Mica

Vannacht heeft gevroren en vanmorgen toen ik opstond was het nog steeds -3. We hadden gedacht de dakgoten vandaag schoon te kunnen maken, maar na zo’n nachtvorst begon ik er aan te twijfelen of dat nog wel kon. Later op de dag zou het vast niet meer vriezen en dan zou het nog wel lukken.

In de loop van de ochtend zijn we even naar Hans en Yvonne geweest om bij een kop koffie bij te praten. Daarna zijn we weer naar huis gereden om te zien of de dakgoten inmiddels ontdooid waren. Alles zat nog muurvast hoogstens de bovenste blaadjes waren er af te schrapen. Vannacht en morgen gaat het weer vriezen dus deze week gaat het niet meer lukken. Het wordt een klus voor volgende jaar. Ik hoop op een mooie strenge winter, dus voor mei volgend jaar wil ik er eigenlijk niet meer aan beginnen.

Vanmiddag zijn we op zoek gegaan naar de earthcache “Ridaho Glimmergruva” (GC2D5YE). Deze cache ligt in de buurt van Kindsjön en wijst je de lokatie van een oude micamijn. Bij een earthcache ga je niet op zoek naar een doosje maar ga je naar een lokatie die geologisch leerzaam is. Om de cache te mogen loggen is het de bedoeling dat je de antwoorden op de vragen verzameld en die stuurt naar de maker van de cache. Kortom een earthcache is educatief.

IMG_1595

Volgens de beschrijving moesten we op een bepaald punt van de verharde weg af en een onverharde weg op en dan nog twee kilometer doorrijden. Deze onverharde weg was inderdaad begaanbaar maar het vergde op sommige stukken toch wel wat stuurmanskunst om de auto zonder kleerscheuren aan het eind te krijgen. Daarna moesten we nog een stukje wandelen om bij de lokatie van de mijn de te komen.

Mica

Uiteindelijk hebben we de mijn gevonden en zijn op zoek gegaan naar de antwoorden op de vragen. Verder hebben we natuurlijk mica gezocht én gevonden. Mica is een steensoort die uit flinterdunne laagjes bestaat. De laagjes zijn zo dun dat ze bijna doorzichtig zijn. Mica heeft een hoog smeltpunt waardoor het vroeger gebruikt wordt voor kijkglaasjes in bijvoorbeeld kachels. Verder is het een goede isolator. Na een tijd rondgekeken te hebben bij de mijn zijn we met wat mica weer naar de auto gewandeld. Daarna zijn we naar Torsby doorgereden, hebben boodschappen gedaan voor het avondeten en zijn weer teruggereden naar Stöllet. Vanavond eten we erwtensoep met raggmunk.

Mica Mica

Granberget

Het bordje met “Utsiktstorn Granberget” aan de 62 hadden we al vaker zien staan en we hebben er zelfs al een keer geprobeerd naar toe te rijden. Onze eerste keer was een paar jaar geleden, we hebben het toen opgegeven omdat we kilometers over onverharde wegen aan het rijden waren die steeds slechter werden en we ook geen bordjes meer zagen. Afgelopen zomer vonden we in die bossen echter een bord met een kaart en kwamen we er achter dat dat de startplek zou moeten zijn. Vandaag hebben we die plek weer opgezocht en vonden na zo’n 15 kilometer hobbelen door kuilen en plassen weer het startpunt van de route naar de uitzichttoren.

Het pad naar boven was door de regen van de afgelopen dagen veranderd in een beekje. Sommige stukken van het pad waren droog maar het grootste deel was nat en kwam het water je tegemoet stromen. Het water op pad stond zo hoog dat het water soms nog centimeters boven de planken stond die je je normaal over het natte stuk moesten leiden.IMG_1586Ondanks al het water was de omgeving er niet minder mooi om! Onderweg kwamen we langs een verlaten fäbod “Norra Åselbergssätern”. Het huisje wordt dan wel niet meer als zomerboerderij gebruikt maar je kunt er wel in om te schuilen of te overnachten. In het huisje staan tafels en bankjes, er is een vuurplaats om te koken, er liggen kaarsenstompjes en er staat zelfs een bed.

IMG_1560

IMG_1757

IMG_1558

Na een korte stop zijn we weer verder gewandeld. Eenmaal boven troffen we een heel goed onderhouden uitzichttoren horen. Je vraagt je af hoe ze dat iedere keer weer doen, er is geen weg alleen maar hele smalle paadjes.

IMG_1789Vanaf de uitzichttoren heb je een schitterend uitzicht op de omgeving. Het heldere weer zorgde ervoor dat we kilometers ver konden kijken.

IMG_1572

IMG_1774Volgens het bordje dat er staat is Granberget 700,5 hoog en daarmee de hoogste berg van Värmland. Ik ken de hoogtes van de andere bergen niet maar ik vermoed dat het feit dat dit de hoogste berg is ‘m zit in die 0,5 meter.

IMG_1579Voordat we weer beneden gingen zijn we op zoek gegaan naar de geocache (GC291QN) die op berg ligt. We hadden op basis van de beschrijving vrij snel de echte coördinaten berekend en konden toen op zoek naar de cache. De cache bleek een kleine honderd meter verderop verborgen te zijn. Na het logboek ingevuld te hebben zijn we weer door het beekje afgedaald naar de auto. Onze TomTom wees ons een andere route naar beneden maar die was er niet minder hobbelig om. Uiteindeljk kwamen we weer op de 62 en konden we vlot doorrijden naar huis.

 

 

 

 

Gratis mobiel internet?

Wifog

Gratis mobiel internet!?
Ja, dat kan in Zweden. Je vraagt een sim aan bij Wifog, stopt die in je telefoon of tablet en je kunt aan de slag.

Is het dan echt gratis? Het kost je in ieder geval geen geld, het enige dat ze vragen is om af en toe reclames te kijken.

Een tijd geleden heb ik via de site van Wifog een sim aangevraagd en toen we in Stöllet aankwamen lag die op me te wachten. Gisteren heb ik de sim in mijn iPad gestopt en na even wat dingen instellen had ik verbinding.

Hoe werkt het?

  • Ja haalt de sim uit het plastic kaartje en breekt het formaat uit dat je nodig hebt (normaal, micro, nano). De sim plaats je in je tablet of telefoon.
  • Je zet je appraat aan en typt de pincode in (die staat zoals altijd gewoon op het plastic kaartje). Mocht je teveel fouten maken, de pukcode staat ook het plastickaartje.
  • Wacht een paar minuten tot er verbinding is met het Wifog netwerk. Bij mij werkt het eerst niet maar dat bleek te komen doordat bij APN de verkeerde instelling stond. Voor Wifog moet hier staan bredband.tre.se of data.tre.se. Toen ik dat had aangepast werkte het vrijwel meteen.
  • Ga met je browser naar de site van Wifog of installeer de Wifog-app. De app is te vinden in Google Play voor Android of de App Store voor IOS. Volg daarna de instructies op het scherm.

Eerlijk gezegd valt het met niet tegen, de dekking en de snelheid zijn prima. De reclame stoort me (nog) niet. Ik kan een uur gebruik maken van het netwerk en krijg daarvoor 100MB. Mocht ik sneller er doorheen zijn dan moet ik opnieuw even reclame kijken. Het is in ieder geval voldoende voor mijn ochtendroutine, nieuws, mail, facebook, spelletje etc. Daarna is het uur wel om en moet ik opnieuw een minuut reclame kijken als ik verder wil internetten. Reclame kijken doe je via de Wifog-app die laat je de reclames zien die je kunt kijken. Overigens zijn de reclames niet aan een stuk, ik krijg per keer twee advertenties voorgeschoteld die je allebei moet bekijken.

Wifog biedt twee “abonnementsvormen” aan: alleen internet (voor tablets) of internet/telefonie/sms voor smartphones. Die laatste kan ik niet testen op mijn iPad. De keuze hiervoor maak je overigens pas bij het activeren van de sim.

Zijn er nog meer addertjes onder het gras? Zeker wel:

  • Ze versturen de simkaart allleen naar een adres in Zweden.
  • Als je de simkaart gebruikt voor surfen moet die minimaal een keer per 60 dagen gebruikt worden. Als je hem gebruikt voor telefonie/sms dan moet je die een keer per 30 dagen gebruiken.
    Als je wifog dus te weinig gebruikt dan vervalt je sim. Voorlopig haal ik die 60 dagen wel. Zo niet ga ik proberen of ik een nieuwe kan aanvragen.
  • De simkaart werkt niet buiten Zweden.

Het is in ieder geval een prima aanvulling op het internet van Comviq dat we hebben. Echt vervangen gaat niet lukken, daarvoor hebben we teveel apparaten in huis en zijn we te gehecht aan een permanente verbinding. Als je regelmatig in Zweden verblijft en geen fanatiek internetgebruiker bent is dit een prima optie denk ik.

Meer informatie is te vinden op de site van Wifog: www.wifog.com

Naar Långflon

Een tijdje geleden lazen we in de krant dat er in Långflon een grote supermarkt geopend was. Op het eerste oog een vreemde plek voor een grote supermarkt. Het “dorpje” heeft namelijk maar vier inwoners. Långflon ligt echter tegen de grens met Noorwegen en Zweden is voor de Noren een relatief goedkoop land voor de boodschappen. Tot nu toe was er alleen een hele kleine lanthandel aan de Zweedse kant, nu ligt er dus een grote supermarkt. Van het hele winkelcentrum is nu 7800 vierkante meter klaar, in december 2015 komt is daar nog eens 8300 vierkante meter bijgekomen.

Om er te komen moet je wel een eindje rijden. Aan de Zweedse kant ligt Sysslebåck op 50 km van Långflon, in Noorwegen ligt Trysil als grotere plaats op ook ongeveer 50 km afstand. Stöllet ligt op 90 km van Långflon. Blijkbaar loont het voor de Noren om het stuk te rijden.

In ieder geval zijn we vandaag zelf maar eens een kijkje gaan nemen, het zou toch een grijze natte herfstdag worden. Die kant op rijden is overigens geen straf, de weg blijft ondanks het weer mooi.  Wat verder opviel is de rust onderweg. Tot Sysslebäck zagen we nog regelmatig een auto rijden, na Sysslebäck werd het stil, heel af en toe zie je nog een paar huizen maar verder zijn het bossen, heuvels en meren.

Långflon

In Långflon hebben we rondgekeken bij de supermarkt, de paden waren nu nog erg ruim en het assortiment zou wel wat groter mogen, maar dat komt zeker goed, de winkels zijn immers nog in aanbouw. Na onze boodschappen gedaan te hebben zijn we weer rustig terug naar Stöllet gereden. Onderweg zijn we op een mooi plekje even gestopt voor de lunch. Daarna zijn we via een iets andere route verder naar huis gereden.

Eland

Eland

Plotseling werden we verrast door een overstekende eland. Het dier bleef aan de overkant van de weg staan en keek afwisselend naar ons en naar iets aan de andere kant van de weg. Toen we langzaam verder reden rende de eland niet weg maar stak de weg nog een keer over. Wat dichterbij gekomen zagen we waar hij naar keek, er stond nog een eland langs de weg. Beide dieren bleven naar ons staan kijken en knabbelden af en toe aan de jonge dennenbomen. Uiteindelijk liepen ze allebei verder het bos in en zijn we doorgereden.

Een eind verder troffen we een plek aan een meer dat we nog niet gezien hadden. De stevige wind en de donkere lucht gaven het meer een onheilspellend schouwspel.

Meer

In de buurt stond nog een typisch Zweeds toilet, voor heren en dames dit keer. Binnen tref je een bank aan waarin keurig een wc-bril met deksel gemonteerd is. Er is geen afvoer en als je de deksel optilt kijk in je een groot zwart gat. Je behoefte valt namelijk net als die van je voorgangers in een grote bak. Verder staat er een emmer kalk. Het is de bedoeling dat als je klaar bent je wat kalk in de bak strooit, het bevordert het afbraakproces en neutraliseert de geur (gelukkig is het nu geen hartje zomer).

Toa

 

In Zweden zijn er op veel plekken, zoals in winkels en supermarkten openbare toiletten (gratis!). Ook in de wat meer afgelegen gebieden is aan de hoge nood gedacht, alleen is daar het sanitair wat minder luxe. Maar als je de geur even wegdenkt wel bijna altijd schoon.

 

En toen waren er maar twee

Deze keer gaan we Stöllet met ons tweetjes beleven. We hadden dit een tijd geleden al gepland omdat de kinderen in verschillende regio’s naar school gaan en daarom niet tegelijk herfstvakantie zouden hebben. Achteraf bleek dat allemaal net wat anders te lopen, maar dat is een ander verhaal. In ieder geval zijn de kinderen vanmorgen gewoon naar school gegaan. Daarna hebben wij de laatste dingen opgeruimd en ingepakt en zijn naar Schiphol gereden. Opa en oma komen in de loop van de dag naar Apeldoorn en letten deze week op de kinderen.

Gate C13Op Schiphol hebben we wat gegeten, zijn daarna door de douane gegaan en hebben op ons gemak rondgekeken bij de winkeltjes. Even voordat het boarden begon hebben we de gate opgezocht. Na even wachten konden we aan boord van het vliegtuig dat keurig op tijd vertrok.

vlucht

Een kleine twee uur later stonden we op Oslo Gardermoen en hebben we de huurauto opgehaald. Nu was het nog 3 uur rijden naar Stöllet. Bij Kongsvinger zijn ze nog steeds aan de weg aan het werken. De omleiding was wel erg simpel aangegeven, op het bordje stond dat we voor Zweden richting Magnor moesten rijden. Magnor ligt een eind uit de richting maar vrij snel kwamen we op bekende weg en zat onze TomTom ook weer op het goede spoor.

Na een korte stop bij de ICA in Torsby voor een paar boodschappen zijn we doorgereden naar Stöllet. Het was wel wat onwennig en stil zo zonder kinderen. Normaal rent er wel een naar het toilet, de ander zet de tv aan of begint de xbox aan te sluiten, er wordt gecontroleerd of het internet het doet etc. Na een rondje door het huis gemaakt te hebben, zijn we gaan eten en hebben ons voor de tv geïnstalleerd.

De weblog is er weer

Na een paar dagen “uit de lucht” te zijn geweest is de weblog weer beschikbaar. De verhalen en foto’s zijn weer te lezen en te bekijken. De komende dagen rond ik de laatste dingen af. Mocht je een foutje vinden laat het dan gerust weten dan kan ik het herstellen.

Verhuizing

Westkreek.nl gaat binnenkort verhuizen. Het domein (westkreek.nl) blijft hetzelfde alleen gaat alles over naar een andere webhoster. Het kan zijn dat tijdens de verhuizing de weblog tijdelijk niet bereikbaar is. Dus mocht je een melding krijgen dat de pagina niet bestaat of de server onbereikbaar is, schrik niet, alles komt weer terug.

Kortom aan de “buitenkant” verandert er helemaal niets.

Wanneer de verhuizing klaar is laat ik dat weer even weten.

 

“Sommaren är kort”

Oftewel “De zomer is kort” (als je het liedje van Tomas Ledin wil horen moet je even op youtube zoeken). Vanavond hebben we nog een laatste rondje gereden door de bossen. Er was al goed te zien dat de eerste blaadjes beginnen te verkleuren. De thermometer in de auto liet weten dat het buiten nog maar 9 graden was. De herfst komt er aan.

De Zweedse krant “Dagens Nyheter” meldde vanmorgen dat de eerste sneeuw gevallen was in het noorden van Zweden. Dat is nog wel een heel eind hier vandaan, maar de natuur laat merken dat de zomer op zijn einde loopt. Het laagje sneeuw daar was nog wel erg dun maar het begin is er. Het SMHI (het Zweedse KNMI) meldt dat in het noorden de herfst officieel al begonnen is.

Maar wat hebben we een mooie zomer gehad in Zweden! In het begin echt heel erg warm met temperaturen tegen de 30 graden. Daarna werd het minder warm, maar was het nog steeds zonnig. De laatste anderhalve week heeft het wat meer geregend maar het weer was goed genoeg om van alles te ondernemen. We hebben kunnen zwemmen, kanovaren, wandelen en barbecuen. De dagen in Stockholm waren echt schitterend. Verder hebben we nog tijd gehad om wat klusjes in en om het huis te doen. Kortom het was een prachtige zomer!

Meer

Carl Larsson

Vandaag zijn we naar Sundborn gegaan, het plaatsje waar de Zweedse kunstenaar Carl Larsson een groot deel van zijn leven heeft gewoond en gewerkt.

Voordat we vanmorgen de deur uit gingen hebben we even op internet gekeken wat het weer die dag in Sundborn zou doen, het beloofd een zonnige dag te worden zonder regen. Toen we vanmorgen uit Stöllet vertrokken was het daar ook droog, in Malung miezerde het, in Vansbro regende het wat, in Borlänge regende het pijpestelen en in Falun was het niet veel beter. In de verte begon de lucht gelukkig wat op te klaren en toen we Sundborn inreden was het vrijwel droog.

Nadat we de auto geparkeerd hadden en richting het huis van Carl Larsson liepen begon het weer harder te regen. De eerste stop tijdens onze wandeling was daarom Kvarnen, een galerie met werk van onder andere Karin Larsson, de vrouw van Carl. Toen we daar uitgekeken waren was het ondertussen weer droog en zijn we verder gegaan.

Sundborn

Lilla Hyttnäs

Na een korte wandeling kwamen we uit bij Lilla Hyttnäs, het huis dat Carl en Karin van de vader van Karin gekregen hebben. In Sundborn is vrij weinig van het werk van Carl Larsson zelf te zien, de nadruk ligt vooral op het gezin en hoe ze gewoond hebben. Op veel van de aquarellen die Carl gemaakt heeft zijn de gezinsleden te zien. Met name de aquarellen waarop zijn gezin een rol speelt geven een goed beeld van hun leven in die tijd. De stijl van Carl is heel gedetailleerd, af en toe gebruikt hij zoveel zwarte lijntjes dat het net lijkt alsof hij een kleurplaat ingekleurd heeft.

Kräftfångst

Kräftfångst

Toen we eenmaal uitgekeken waren hebben we in het winkeltje nog een reproductie gekocht van “Kräftfångst” een aquarel waarop te zien is hoe de familie Larsson kreeften vangt. Voor ons horen kreeftjes bij de Zweedse zomer en deze reproductie past mooi in ons huis. Verder heb ik nog een boekje gekocht, “De Mina”, met tekeningetjes en verhaaltjes van Carl Larsson.

Sundborn

Sundborn

Sundborn is een leuk klein plaatsje dat grotendeels in het teken staat van Carl Larsson en zijn gezin. We vonden het erg leuk om daar eens rond te kijken. Op weg naar huis was het weer gelukkig een stuk beter dan de op de heenweg.

 

 

Wat klusjes

Vandaag werd iets droger weer dan gisteren voorspeld, een prima dag om wat laatste klusjes buiten te doen. Na vanmorgen in alle rust ontbeten te hebben zijn we aan de slag gegaan. Suzanne heeft de laatste twee kelderraampjes geschilderd en ik heb ervoor gezorgd dat de lemmingen nu echt niet meer in hun kraakpand kunnen. Ik heb namelijk achter het rooster dat in de muur zit een plaatje gemonteerd. Verder heb ik het nodige met de grastrimmer gekortwiekt. Tussendoor werden we regelmatig gestoord door een felle bui en hebben we op de veranda staan wachten tot het weer droog was.

Tenslotte heb ik de dakgoten schoongemaakt. Met name de dakgoot die het het dichts bij de grote berk hangt zat verstopt en liep telkens over waardoor een van de kelders vochtig werd. Een van de dakgoten aan de andere kant van het huis is een paar dagen geleden schoongespoeld tijdens een stortbui. Dit was te zien aan een grote hoop troep die er toen aan de onderkant uitkwam. Ik heb nog gekeken of er rommel in lag, maar de regen had zijn werk goed gedaan.

Verder heeft Suzanne het eenvoudige witte krukje dat we in mei de loppis kochten van een stofje met daaronder een kussentje voorzien. Het ziet nu er nu een stuk fleuriger uit en staat mooi op onze slaapkamer.

Krukje

Ondertussen heb ik nog wat geknutseld aan www.visitvarmland.nl er komt steeds meer uit de regio op te staan en wij leren ook weer nieuwe dingen kennen. Ook als we er niet zijn heb ik nog genoeg materiaal om de site af en toe uit te breiden. Ik denk dat de site een aardig startpunt is voor toeristen die naar het noorden van Värmland op vakantie gaan.

Vanavond eten we kreeftjes. Het eten van kreeftjes in augustus is een traditie in Zweden. Jaren geleden hebben we in een vakantie een keer kreeftjes gekocht en gegeten en sindsdien hoort het eten van kreeftjes voor ons bij de Zweedse zomer. We worden ook steeds beter in het “ontleden” van de kreeftjes, hoewel ik toch iedere keer weer een drempeltje over moet om zo’n kreeftje te “ontleden” en het vlees er van op te eten. Het is vrij veel peuterwerk maar het blijft lekker.

IMG_1505