Scandinavië-XL

Het zit er op, twee dagen lang Scandinavië-XL in Nijkerk. Zaterdagochtend hebben we de auto in geladen en zijn we vroeg naar Nijkerk gereden om alles op te bouwen. Toen we aankwamen was het nog rustig, er was bijna niemand. De grotere stands waren al een dag eerder opgebouwd, maar toen waren wij nog in Zweden. We gingen aan de hand van de plattegrond op zoek naar ons plekje, vrij snel hadden we gevonden waar we stonden. Op de vloer was een papier geplakt met de tekst “P02 Hem62”. Dat was onze plek! We konden onze auto verder uitladen en onze stand opbouwen. Twee statafels, een rollup-banner, krukjes en de tafels aankleden was niet heel veel werk maar voordat alles stond zoals wij het wilden hebben waren we toch even bezig. Eenmaal klaar met opbouwen hebben een rondje gemaakt over de beurs en gekeken wie nu waar stond. We bleken toch aardig wat standhouders te kennen zoals SwendiesMoose and More en Zweedse klokken.

img_0604

Sommige stands zijn nog afgedekt.

img_0494

Wij zijn er ook klaar voor.

Om tien uur ging de beurs open en toen kregen we toch even de kriebels, wat zou de dag gaan brengen? Slaat hetgeen we te bieden hebben wel aan? Zijn de bezoekers wel geïnteresseerd? Verkopen we wel reisgidsen? Nadat we de eerste bezoekers aan onze stand gehad hadden kregen we er plezier in. Enthousiast over Zweden vertellen gaat ons goed af, net als mensen van die informatie voorzien die zij nodig hebben. We verkopen reisgidsen met een potje jam, delen folders uit of geven een visitekaartje mee. Soms komen mensen ons opzoeken die al eerder een reisgids gekocht hebben om even kennis te maken en hun ervaringen te delen of komen er lezers van onze blog langs die nieuwsgierig naar ons zijn.

Tafel met flyers, diashow en inkijkexemplaar.

Tafel met flyers, diashow en inkijkexemplaar.

De vragen die we kregen waren divers en gaan over van alles en nog wat dat met Zweden te maken heeft, vaak over vakanties, maar ook over het kopen van een huis in Zweden. Op alle vragen geven we rustig en uitgebreid antwoord.  We hebben gewoon ongelofelijk staan genieten, de tijd vloog voorbij en voor we het wisten was het vijf uur en ging de beurs dicht. Op de terugweg hebben we de dag doorgenomen en besproken wat we anders wilden doen. Eenmaal thuis waren we kapot, zo’n dag is erg intensief maar erg leuk!

Aan het werk met bezoekers.

Aan het werk met bezoekers.

Aan het werk met bezoekers.

Aan het werk met bezoekers.

Op zondagochtend ging onze wekker wat later. We hoefden immers niets meer op te bouwen. Ook de zondag werd druk, naar ons idee nog drukker dan de zaterdag. Bezoekers kwamen regelmatig langs en we hadden het druk met uitleggen, vertellen en verkopen. Verder hebben we de dag gebruikt om contact te leggen met andere bedrijven waar we misschien de toekomst mee kunnen samenwerken, dat kwam niet alleen vanuit ons, sommigen zochten ons zelf op.  We hebben in ieder geval de nodige visitekaartjes uitgewisseld. De komende weken zijn we druk om hier weer een vervolg aan te geven. Om vijf uur ging de beurs dicht en konden we onze spullen opruimen en inpakken. We draaien nog even door op de energie van de afgelopen twee dagen maar ergens vanavond zullen we wel inzakken en ons bed in kruipen. Het was vermoeiend maar wat was het enorm leuk om te doen! Wij gaan nu verder met schrijven en plannen maken en stiekem hopen we dit jaar of begin volgend jaar weer een beurs te vinden die bij ons past.

Ook voor muziek is gezorgd.

Ook voor muziek is gezorgd.

Iedereen in Zweden bedankt waar we flyers en visitekaartjes van gekregen hebben om te verspreiden! Het heeft ons goed geholpen om aandacht te krijgen en de informatie is door onze bezoekers goed gebruikt om hun vakantie in Zweden te plannen.

 

De sotare

Vandaag was een thuisdag. Vanmorgen kwamen Jac en Nico op bezoek. Nico woont al jaren in Ekshärad en Jac is op vakantie in Zweden en logeert bij Nico. Jac is een collega van mijn schoonvader, ze geven beiden computerles aan senioren. Wij hadden gezorgd voor koffie en een kanelbulle en zoals gewoonlijk gaat het gesprek over alle facetten van het land. Het was een gezellige ochtend en hoewel Jac voor het eerst in Zweden was denken we dat we hem hier nog veel vaker gaan zien.

Vorige week hadden we een afspraak gemaakt met de sotare en vanmiddag, na één uur, zou hij komen. Zoals gewoonlijk zit je dan te wachten en te wachten en te wachten. Uiteindelijk zijn we maar gewoon gaan opruimen in huis. We zouden wel zien wanneer hij kwam. Even na vier uur kwam een blauwe bestelauto de oprit oprijden, dat moest de sotare zijn. De man die uitstapte zag er ook uit als een sotare, hij was helemaal in het zwart gekleed. Even later kwam hij de veranda op en vroeg of hij aan het juiste adres was. Na eerst binnen de haard bekeken te hebben en alles afgedekt te hebben klom hij met zijn borstel aan een metalen bal het dak op en ging aan het werk. Toen hij boven klaar was heeft hij binnen de haard schoongemaakt en alles netjes opgeruimd. Wat ik zo zag was er nog aardig wat roet en stof naar beneden gekomen. Ondertussen was hij nieuwsgierig naar waar wij vandaan kwamen, waarom er een auto met Noors kenteken op de oprit stond, ik Zweeds sprak en uit Nederland kwam. Ik vroeg hem of hij ooit nog schoon werd want zijn handen zaten onder het roet, hij zij dat hij met vaatwasmiddel voor de vaatwasser weer als nieuw werd. Wij waren de laatste klant voor die dag, hij was al om half zeven begonnen bij de eerste klant.

Mocht je nog niet weten wat een sotare is, het is een schoorsteenveger. Omdat we een open haard hebben moet één keer in de drie jaar de schoorsteen geveegd worden. Heb je een verwarming op olie of hout dan moet dat vaker.

Auto op de oprit

Bestelauto op de oprit

Het gereedschap

Het gereedschap

Naar Grinsbyn

Vanmorgen hebben we eerst bijgepraat en koffie gedronken bij Hans en Yvonne in Spikebol. Daarna zijn we naar het zuiden van Värmland gereden, naar Grinsbyn, zo’n kleine 200 kilometer verderop. We gingen naar Meta en Henk Köller om daar een reisgids af te leveren.

Onderweg zijn we even bij de rastplats Hansjön gestopt. Koffie maakt "kissnödig".

Onderweg zijn we even bij de rastplats Hansjön gestopt. Koffie maakt “kissnödig”. Heeft niks met het Engelse woord “kiss”  te maken, google zelf maar even 🙂

De navigatie wees ons precies naar de juiste plek, we herkenden het gele vakantiehuis van de foto’s van de website en toen we de drie rood-wit-blauwe autobanden zagen wisten we dat we helemaal goed zaten. Het huis naast het vakantiehuis moest het huis van Meta en Henk zijn.

We werden warm ontvangen en zoals zo altijd loopt het gesprek vanzelf. Meta had voor een heuse fika gezorgd en onder het genot van koffie, een gebakje en koekjes vloog de tijd. Het verhaal van Henk en Meta over waarom ze Nederland achter zich hebben gelaten en naar Zweden zijn geëmigreerd en hoe ze hier wonen en werken is weer uniek. Meta werkt bij de hemtjänst in Långesrud en Henk heeft een eigen bedrijf, Fritidshusservice Köller, en is officieel EL installateur. Hun belevenissen als emigranten zijn over het algemeen positief en grappig maar niet zonder met een kritische blik naar Zweden te kijken. De balans slaat zeker door naar de goede kant. Ze wonen en werken in Zweden, hebben hun bestaan op gebouwd, kijken vol vertrouwen naar de toekomst en hebben nog plannen genoeg. Voor we het wisten was het half vijf en moest Meta naar haar werk bij de hemtjänst en kregen we voordat we naar huis gingen nog een rondleiding van Henk door het vakantiehuis. Zonder reclame te maken :-), het vakantiehuis ligt op een schitterende plek met een mooi uitzicht over weilanden en bossen waar het in alle seizoenen goed toeven is. De inrichting is typisch Zweeds, van alle gemakken voorzien en erg gezellig.

Het vakantiehuis (foto: Meta en Henk)

Het vakantiehuis (foto: Meta en Henk)

Op de terugweg zijn we via Charlottenberg gereden, niet bepaald te kortste route maar we moesten nog wat boodschappen doen. Daarna zijn we weer richting Stöllet gereden. In de auto hebben we nog uitgebreid nagepraat en hoe bijzonder en mooi die verhalen van emigranten zijn die we overal te horen krijgen.

Vanaf Charlottenberg liet de navigatie ons deze keer via Noorwegen, Austmarka, rijden. Onderweg kwamen we erachter dat er een overtreffende trap van donker is. We kwamen op een stuk terecht wat net geasfalteerd werd en waar alle belijning ontbrak, er stonden geen straatlantaarns en alleen hier en daar van die reflecterende zuiltjes die de rand van de weg aangaven. De weg slingerde nogal en het was de kunst om iedere keer aan de juiste kant het zuiltje te passeren. Uiteindelijk kwamen we weer op een stuk waar wel belijning was en we gewoon de middenstreep konden volgen, wat ook duidelijk werd was dat dit stuk nog onderhanden genomen moest worden want het asfalt was niet bepaald “strak” te noemen. We merken wel dat we bekend zijn in de regio want hoe gek het ook klinkt uiteindelijk kwamen we weer op bekende weg, nog steeds zonder straatlantaarns, maar het was vertrouwd terrein. Het was weer een lange maar mooie dag vandaag, we waren vroeg op pad, rond kwart over negen ’s morgens gingen we de deur uit en ’s avonds waren we tegen half tien weer thuis.

De link naar de website met het erg mooie vakantiehuis van Meta en Henk: Grinsbyn Långserud
(Meta en Henk, dank jullie wel voor jullie warme ontvangst en jullie verhaal)

Op de grens

Vandaag ging onze tocht richting Sälen. De afstand is ruim 100 kilometer van Stöllet en de route is heel eenvoudig, vanaf ons huis linksaf de 62 op, na het tankstation rechts, bij rotonde links en bij de volgende rotonde ben je er. We hebben iets meer gereden omdat we in Malung nog even boodschappen moesten doen en bij Lima nog wat dingen wilden uitzoeken.

De kerk van Lima

De kerk van Lima

Onze eerste korte stop was bij Limedsforsen, hier staan (verwarmde!) toiletten en een paar sneeuwploegen. Verder is er een restaurant annex museum over Sixten Jernberg. Sixten Jernberg was een langlaufer uit Lima. Hij was meervoudig olympisch kampioen en wereldkampioen langlaufen. In 1955 en 1960 won hij ook de Vasaloppet.

Even daarna zijn we gestopt bij het startpunt van de Vasaloppet. Het bord telt af naar de eerstvolgende keer dat de Vasaloppet is, vanaf vandaag is dat nog 131 dagen. In het eerste weekend van maart, op 5 maart om 8.00 uur om precies te zijn starten, hier 15.800 langlaufers voor de tocht van 90 kilometer naar Mora. Nu is het startveld groen en leeg en trekt vooral de lange rij met reclameborden de aandacht.

dsc01859

Het gebouwtje bij de start. In de zuil staan alle winnaars gegraveerd.

dsc01861

131 Dagar Kvar (nog 131 dagen)

dsc01862

Een stuk van het startveld met reclameborden.

Daarna zijn we doorgereden naar Sälen zelf, het dorpje is klein en moet het vooral hebben van de wintersport. Al krijgen de skigebieden in de bergen steeds meer eigen voorzieningen. In de bergen had het gesneeuwd en waren de sneeuwschuivers al actief geweest. De vele hotels en huisjes staan nu grotendeels leeg, maar in de winter is het hier een drukte van belang. Nadat we het nodige uitgezocht hadden zijn we doorgereden richting Stöten om daar ook even een kijkje te nemen.

Startpunt van een aantal wandelingen in Sälen.

Startpunt van een aantal wandelingen in Sälen.

Tenslotte zijn we verder Noorwegen in gereden om via een omweg weer in Bograngen te komen waar we ’s avonds reisgidsen moesten ophalen. Op de weg naar huis was het donker, heel donker, kilometers lang reden we met groot licht zonder ook maar een andere auto te zien. Even na achten draaiden we onze oprit weer op.

dsc01867

De wegen Zweden hebben een witte middenstreep, in Noorwegen is die geel.

dsc01865

Uitzicht vanaf de weg, in de verte zie je Zweden.

dsc01864

Uitzicht, onderweg kom je al niemand tegen en zover als je kunt kijken is het ook leeg.

dsc01874

Trysilfjellet in Noorwegen.

dsc01882

Zomaar een plekje onderweg.

dsc01883

Nog een spiegelglad meer.

 

Vreemde dingen

Onderweg hadden we vandaag sneeuw. De E45 over de bergen richting Malung ligt net wat hoger waardoor daar de sneeuw even bleef liggen. Het valt meteen op hoe verraderlijk glad het dan wordt. Ter hoogte van Dutch Mountain was een bergingsauto bezig om een auto uit de greppel te halen.

E45 tussen Stöllet en Malung

E45 tussen Stöllet en Malung

Op de parkeerplaats bij de supermarkt in Malung stond een auto met een groot bord “potatis” (aardappelen) op het dak.  Vreemd dat iemand een soort kofferbakverkoop van aardappelen begint op de parkeerplaats van de supermarkt. Maar blijkbaar liep de handel goed en de supermarkt maakt er geen probleem van terwijl ze zelf ook aardappelen verkopen.

Potatis (Aardappelen)

Potatis (Aardappelen)

Tijdens een van onze stops stonden we bij een hutje met een gesloopte wasmachine. Je vraagt af wat iemand bezielt om een wasmachine zover mee te nemen en dan uit elkaar te halen. Ik ben even gaan rondkijken en vond nog meer vreemde dingen, autouitlaten, een bosje berkentakken om je in de sauna mee te slaan, het touw om de bundel zag er overigens nieuw uit. Op het hutje stond een tv antenne en in het hutje een tv. Vermoedelijk een 12 volt exemplaar dat je op een accu kunt aansluiten want er was verder geen elektriciteit aanwezig. Het zag er allemaal uit alsof het zo gebruikt zou kunnen worden. Er gebeurt meer in die bossen dan wij vermoeden denk ik dan maar.

Witgoedreparaties in het bos?

Witgoedreparaties in het bos?

Onderweg maken we veel gebruik van het kaartmateriaal van het Lantmäteriet om net die plekken te vinden waar je anders nooit zou komen. Borden staan er niet overal en de navigatie in de auto toont veel te weinig detail. We hebben de taken onderling verdeeld, Suzanne doet de navigatie en ik stuur. Soms is er volgens de kaart echt een weggetje, en dat klopt dan ook wel, maar zonder vierwielaandrijving is dat dan niet te doen en moeten we op zoek naar een alternatieve route. Het lukt ons iedere keer weer op de plek te komen die we willen bereiken zonder halsbrekende toeren uit te halen.

Ook vandaag hebben we onze route goed kunnen afronden. Het blijft ons verbazen dat we bij sommige dingen die we opzoeken zoiets hebben van “mwah” en we vervolgens zomaar langs iets rijden dat echt de moeite waard is. Op ontdekkingstocht gaan door dit mooie land is heel erg leuk om te doen.