Strandwandeling

Vandaag beloofde het mooi weer te worden en zijn we er op uit gegaan, eerst naar de lentemarkt in Sunne en daarna op zoek naar een aantal geocaches.

Vårmarknad SunneDe lentemarkt in Sunne is niet heel groot maar het is altijd wel leuk om even te kijken. Nadat we genoeg gezien hadden van de kraampjes met dit keer voornamelijk sokken, telefoonhoesjes, t-shirts en caps zijn we weer verder gegaan. Emma wilde nog een rode suiker appel en de rest nog een broodje worst.

IMG_0105

Daarna zijn we een aantal geocaches gaan doen, thuis hadden we ze al uitgezocht en hadden uitgestippeld in welke volgorde we ze wilden doen. We kwamen er achter dat de navigatie in de Volvo niet de mogelijkheid had om coördinaten in te voeren en dat de geocache app op de iPhone niet over de bosweggetjes wilden navigeren. We kregen er een extra uitdaging bij: zelf uitzoeken welke weggetjes we moesten nemen.

We dachten de eerste lokatie vlot te kunnen vinden, in de bossen stuiten we op een bordje “Rokkmakk stugan”, daar zou de eerste cache moeten liggen. Het weggetje dat we ingeslagen waren werd smaller en smaller. Dit kon niet goed zijn. Dus nog maar een keer goed gezocht en het bleek dat we verkeerd zaten. Dan maar een stuk achteruit, keren en de goede route zien te vinden. Uiteindelijk kwamen we weer bij het bordje, dat wees toch echt de weg in die we daar straks ingereden waren. Na wat beter kijken kon het ook zijn dat het bordje een stuk gedraaid was en de verkeerde weg aanwees op de Y-splitsing.

Rokkmakk stugan

In ieder geval ging de andere weg de goed kant op en na wat geslinger langs huisjes en door bossen stonden we in de buurt van de stuga. Na een korte wandeling vonden we een erg mooie plek. De Rokkmakk stuga is te boeken door gewoon in te schrijven op de lijst die in de zomer blijkbaar bij het informatie bord hangt. Verder is in de zomer wat ze hier noemen een “servering” waar je wat te drinken en een ijsje kunt kopen. Vandaag was alles dicht maar het uitzicht was er niet minder mooi om.

Een bekend verschijnsel in de buitengebieden. Een toilet waaronder een grote ton staat. Er staat een bak zand of kattegrit naast om na afloop eroverheen te strooien.

Een bekend verschijnsel in de buitengebieden. Een toilet waaronder een grote ton staat. Er staat een bak zand of kattegrit naast om na afloop eroverheen te strooien. Meestal wel schoon al heeft je neus er in een warme zomer misschien wat meer moeite mee.

Bij Rokkmakk Stugan ontdekten we een wandeling die we nog niet kenden: Ängenleden, een wandeling van 17 kilometer rondom het meer Ängsjön. Het lijkt ons de moeite waard om hier in de zomer een keer voor terug te komen. De cache hebben we tenslotte vrij gemakkelijk gevonden en gelogd. De caches die we in de buurt hadden uitgezocht hadden we ook vrij snel gevonden.

Rottnen

De laatste cache van ons rondje heette “The beach” en bracht ons naar een meer met een mooi zandstrand. Waar we zowaar een korte strandwandeling konden maken. Het was wat fris maar de zon scheen en we konden ons prima voorstelden dat dit een mooie plek was om in de zomer een verfrissende duik te nemen.

Rottnen

Net nadat we besloten hadden dat we door zouden reizen naar huis zag Suzanne plotseling drie elanden langs de weg staan. Voordat ik goed en wel in de gaten had wat er was, waren we alweer een stuk verder. Dan maar stoppen een eind achteruit rijden en kijken of ze er nog stonden. En ja hoor, ze stonden er nog steeds alle drie. We konden rustig kijken terwijl ze op hun gemak wat aten en af en toe naar ons keken. Zo te zien was het een moeder met twee kalveren. De accu van mijn camera was net leeg (grrrr) en verder hadden we alleen nog telefoons bij de hand. Dan daar maar de nodige foto’s mee maken. De dieren lijken het er iedere keer om te doen, rustig eten, af en toe kijken wat die gekke lui in die auto aan het doen zijn en als ze het genoeg vinden wandelen ze weer het bos in. Het was in ieder geval weer een mooie ontmoeting met deze schitterende dieren.

Elanden

 

Voor de geocachers: het strand is te vinden via geocache GC2DZQ7 en de Rokkmakk stugan via GC4QXQZ

 

 

Vivi

Vandaag waren we even naar Malung voor wat boodschappen. Verder had Suzanne nog garen nodig voor een haakproject. Voor de boodschappen moesten we bij de ICA zijn en we dachten dat het garenwinkeltje ook in centrum zou liggen. We hadden het nog nooit gezien maar we konden het natuurlijk gemist hebben. Maar toen we het adres van Vivi’s Garnbod invoerden in de navigatie bleek het aan de rand van Malung te liggen. Het winkeltje lag in een buurt met allemaal gewone woonhuizen.

Vivi's Garnbod

Dus hebben we de auto maar op de oprit gezet en zijn naar de winkel gelopen. We dachten alweer “waar komen we nu weer terecht?”. Binnen bleek het een gezellig winkeltje te zijn met volgens Suzanne een groot assortiment aan garens en alles wat daarbij hoorde. Vivi was alleraardigst en begon een praatje over waar we vandaag kwamen, waar we woonden enz. Suzanne had de bolletjes garen gevonden die ze nodig had, rekende af en we konden weer op weg naar huis.

Nog sneeuw

Onderweg hadden we al gezien dat er in de bossen naar Malung hier en daar nog sneeuw lag en ook langs de weg terug zagen we nog de nodige sneeuw liggen. Maar de sneeuw is bezig met een terugtocht, de lente komt er aan. Hoewel het weer nu vooral op herfst lijkt  met al die regen.

Het einde van de kano

Van de kano die we een paar jaar terug hadden meegenomen hebben we veel plezier gehad (dank jullie wel Mark en Sabine!). Vorig jaar maakten we tijdens het varen water maar konden het lek niet vinden. We hadden hem al zo goed als afgeschreven. Na de zomer hebben we hem voor ons huis gelegd en de volgende zomer maar bekijken wat we er mee zouden doen.

De kano heeft de winter niet overleeft, in de krokusvakantie zagen we al dat er een brok ijs of sneeuw van het dak op de kado was gevallen en dat deze gebroken was.

IMG_1782

Dit zagen we in februari al

Nu zagen we dat de kano echt niet meer te repareren is, de breuk in de romp is zo groot dat ook duct tape, lijm, hars en glasvezelmatjes niet meer helpen. Jammer maar niets aan te doen, we gaan komende zomer als we willen varen een kano huren en eens voorzichtig rondkijken naar een ander, niet te duur, exemplaar.

IMG_0086

Niet meer te repareren

Charlottenberg en Kongsvinger

Vandaag zijn we weer naar Charlottenberg gegaan om te winkelen. Op de een of andere manier slagen Daan en Emma daar iedere keer voor nieuwe schoenen. De oude schoenen (gympen) van Daan waren ook echt “op” (en blijven achter in Zweden) en Emma vond ook dat ze wel een paar nieuwe kon gebruiken voor zomer. Volgens Emma verkopen ze hier nieuwere en andere modellen van Vans en All Star dan in Nederland.

Heel erg gezellig is het winkelcentrum overigens niet, het zijn erg grote winkels gericht op Noren (Charlottenberg ligt tegen de Noorse grens). Het winkelcentrum blijft uitbreiden, er waren al een Souk, Dollarstore en Rusta bijgekomen, nu lagen een eind verderop ook een Hypermat (grote supermarkt), Gottebiten (enorme snoepwinkel) en een Jula. Bij de Jula hebben we nog een vizier gekocht voor op de luchtbuks zodat we nog nauwkeuriger kunnen schieten en een schoenendroger.

Tip: mocht je nog behoefte hebben aan een warmere wc-bril voor je buitentoilet? Hier zijn ze te koop.

Tip: mocht je nog behoefte hebben aan een warmere wc-bril voor je buitentoilet? Hier zijn ze te koop. Inclusief montage-instructie.

Tussen de middag warm eten is hier gewoonte en er wordt in restaurants en winkelcentra rekening mee gehouden. Voor een niet al te groot bedrag konden we terecht bij een lunchbuffet bestaande uit pizza’s, taco’s, pannenkoeken, frisdrank, koffie en ijs. Dat is weer eens wat anders dan een hamburger (en nog goedkoper ook!).

Nadat we klaar waren met winkelen en eten zijn we naar Kongsvinger (Noorwegen) doorgereden. Het stadje is gebouwd aan beide kanten van de rivier de Glomma. Hoog boven Kongsvinger ligt een fort dat uitkijkt over het rivierdal. Aan die kant van de rivier vind je ook het oude Kongsvinger met smalle straatjes en oude houten huizen, aan de andere kant van de rivier ligt het “nieuwe” deel. Vanaf het fort heb je een mooi uitzicht over het rivierdal en de omgeving.
Kongsvinger vesting

Kongsvinger

KongsvingerDe bouw van het fort begon rond 1680 onder de Deense koning Christiaan V. Het fort diende voornamelijk als verdediging tegen de Zweedse aanvallen, zodat de Zweden niet konden oprukken naar de hoofdstad Christiania. Oslo heette tussen 1624 en 1925 Christiana, naar de Deens-Noorse koning Christiaan IV die de stad naar een grote brand in 1624 liet herbouwen en hem naar zichzelf vernoemde. Tijdens de Napoleontische oorlogen speelde het fort een belangrijke rol in de verdediging van het Noors-Deense rijk tegen de Zweden, want ook toen lagen de landen met elkaar overhoop. In 1814 werd, in een paar weken tijd, de Zweeds-Noorse oorlog (Fälttåget mot Norge) uitgevochten wat er toe leidde dat Noorwegen en Zweden een unie vormden waarbij ze verenigd waren onder de Zweedse koning Karl XIII. De unie werd in 1905 beëindigd omdat de gedachte erachter verouderd was. Vanwege het beëindigen van de unie in 1905 ontstonden er spanningen tussen beide landen. Naast het fort in Kongsvinger is er toen een tweetal extra forten gebouwd. Zweden, Noorwegen en Denemarken hebben in het verleden aardig overhoop gelegen, gelukkig is het nu een stuk rustiger en blijft het bij een gezonde rivaliteit op sportgebied.

Vinger KirkEen eindje naar beneden ligt Vinger Kirke, dit houten kerkje stamt uit 1699. Vroeger stond er een kerk aan de overkant van de rivier, maar doordat het fort aan de andere kant werd gebouwd was de kerk te ver weg en was het in de winter te gevaarlijk om de rivier over te steken als het ijs niet sterk genoeg was. Dat in combinatie met de vele overstromingen maakte dat deze kerk gebouwd werd. De kerk ligt nu dichterbij en er is geen kans meer op overstromingen. In 1855 is de kerk verbouwd en kreeg het zijn ui-vormige koepel. Het kerkplein diende vroeger ook als exercitieplaats voor de soldaten die gelegerd waren in de vesting, nu is het een parkeerplaats voor bezoekers.

Tip: Het fort is gratis toegankelijk. Voor het museum, tentoonstellingen en rondleidingen wordt entree gevraagd (kinderen tot 16 jaar zijn gratis). Als je wil picknicken kan dat prima, je hebt dan meteen een mooi uitzicht. Let wel op kleine kinderen als je over de vestingmuren wil wandelen, ze zijn hoog en niet afgezet.

Schietgevaar

In Zweden gaan ze anders met dingen om, in een beetje sportzaak (of doe-het-zelf-zaak) zijn hier toch andere dingen te koop dan in Nederland. Naast de kleding, schoenen en rugzakken, hangen visspullen, luchtbuksen, luchtpistolen, bogen (en in sommige gevallen is er zelfs een heuse wapenafdeling). Dat laatste heeft op jongetjes (klein en groot) een soort onweerstaanbare aantrekkingskracht. Uiteindelijk kwam Daan met de vraag kunnen we ook een geweer kopen? Na een heel gesprek over veiligheid wat wel en niet mag in Zweden en of je een vergunning nodig had bleek dat iedereen boven de 18 zonder vergunning een luchtgeweer mag kopen en iedereen mag er mee schieten mits onder toezicht van een ouder persoon. Op de vraag waar we dan zouden kunnen schieten was het antwoord “de kelder”. Na nog eens goed kijken bleek onze kelder groot genoeg voor een schietbaan. Op internet hadden we uitgezocht wat zo ongeveer aan te koop was, goed was en nog betaalbaar.

Zo kwam het dat we gisteren de Jula in Karlstad in gingen. Bij de vitrine hebben we gekeken welke het nu echt zou moeten worden. Nadat we een keus gemaakt hadden zocht ik een medewerker op en zei dat ik een luchtbuks wilde kopen. Voor de zekerheid heb ik nog even gevraagd of ik een vergunning nodig had, maar dat was in Zweden niet nodig. Hij vroeg welke ik wilde kopen en belde een medewerker of hij er een uit het magazijn wilde halen. Ondertussen liet hij nog zien welke kogeltjes er in zouden passen (die lagen wel weer gewoon in het rek). Voor de deur van het magazijn was het geweer al klaargelegd, we konden het pakken en er mee naar de kassa. Ik vond het zelf nog al spannend maar bij de kassa keek niemand op of om, de streepjescode op de doos werd gescanned en het geweer werd gewoon verder geschoven op de lopende band. Er werd geen legitimatie gevraagd (ik weet wel dat ik er ietsjes ouder uit zie dan 18) maar het verbaasde dat dit zo gemakkelijk ging.

luftgevärEenmaal thuis werd alles uitgepakt, de gebruiksaanwijzing bestudeerd en gingen we de kelder in. Uiteindelijk bleek de afstand vanaf de wasmachine tot de muur in de matkällare voor ons een optimale afstand. Daarna heb ik Daan heel goed uitgelegd wat wel en niet mag. Nu mag hij sowieso nooit alleen schieten maar hij moet heel goed snappen wat veiligheid is en dat dit absoluut geen speelgoed is.

Heel vroeger heb ik wel eens een paar keer met een buks geschoten maar dat betekent niet dat het nu gemakkelijker ging. Doordat ik een flink aantal jaren aan boogschieten heb gedaan wist ik in ieder geval hoe je ervoor moet zorgen dat je constant schiet veel principes zijn immers hetzelfde, concentratie, houding, richten, etc.

Na een hele tijd oefenen waren we zover dat enigszins constant schoten en konden we het vizier bijstellen zodat we trefzekerder werden. Ik vermoed dat ik een deel van de week nu met Daan in de kelder bezig ben en weinig van de buitenwereld zie. Verder denk ik dat we meer uit blik moeten eten, het blikje dat we gebruikten als doelwit begint behoorlijke gaten te vertonen.

IMG_1876

(we hebben ook maar kartonnen schietschijfjes gekocht)