Nog even door Tiomilaskogen

Vanmorgen zijn we even boodschappen gaan doen in Ekshärad en meteen even langs Granngården (soort van tuincentrum) gegaan om te zien of ze daar een nieuw mes voor onze grasmaaier hadden. Dit keer hadden we succes, ze hadden een universeel mes dat paste op onze grasmaaier. Bij thuiskomst hebben we het mes op de maaier gemonteerd en meteen maar getest. Het was een hele verbetering ten opzichte van ons oude mes dat de afgelopen jaren toch behoorlijk wat te lijden heeft gehad. Het was wat meer dan testen, het was prachtig weer en heb daarom de tuin meteen maar helemaal gemaaid. Onvoorstelbaar dat we een week geleden nog met sneeuw zaten en ik nu in een t-shirt in de tuin aan de slag kon. Na het avondeten hebben we nog even een rondje gemaakt door Tiomilaskogen. We zien ook hier nog steeds nieuwe plekken. En wat is het toch mooi in het avondlicht.

IMG_0155 DSC01446 DSC01449

“Even” naar Glaskogen

Vandaag zijn we naar Glaskogen geweest, dit stuk van Värmland hebben we nog niet zo vaak bezocht en we wilden wat locaties nagaan voor ons boek. Vanaf Stöllet is het ongeveer 150 kilometer, dus best een eindje verderop. Onze eerste stop was al in Torsby om iets voor de lunch op te pikken. Daarna hebben we onze rit richting het bezoekerscentrum in Lenungshammar voortgezet.

De uitzichttoren op Fryksdalshöjden.

De uitzichttoren op Fryksdalshöjden.

Bij Fryksdalshöjden zagen we plotseling een uitkijktoren een eindje van de weg staan. We hebben de weg al vaker gereden en hij was ons nog nooit opgevallen, er staat ook nergens een bordje langs de weg. Omdat we deze plek nog niet kenden besloten we een kijkje te nemen. Eerst maar eens zien of we met de auto iets dichterbij konden komen. We vonden een smal zijweggetje dat weliswaar geasfalteerd was maar dat zo verzakt was en vol gaten zat dat we goed uit moesten kijken. Na een tijdje zagen we de toren weer staan en hebben de auto geparkeerd. Bij de toren stonden nog een huisje en een toiletgebouwtje (een typisch Zweedse buiten WC). Op de deur die toegang gaf tot de trap stond dat beklimmen voor eigen risico was. De toegang was 5 kronen per persoon en kon gedeponeerd worden in het roestige blikje dat aan de paal gespijkerd was. Ook wij hebben keurig onze entree voldaan en zijn naar boven geklommen. Vanaf de toren heb je een mooi uitzicht over Fryksdalen. Na nog wat rondgekeken te hebben herinnerde ik me een foto van een toren die ik een tijd geleden in het Aftonbladet zag staan. Thuis heb ik het opzocht en wat blijkt: de toren en alles wat er bij hoort is te koop. Het gaat om de uitzichttoren, de wc, het huisje waar je kunt overnachten en 16.000 vierkante meter grond. Er is geen elektriciteit en water wel is er een bron geboord. De prijs is 375.000 kronen (iets meer dan 40.000 euro).

5 kronen per bezoeker, het blikje hangt naast de deur.

5 kronen per bezoeker, het blikje hangt naast de deur. Mocht je het geheel kopen dan heb je 75.000 bezoekers nodig om de aankoopkosten terug te verdienen en dan lijkt me het blikje erg klein …

Uitzicht over Fryksdalshöjden.

Uitzicht over Fryksdalshöjden.

Daarna zijn we doorgereden naar Lenungshammar midden in Glaskogen. Het hart van Glaskogen wordt gevormd door de meren Stora Gla en Övre Gla. In Lenungshammar ligt een camping en het informatiecentrum van het gebied. Lenungshammar is een prachtig startpunt voor kano- en wandeltochten door het reservaat. Na rondgekeken te hebben zijn we doorgegaan naar Årjäng en vanaf daar zijn we weer richting Stöllet gegaan.

Op de terugweg zagen we nog twee elanden, zo te zien een moeder met jong. Ze bleven nieuwsgierig staan kijken en liepen een klein stukje van ons weg maar bleven staan kijken. Ze stonden alleen niet zo mooi dat er een goede foto te maken was. Ik heb toen mijn camera gepakt en ben voorzichtig uitgestapt. Normaal lopen ze dan snel weg maar nu bleven ze weer nieuwsgierig staan kijken. Via een weggetje kon ik gemakkelijk wat dichterbij komen. Langzaam liep ik het weggetje in terwijl de dieren naar me bleven kijken. Uiteindelijk besloot het jonge dier het weggetje over te steken en in het bos te verdwijnen. De moeder bleef staan en hield me in de gaten. Ik kon nog een stukje dichterbij komen, totdat ze besloot achter haar jong aan te gaan en in het bos te verdwijnen. Ik had nog net tijd om wat foto’s te maken.

Nieuwsgierige eland.

Nieuwsgierige eland.

Toch maar achter haar jong aan.

Toch maar achter haar jong aan.

Daarna hebben we onze rit voortgezet richting huis. Even na Torsby was er een politiecontrole. Ik zag eerst aan de overkant een grote groep agenten die verkeer van de weg aan het halen was en was blij dat we niet aan de kant hoefden. Even later stond er echter ook een agent op mijn rijbaan die gebaarde dat ik aan de kant moest. Wat nu weer? Ik had een maar een beetje te hard gereden en de wodka van gisteravond was ook al lang weg. Gelukkig was het een routinecontrole en na het laten zien van mijn rijbewijs en het doen van een blaastest mochten we weer verder. Maar waarom men een alcoholcontrole rond zes uur ’s middags doet is mij een raadsel, of die Zweden hebben drankgewoonten die ik nog niet ken.

 

Aan de slag in de tuin

Vandaag was het tijd om buiten aan de slag te gaan. De boom midden in onze tuin werd meer een struik dan een boom, de takken stonden alle kanten op en raakten hier en daar de grond. Het was tijd voor een stevige snoeibeurt, of beter gezegd zaagbeurt. Het was lastig om te zien welke takken er nu uit moesten. De meest voor de hand liggende takken die er af moesten waren wel te zien. Daarna moest ik toch even afstand nemen om de creatie beter te bekijken en te zien welke er nog meer af moesten. Maar na een tijdje stond er toch weer iets dat op een boom leek. Ik ben er toch achter gekomen dat een beroep als kapper niet voor mij weggelegd is (mocht er toch iemand zijn die een uniek kapsel wil dan doe ik dat geheel gratis).

Daarna was het tijd om de grasmaaier uit de kelder te halen, de olie moest ververst, het luchtfilter vervangen en ik wilde het mes graag vervangen. Voor het luchtfilter en het mes zijn we naar “Mats Skog och Fritid” in Torsby gegaan. Mats had wel een luchtfilter maar geen nieuw mes voor de maaier. Voor dat laatste moeten we verder op zoek of zelf via internet een nieuw mes bestellen. Voorlopig monteer ik het oude mes weer op de maaier totdat we een nieuw hebben gevonden.

Terug zijn we via een omweg reden en in de bossen zagen we weer een eland. We hadden er al meer gezien deze vakantie, maar het blijft iedere keer bijzonder.DSC01422

 

 

Een korte tocht door Värmland

Het weer wordt gelukkig iets beter, het sneeuw niet meer maar er vallen nog wel de nodige korte felle regenbuien. Eigenlijk geen weer om veel buiten te doen. Daarom zijn in de loop van de ochtend naar de rommelmarkt op Råda Camping gegaan. Het was er niet druk en ik denk dat door het onvoorspelbare weer ook wat verkopers hebben afgezegd. Toch was het leuk om even rond te kijken naar de spulletjes die verkocht werden. Tip: mocht je nog een leuke camping zoeken voor de zomer dan is Rådastrands Camping een aanrader.

Loppmarknad op Råda Camping

Loppmarknad op Råda Camping

Verder wilden we nog een aantal locaties natrekken voor het boek waar we aan werken, daarom reden we na ons bezoek aan Råda richting Hagfors en Gustavsfors en daarna via Sunnemo, Munkfors en Sunne weer richting Stöllet. Naast de dingen die we gecontroleerd hebben, hebben we nog meer mooie plekken gezien waar we in de zomer zeker nog een keer terug komen.

Zomaar weer een mooie plek voor een picknick. Even verderop staan een bankje en een tafeltjes en er is een barbecueplek.

Zomaar weer een mooie plek voor een picknick. Even verderop staan een bankje en een tafeltjes en er is een barbecueplek.

Normaal gesproken een goed begaanbare bosweg. Op de foto ziet het er niet zo erg uit als het is.

Normaal gesproken een goed begaanbare bosweg. Op de foto ziet het er niet zo erg uit als het is.

Stel je eens een bosweg voor waar een paar keer zo'n machine overheen gereden is.

Stel je eens een bosweg voor waar een paar keer zo’n machine overheen gereden is.

Een van de gebouwen in het Bruksmiljö (industrieterrein), de oude brandweerpost.

Een van de gebouwen in het Bruksmiljö (industrieterrein), de oude brandweerpost.

Bruksmiljö in Munkfors. Nu lijkt de rivier bedding bijna droog te staan. Zes keer per jaar gaat de dam open en verandert het in een woest kolkende massa water.

Bruksmiljö in Munkfors. Nu lijkt de rivier bedding bijna droog te staan. Zes keer per jaar gaat de dam open en verandert het in een woest kolkende massa water. De Klarälv heeft hier een verval van 17 meter.

Blötsnö

Gisteren sneeuwde het toen we landden op Skavsta, weliswaar natte sneeuw of zoals ze hier zeggen blötsnö (bleutsneu). Op de koudere delen bleef de witte laag even liggen op het asfalt werd het heel snel een vieze smurrie. Iedereen die uitstapte dook meteen in zijn jas en liep voorovergebogen naar de aankomsthal.

Hertz had een nieuwe systeem voor het uitgeven van de sleutels van de auto bij de balie kreeg je een code en daarmee kon je bij de automaat in de parkeergarage je sleutel ophalen. Mijn code en geboortedatum werden door de automaat niet geaccepteerd, wat we ook probeerden met invoeren. Dan meer waar naar buiten en terug naar de hal en de balie. Daar heb ik uitgelegd wat het probleem was en de mevrouw liep met me mee naar de parkeergarage. Onderweg vroeg ik of het allang sneeuwde, ze zei dat het een uur geleden begonnen was en ze hoopte dat het niet echt bleef liggen want de huurauto’s waren ondertussen allemaal voorzien van zomerbanden. Ook toen de mevrouw zelf de gegevens invoerde werkte de combinatie van code en mijn geboortedatum niet. Ze had gelukkig de mogelijkheid om via een omweg toch een sleutel uit de machine te krijgen zodat we toch een huurauto hadden.

Onderweg naar Stöllet bleef het sneeuwen, soms mooie vlokken dan weer natte sneeuw.  En als ik vanmorgen naar buiten kijk ga ik me toch afvragen of ik de kerstboom weer naar beneden moet halen.

Onderweg

Onderweg

Vanmorgen

Vanmorgen