mobiel internet?

Wifog

Gratis mobiel internet!?
Ja, dat kan in Zweden. Je vraagt een sim aan bij Wifog, stopt die in je telefoon of tablet en je kunt aan de slag.

Is het dan echt gratis? Het kost je in ieder geval geen geld, het enige dat ze vragen is om af en toe reclames te kijken.

Een tijd geleden heb ik via de site van Wifog een sim aangevraagd en toen we in Stöllet aankwamen lag die op me te wachten. Gisteren heb ik de sim in mijn iPad gestopt en na even wat dingen instellen had ik verbinding.

Hoe werkt het?

  • Ja haalt de sim uit het plastic kaartje en breekt het formaat uit dat je nodig hebt (normaal, micro, nano). De sim plaats je in je tablet of telefoon.
  • Je zet je appraat aan en typt de pincode in (die staat zoals altijd gewoon op het plastic kaartje). Mocht je teveel fouten maken, de pukcode staat ook het plastickaartje.
  • Wacht een paar minuten tot er verbinding is met het Wifog netwerk. Bij mij werkt het eerst niet maar dat bleek te komen doordat bij APN de verkeerde instelling stond. Voor Wifog moet hier staan bredband.tre.se of data.tre.se. Toen ik dat had aangepast werkte het vrijwel meteen.
  • Ga met je browser naar de site van Wifog of installeer de Wifog-app. De app is te vinden in Google Play voor Android of de App Store voor IOS. Volg daarna de instructies op het scherm.

Eerlijk gezegd valt het met niet tegen, de dekking en de snelheid zijn prima. De reclame stoort me (nog) niet. Ik kan een uur gebruik maken van het netwerk en krijg daarvoor 100MB. Mocht ik sneller er doorheen zijn dan moet ik opnieuw even reclame kijken. Het is in ieder geval voldoende voor mijn ochtendroutine, nieuws, mail, facebook, spelletje etc. Daarna is het uur wel om en moet ik opnieuw een minuut reclame kijken als ik verder wil internetten. Reclame kijken doe je via de Wifog-app die laat je de reclames zien die je kunt kijken. Overigens zijn de reclames niet aan een stuk, ik krijg per keer twee advertenties voorgeschoteld die je allebei moet bekijken.

Wifog biedt twee “abonnementsvormen” aan: alleen internet (voor tablets) of internet/telefonie/sms voor smartphones. Die laatste kan ik niet testen op mijn iPad. De keuze hiervoor maak je overigens pas bij het activeren van de sim.

Zijn er nog meer addertjes onder het gras? Zeker wel:

  • Ze versturen de simkaart allleen naar een adres in Zweden.
  • Als je de simkaart gebruikt voor surfen moet die minimaal een keer per 60 dagen gebruikt worden. Als je hem gebruikt voor telefonie/sms dan moet je die een keer per 30 dagen gebruiken.
    Als je wifog dus te weinig gebruikt dan vervalt je sim. Voorlopig haal ik die 60 dagen wel. Zo niet ga ik proberen of ik een nieuwe kan aanvragen.
  • De simkaart werkt niet buiten Zweden.

Het is in ieder geval een prima aanvulling op het internet van Comviq dat we hebben. Echt vervangen gaat niet lukken, daarvoor hebben we teveel apparaten in huis en zijn we te gehecht aan een permanente verbinding. Als je regelmatig in Zweden verblijft en geen fanatiek internetgebruiker bent is dit een prima optie denk ik.

Meer informatie is te vinden op de site van Wifog: www.wifog.com

Naar Långflon

Een tijdje geleden lazen we in de krant dat er in Långflon een grote supermarkt geopend was. Op het eerste oog een vreemde plek voor een grote supermarkt. Het “dorpje” heeft namelijk maar vier inwoners. Långflon ligt echter tegen de grens met Noorwegen en Zweden is voor de Noren een relatief goedkoop land voor de boodschappen. Tot nu toe was er alleen een hele kleine lanthandel aan de Zweedse kant, nu ligt er dus een grote supermarkt. Van het hele winkelcentrum is nu 7800 vierkante meter klaar, in december 2015 komt is daar nog eens 8300 vierkante meter bijgekomen.

Om er te komen moet je wel een eindje rijden. Aan de Zweedse kant ligt Sysslebåck op 50 km van Långflon, in Noorwegen ligt Trysil als grotere plaats op ook ongeveer 50 km afstand. Stöllet ligt op 90 km van Långflon. Blijkbaar loont het voor de Noren om het stuk te rijden.

In ieder geval zijn we vandaag zelf maar eens een kijkje gaan nemen, het zou toch een grijze natte herfstdag worden. Die kant op rijden is overigens geen straf, de weg blijft ondanks het weer mooi.  Wat verder opviel is de rust onderweg. Tot Sysslebäck zagen we nog regelmatig een auto rijden, na Sysslebäck werd het stil, heel af en toe zie je nog een paar huizen maar verder zijn het bossen, heuvels en meren.

Långflon

In Långflon hebben we rondgekeken bij de supermarkt, de paden waren nu nog erg ruim en het assortiment zou wel wat groter mogen, maar dat komt zeker goed, de winkels zijn immers nog in aanbouw. Na onze boodschappen gedaan te hebben zijn we weer rustig terug naar Stöllet gereden. Onderweg zijn we op een mooi plekje even gestopt voor de lunch. Daarna zijn we via een iets andere route verder naar huis gereden.

Eland

Eland

Plotseling werden we verrast door een overstekende eland. Het dier bleef aan de overkant van de weg staan en keek afwisselend naar ons en naar iets aan de andere kant van de weg. Toen we langzaam verder reden rende de eland niet weg maar stak de weg nog een keer over. Wat dichterbij gekomen zagen we waar hij naar keek, er stond nog een eland langs de weg. Beide dieren bleven naar ons staan kijken en knabbelden af en toe aan de jonge dennenbomen. Uiteindelijk liepen ze allebei verder het bos in en zijn we doorgereden.

Een eind verder troffen we een plek aan een meer dat we nog niet gezien hadden. De stevige wind en de donkere lucht gaven het meer een onheilspellend schouwspel.

Meer

In de buurt stond nog een typisch Zweeds toilet, voor heren en dames dit keer. Binnen tref je een bank aan waarin keurig een wc-bril met deksel gemonteerd is. Er is geen afvoer en als je de deksel optilt kijk in je een groot zwart gat. Je behoefte valt namelijk net als die van je voorgangers in een grote bak. Verder staat er een emmer kalk. Het is de bedoeling dat als je klaar bent je wat kalk in de bak strooit, het bevordert het afbraakproces en neutraliseert de geur (gelukkig is het nu geen hartje zomer).

Toa

 

In Zweden zijn er op veel plekken, zoals in winkels en supermarkten openbare toiletten (gratis!). Ook in de wat meer afgelegen gebieden is aan de hoge nood gedacht, alleen is daar het sanitair wat minder luxe. Maar als je de geur even wegdenkt wel bijna altijd schoon.

 

En toen waren er maar twee

Deze keer gaan we Stöllet met ons tweetjes beleven. We hadden dit een tijd geleden al gepland omdat de kinderen in verschillende regio’s naar school gaan en daarom niet tegelijk herfstvakantie zouden hebben. Achteraf bleek dat allemaal net wat anders te lopen, maar dat is een ander verhaal. In ieder geval zijn de kinderen vanmorgen gewoon naar school gegaan. Daarna hebben wij de laatste dingen opgeruimd en ingepakt en zijn naar Schiphol gereden. Opa en oma komen in de loop van de dag naar Apeldoorn en letten deze week op de kinderen.

Gate C13Op Schiphol hebben we wat gegeten, zijn daarna door de douane gegaan en hebben op ons gemak rondgekeken bij de winkeltjes. Even voordat het boarden begon hebben we de gate opgezocht. Na even wachten konden we aan boord van het vliegtuig dat keurig op tijd vertrok.

vlucht

Een kleine twee uur later stonden we op Oslo Gardermoen en hebben we de huurauto opgehaald. Nu was het nog 3 uur rijden naar Stöllet. Bij Kongsvinger zijn ze nog steeds aan de weg aan het werken. De omleiding was wel erg simpel aangegeven, op het bordje stond dat we voor Zweden richting Magnor moesten rijden. Magnor ligt een eind uit de richting maar vrij snel kwamen we op bekende weg en zat onze TomTom ook weer op het goede spoor.

Na een korte stop bij de ICA in Torsby voor een paar boodschappen zijn we doorgereden naar Stöllet. Het was wel wat onwennig en stil zo zonder kinderen. Normaal rent er wel een naar het toilet, de ander zet de tv aan of begint de xbox aan te sluiten, er wordt gecontroleerd of het internet het doet etc. Na een rondje door het huis gemaakt te hebben, zijn we gaan eten en hebben ons voor de tv geïnstalleerd.

De weblog is er weer

Na een paar dagen “uit de lucht” te zijn geweest is de weblog weer beschikbaar. De verhalen en foto’s zijn weer te lezen en te bekijken. De komende dagen rond ik de laatste dingen af. Mocht je een foutje vinden laat het dan gerust weten dan kan ik het herstellen.

Verhuizing

Westkreek.nl gaat binnenkort verhuizen. Het domein (westkreek.nl) blijft hetzelfde alleen gaat alles over naar een andere webhoster. Het kan zijn dat tijdens de verhuizing de weblog tijdelijk niet bereikbaar is. Dus mocht je een melding krijgen dat de pagina niet bestaat of de server onbereikbaar is, schrik niet, alles komt weer terug.

Kortom aan de “buitenkant” verandert er helemaal niets.

Wanneer de verhuizing klaar is laat ik dat weer even weten.

 

“Sommaren är kort”

Oftewel “De zomer is kort” (als je het liedje van Tomas Ledin wil horen moet je even op youtube zoeken). Vanavond hebben we nog een laatste rondje gereden door de bossen. Er was al goed te zien dat de eerste blaadjes beginnen te verkleuren. De thermometer in de auto liet weten dat het buiten nog maar 9 graden was. De herfst komt er aan.

De Zweedse krant “Dagens Nyheter” meldde vanmorgen dat de eerste sneeuw gevallen was in het noorden van Zweden. Dat is nog wel een heel eind hier vandaan, maar de natuur laat merken dat de zomer op zijn einde loopt. Het laagje sneeuw daar was nog wel erg dun maar het begin is er. Het SMHI (het Zweedse KNMI) meldt dat in het noorden de herfst officieel al begonnen is.

Maar wat hebben we een mooie zomer gehad in Zweden! In het begin echt heel erg warm met temperaturen tegen de 30 graden. Daarna werd het minder warm, maar was het nog steeds zonnig. De laatste anderhalve week heeft het wat meer geregend maar het weer was goed genoeg om van alles te ondernemen. We hebben kunnen zwemmen, kanovaren, wandelen en barbecuen. De dagen in Stockholm waren echt schitterend. Verder hebben we nog tijd gehad om wat klusjes in en om het huis te doen. Kortom het was een prachtige zomer!

Meer